Intolerantie van een enkeling regeert in Amsterdam

Het is niet altijd feest en de stad is geen kermis (de Voorkant, 22 augustus). Amsterdam heeft minder evenementen dan andere steden van vergelijkbare grootte....

Nu dan Sail. Eens in de vijf jaar een prachtig evenement, dat miljoenen tot de verbeelding spreekt. Zo niet een bevoorrecht persoon, woonachtig in het Oostelijk Havengebied. Je zal er maar mogen wonen! Er wordt zelfs een speciale brug voor je gebouwd, alleen toegankelijk voor jou en je mede-buurtbewoners. Dat is natuurlijk niet genoeg voor die ene persoon, overigens buiten het evenemententerrein woonachtig, die 'een parkeerchaos vreest'. Je moet wel lef hebben om nog te klagen over een met zoveel zorg omringd evenement als Sail en ook nog te dreigen dat 'ze het over vijf jaar kunnen vergeten' als de 'goodwill van de buurt wordt verspeeld'.

Van zulke azijnpissers moet ieder evenement weg: het is of te druk, of te lawaaiig, of te commercieel, of te exhibitionistisch. Steeds wordt tegen de organisatie aangeschopt, steeds is er voor de eenling die klaagt tastbaar resultaat te boeken door het afdwingen van weer strakkere regels.

Het aangehaalde onderzoek laat zich, zoals alle onderzoeken, lezen zoals je zelf wilt. Deze cijfers zijn ons opgevallen: 95 procent van de ondervraagden vindt dat evenementen horen bij Amsterdam. Ongeveer een kwart zegt er soms overlast van te ondervinden. Logisch. Als je door de stad fietst en het bloemencorso komt langs, moet je wachten en dat is overlast. Het gros van deze groep vindt die overlast echter volledig aanvaardbaar en, en dat is het kernpunt, gunt de bezoeker zijn plezier.

Wij zijn zelf ooit samen met de gemeente voor de rechter gedaagd: een klager, ook weer ver van het evenemententerrein woonachtig, wilde ons evenement uit hoofde van een niet-bestaand buurtcomité laten verbieden, terwijl wij alleen voor hem al de helft van de vergunning hadden moeten inleveren. Hij werd direct door de rechter 'heengezonden'. Het is voor deze mensen gewoon een sport: ze besteden meer tijd aan bestrijding van het evenement dan de totale tijdsduur ervan. De intolerantie van een enkeling regeert in deze stad.

AMSTERDAM Peter Kramer,

Siep de Haan, Ernst Verhoeven

Slijtage

De gemeente Amsterdam kan trots zijn. Veertien evenementen, die in een jaar tijd 5,84 miljoen bezoekers trekken, voor een groot deel afkomstig uit het buitenland en de provincie. Ik ben een van de Amsterdammers die niet blij is met het aantrekken van steeds meer grootschalige evenementen die de stad 'vervuilen'.

Plannen om de stad te verlaten vanwege de overlast en verloedering heb ik niet. Als geboren en getogen Amsterdamse is er te veel aan Mokum dat mij bindt. Al begint mijn liefde slijtplekken te vertonen. In de binnenstad, die steeds meer weg heeft van een pretpark, kom ik nog alleen voor theater- en museumbezoek. Voor andere culturele uitstapjes en inkopen zoek ik plekken in het land waar je niet onder de voet wordt gelopen door een massaal publiek dat afkomt op gratis spektakel.

Ik ben er niet gerust op dat de toekomstige deelraad binnenstad ervoor gaat zorgen dat de overlast minder wordt. Als tegenstandster ben ik bang dat dit nieuwe geldverslindende orgaan niet in staat is om de binnenstad weer leefbaar te maken voor Amsterdammers.

AMSTERDAM Wil Merkies Autoloos

De Kamer van Koophandel (KvK) te Amsterdam stapt naar de rechter in verband met de autoloze zondag, 24 september. Waar ze de motivatie daarvoor vandaan halen is mij een groot raadsel.

Op een vergadering, met vertegenwoordigers van Amsterdamse winkeliers(verenigingen), georganiseerd door de Vereniging Amsterdam City na de autoloze zondag van vorig jaar, werd duidelijk gemaakt dat die dag niet heeft geleid tot omzetdalingen of andere nadelige invloeden voor de Amsterdamse middenstand. Er werd wel gesproken van enige overlast, veroorzaakt door de evenementen die die dag werden georganiseerd.

De KvK bewijst de binnenstad van Amsterdam een slechte dienst. In plaats van achter het initiatief te gaan staan, wordt weer gedaan of Amsterdam ergens achter in Groningen ligt en absoluut niet zonder auto te bereiken is. Maar als van die massa bezoekers, elk weekend, zo'n groot deel met de auto komt, waar staan die auto's dan? Cijfers van het MKB noemen een auto-afhankelijk deel van de bestedingen van 65 procent. Omgerekend zo'n 92 duizend auto's, achter elkaar gezet een rij van 450-500 km., ofwel 2,5 keer de ringweg A 10 vol over zes rijstroken. Of aan parkeervolume meer dan het hele gebied binnen de singelgracht.

AMSTERDAM Jaap Molenaar

Terras

Mulder uit zijn verontwaardiging over het feit dat op die ene mooie avond van deze zomer de terrassen in de Jordaan om twaalf uur dichtgaan (de Volkskrant, 19 augustus). 'Die ene heerlijke dag in het jaar is Amsterdam bijna zielig.' Buren worden uitgemaakt voor beroepspietlutten en verklikkers. Dit alles naar aanleiding van een artikel over terrassen in Amsterdam (de Volkskrant, 15 augustus).

Mulders verhaal klopt niet helemaal. Terrassen in de Jordaan mogen door de week tot één uur open blijven en in het weekeind tot twee uur 's nachts. Er is een aantal terrassen in smalle straatjes dat om elf uur dicht moet, dat zijn er minder dan tien. Op bloedhete dagen is het tropischweerscenario van kracht. Dan mogen terrassen uitwaaieren en wordt er niet gehandhaafd door politie en milieudienst.

Zelf woon ik al zestien jaar in die gezellige Jordaan en als ik afga op de terrassen bij mij in de straat hebben wij inmiddels al zo'n maand of drie tropisch weer. Tot elf uur 's avonds is er weinig aan de hand, dan is er wat geroezemoes van mensen op het terras naast mij. Maar zo tussen elf en twee uur ontstaat er een soort Leidseplein-gebeuren: groepen dronken mensen die luidruchtig en baldadig van terras naar terras trekken. Geen plaats op het terras? Geen punt, dan strijken ze wel op de stoep van de buren neer. Wildplassen, telefoneren of kotsen doe je niet op het terras van het café, maar bij de buren.

In de Jordaan wonen ruim achttienduizend mensen in meestal kleine huizen, een kwart van de binnenstadbevolking. Dankzij de toename in populariteit van de Jordaan als uitgaansbuurt is voor veel omwonenden de enige oplossing verhuizen of geluidsisolatie. Dankzij al die gezelligheid mogen zij op bloedhete dagen met de ramen dicht slapen. Ik heb zondagavond voor het eerst in twee weken rustig geslapen zonder herrie buiten: dankzij de regen. Heerlijk, doe mij meer van die echte Hollandse zomers.

AMSTERDAM Wil Hofmeijer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden