Ionica Smeets nogmaals over Twitter

IONICA SMEETS

Beste lezers,

Een paar weken geleden schreef ik hier iets over Twitter, in van die koddige berichtjes van 140 tekens. Pas na publicatie ontdekte ik wat de clou van dat stukje had moeten zijn. Daarom deze keer alsnog die clou, en als bonus aan het einde een moraal.

Even een korte samenvatting: op Twitter plaatsen mensen korte berichten en je kiest zelf wie je wilt volgen. Het charmante is dat relaties asymmetrisch mogen zijn. Ik volg bijvoorbeeld Stephen Fry (net als pakweg zes miljoen anderen), maar hij volgt mij niet (net als pakweg zeven miljard anderen).

Ik vroeg me de vorige keer af of er een verband is tussen het aantal mensen dat jij volgt en je eigen aantal volgers. Krijg je vanzelf meer aanhang als je lekker veel mensen gaat volgen? Met hulp van Heinze Havinga maakte ik een grafiekje van de cijfers uit mijn eigen netwerk. En beste lezers, één van u - om precies te zijn Victor Lamme - wees me erop dat er iets merkwaardigs is aan dit plaatje. Daarom laat ik het hier nog een keer zien. Elke stip staat voor één persoon, de x-coördinaat geeft aan hoeveel mensen hij volgt, de y-coördinaat hoeveel volgers hij heeft.

We zien dat boven de tweeduizend gevolgde mensen er vrijwel alleen nog punten boven de diagonaal liggen. Dat betekent dat al die mensen meer volgers hebben dan ze zelf mensen volgen. Tot tweeduizend volgers komen echter alle mogelijke combinaties voor. Er bestaan gebruikers die 1.729 mensen volgen en zelf 37 volgers hebben en andersom. Het is dus niet zo dat je aanhang automatisch groeit als je meer mensen gaat volgen. Ik was een beetje teleurgesteld dat mijn plaatje niets opleverde.

Maar toen vroeg Victor Lamme me via Twitter of die abrupte overgang bij 2.000 volgers geen artefact is. Zo'n harde grens lijkt iets kunstmatigs, zou Twitter niet gewoon limieten stellen? Snel zocht ik de regels op en ontdekte dat er inderdaad harde limieten bestaan. Iedereen kan 2.000 gebruikers volgen. Daarboven mag je alleen meer mensen volgen als je zelf genoeg volgers hebt. Twitter gebruikt een geheime verhouding om automatisch te bepalen of je recht hebt op meer volgers. Aan die limieten valt niet te tornen; zelfs de account van de Britse premier werd geblokkeerd toen hij te veel mensen begon te volgen.

Nu blijkt mijn plaatje ineens iets interessants te onthullen. We zien namelijk dat die supergeheime verhouding van Twitter ongeveer één is, want het is vast geen toeval dat er zoveel puntjes rond de diagonaal liggen. Die lijn is ook een kunstmatige grens. We ontdekken één stipje dat als de dappere Galliërs de limieten trotseert: het bedrijf @Ndata_UK_Ltd volgt vierduizend mensen met maar twaalfhonderd eigen volgers. Blijkbaar hebben deze dataspecialisten een sluiproute langs de limieten ontdekt.

De moraal: als je je blindstaart op één vraag, dan mis je soms de echte clou. Daarom is het de moeite waard om mensen als @VictorLamme te volgen op Twitter, omdat zij je wijzen op dingen die je zelf nog niet zag.

Tot snel,

@ionicasmeets

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden