Irak biedt VS en Europa gelegenheid tot verzoening

De opbouw van Irak moet leiden tot herstel van de relatie tussen de VS en Europa, vinden 27 Amerikaanse deskundigen op het gebied van buitenlands beleid....

Wij steunen de pogingen van premier Tony Blair om 'Amerika en Europa weer als partners te laten samenwerken en hun rivaliteit op te geven'. Terwijl sommigen vastbesloten lijken om de kloof tussen de Verenigde Staten en Europa te verdiepen en anderen onverschillig staan tegenover transatlantische samenwerking op langere termijn, geloven wij dat het essentieel is dat, ook al is het nu oorlog, er een nieuw tijdperk van atlantische betrekkingen wordt ingeluid.

Het na-oorlogse Irak is een goed beginpunt. Er zou geen twijfel mogen bestaan aan onze gezamenlijke vastbeslotenheid om het Irakese volk te helpen bij de vestiging van een vreedzaam, stabiel, ver & enigd, welvarend en democratisch Irak zonder massavernietigings & wapens. We moeten helpen bij de opbouw van een Irak dat wordt geregeerd door een pluralistisch systeem dat alle Irakezen vertegenwoordigt en dat de rechtstaat, de rechten van alle burgers, garandeert en streeft naar verbeteringen voor het hele volk. Dat Irak zal een belangrijke factor voor regionale stabiliteit zijn en deelnemen aan de democratische ontwikkeling in de regio.

Om te slagen moet het Irakese volk dat streeft naar een democratische toekomst volledig bij dit proces worden betrokken. Wij moeten er verder naar streven dat in samenhang met de veiligheidseisen, de macht geleidelijk wordt overgedragen zodat de Irakezen over hun eigen lot kunnen beslissen. Miljoenen Irakezen hebben niet geheuld met de Ba'ath-dictatuur en wensen de vestiging van democratische instituties. Het zijn deze Irakezen - geen Amerikanen, Europeanen of internationale bureaucraten - die politieke en economische besluiten over Irak moeten nemen.

De opbouw van een stabiel, vreedzaam en democratisch Irak is een enorme klus. Het moet een gezamelijke inspanning worden waarbij internationale organisaties - VN-hulporganisaties, de Wereldbank, het IMF en andere relevante lichamen - zijn betrokken die dat met hun talenten en hulpbronnen tot een succes kunnen maken. Het is daarom essentieel dat deze organisaties nu al worden betrokken bij de planning om de tijdige aanwezigheid van hulpmiddelen te verzekeren.

Van bijzonder belang is dat de inspanningen om Irak op te bouwen de transatlantische banden niet verzwakken maar versterken. De NAVO is het belangrijkste transatlantische instituut en zou een vooraanstaande rol in het naoorlogse Irak op zich moeten nemen. Gegeven de mogelijkheden en de deskundigheid van de NAVO zou zij zo snel mogelijk integraal betrokken moeten worden bij het naoorlogse Irak. De NAVO zou actief steun moeten verlenen aan inspanningen om alle voorraden en fabrieken van massavernietigingsswapens op te sporen en te vernietigen (een taak die de VS, Canada en alle Europese bondgenoten samen zou moeten brengen die vrede en non-proliferatie nastreven), moeten garanderen dat vrede en stabiliteit in het naoorlogse Irak worden gehandhaafd, en deelnemen aan de wederopbouw van de Irakese infrastructuur en het geven van humanitaire hulp. De NAVO heeft plechtig beloofd het hoofd te zullen bieden aan de nieuwe bedreigingen van de 21ste eeuw. Er bestaat geen belangrijker uitdaging dan de opbouw van een vreedzaam, ver & enigd en democratisch Irak zonder massavernietigingswapens aan de grenzen van het NAVO-gebied.

Het bestuur van het naoorlogse Irak zou vanaf het begin niet alleen uit Amerikanen moeten bestaan, maar ook uit functionarissen uit landen die onze plannen met Irak delen. De betrokkenheid van verschillende nationaliteiten is van belang. Zo kunnen we profiteren van de ervaring en deskundigheid die zij eerder hebben opgedaan bij inspanningen op het gebied van vredeshand & having en wederopbouw. Dat zal ook nauwere en doeltreffender banden smeden tussen de veiligheidstroepen in het naoorlogse Irak en degenen die belast worden met het toezicht op de politieke en economische wederopbouw van Irak.

Internationale steun voor en deelname aan dit project zou een stuk gemakkelijker zijn als de Veiligheidsraad van de VN het zou bekrachtigen. De VS zouden daarom moeten streven naar een Veiligheidsraadresolutie die de vestiging van een burgerregering in Irak goedkeurt, de deelname van VN-hulporganisaties en andere instituties toestaat, de aanwezigheid van een veiligheidsmacht van NAVO-bondgenoten verwelkomt, en alle economische sancties die na de invasie van Irak in Koeweit in 1990 opheft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden