interview Paul Nederveen alias St. Paul

Opwindende vondst vorig jaar: Stage Four, waarop Dj St. Paul allemaal acts van het festival achter de draaitafel sleurde om een uurtje favoriete muziek te draaien. Hij legt zelf uit waarom dit zo aanslaat.

Een open plek in het woud bij Hilvarenbeek, omzoomd door een majestueuze bomenpartij: berken en een enkele fiere eik. Een zanderige bodem, die na drie dagen Best Kept Secret vorig jaar stevig was aangestampt.


Want de kring in het bos, waar de gekleurde lampjes nog sprookjesachtiger brandden dan elders op het terrein, was bij de eerste editie van het popfestival uitgelicht als dansvloer. Een dansarena, mocht deze Stage Four gedoopte bosdisco best worden genoemd, met in een cirkel opgestelde stalen containers als robuuste en geluidswerende muur. Als er kooigevechten uit een Mad Max-film waren georganiseerd had niemand vreemd opgekeken van dit decor.


In de arena, in een van de opengewerkte containers, stond drie dagen lang een van trots glimmende dj. De Utrechtse Paul Nederveen alias St. Paul was de gastheer op een uitputtend dansfeest, waar opvallende dj-hoofden aanschoven in de container achter de draaitafels. 'Hé', dacht je steeds vanaf de dansvloer. 'Zag ik hem net niet in een bandje spelen op het hoofdpodium? Zijn dat niet de jongens van Drenge?'


Het was een prachtig uitgewerkt idee van Best Kept Secret en St. Paul, die in Utrecht bekendheid geniet als vader van een van de langst standhoudende clubavonden van Nederland: het vermaarde Pop-O-Matic van podium Tivoli. In Stage Four werden na sessies van St. Paul zelf steeds nieuwe musici of muzikale professionals uitgenodigd voor een draaibeurt van een uur, die zou mogen ontregelen of juist iets meer verklaren over de muzikale oorsprong van de betreffende artiest.


Het werd een enorme festivalhit, om niet te zeggen: een hype. Het danspubliek was niet meer tussen de containers weg te slaan en volgde de ontwikkelingen op de draaitafels - 'met welke parel komen de Black Lips nu weer?' - als werd vanaf de dj-kansel de nieuwe Dan Brown voorgedragen.'Ik heb me vorig jaar flink staan verbazen', zegt Nederveen (38), die zich in zijn Utrechtse woning annex platenopslagplaats aan het voorbereiden is op een nieuwe editie van zijn draaiconcept te Hilvarenbeek.


'Ik zag bijvoorbeeld twee meisjes de hele dag bij mij tussen de containers staan, al vanaf de eerste dag. En de tweede dag weer. Ik vroeg ze op een gegeven moment: moeten jullie niet ook nog wat bandjes gaan kijken of zo? Je hebt toch een hoop geld betaald om bandjes te zien. Maar nee. Ze vonden het bij de dj's zo leuk.'


Echt veel duidelijker kon het Nederveen daarna niet meer gemaakt worden. Stage Four draaide als een lier. Niets meer aan doen.


Waarom die dj-sets van op het festival optredende én van buiten ingereden muzikanten nu zo'n succes waren op Best Kept Secret, daar moet achter zijn te komen. Fijn dat het iemand kan worden gevraagd die het dj-schap nooit lichtzinnig neemt, van het platen draaien zijn beroep heeft gemaakt en er met enig gemak een vuistdik boek over zou kunnen schrijven.


Eerst even een sombere bespiegeling. Want echt: St. Paul vindt het dj-leven een feest maar ziet in zijn al decennia durende loopbaan ook vaak hoe het niet moet. 'Veel dj's lijken te draaien vanuit een soort kijkcijfergedachte. Ze willen dat er zo veel mogelijk mensen binnen blijven, op de dansvloer. Die mensen moeten gepleased worden. Zo veel mogelijk handjes in de lucht, zodat ze volgende week weer komen. Natuurlijk, het is geweldig als het vol staat voor je draaitafels en dat dacht ik vorig jaar op Best Kept Secret ook, maar daar mag je als dj toch niet te veel mee bezig zijn. Onze dj's moeten draaien met het motto: dit móet je horen. Niet per se iets obscuurs hoor, ook die ene dikke hit die op een gegeven moment prachtig in je set valt. Het is een opdracht aan de dj's die ik heb uitgenodigd te draaien wat ze zelf zouden willen horen als ze op de dansvloer stonden. Muziek die verrast. Die we misschien nooit eerder hebben gehoord.'


De gasten in het dansmekka van St. Paul moeten aan één voorwaarde voldoen. Het moeten bewezen muziekfreaks zijn die hun leven hebben geweid aan de platen. Dit jaar draait in Stage Four bijvoorbeeld Tim Knol. 'Die heeft tegenwoordig een labeltje, Tender Records, waar een enorme dynamiek in zit. En soul, vooral veel soul. Ik heb destijds de eer gehad het eerste concert van Tim Knol te faciliteren op een van mijn clubavonden, de Avond van het Kippenvel. Toen merkte ik al hoe diep die jongen - hoe oud was hij toen, nog geen 18 volgens mij - met ziel en zaligheid in de muziek zat. Hij had het over soul uit de vroege jaren zeventig, over vergeten folkartiesten die nodig weer eens moesten worden gehoord. Bij hem herkende ik direct dat missionarisidee: deze muziek moet de wereld in. Ik weet zeker dat hij een geweldige set gaat draaien.'


Natuurlijk kan het ook misgaan. Gast-dj's die het concept niet helemaal begrijpen, het publiek niet aanvoelen. 'Dat verhoogt de spanning', volgens St. Paul. 'De spontaniteit is de overheersende factor van het succes.'


Grootste tegenvaller vorig jaar? Maakt Nederveen geen geheim van en hij wil ook best namen noemen. 'De set van het bandje Drenge, dat net voor hun draaibeurt een geweldig concert had gegeven, liep niet helemaal lekker. De jongens - heel jong - waren na een plaatje of acht wel klaar, maar ze moesten nog een half uur. Ineens hoorde ik Uptown Girl voorbijkomen, nog wel in een aardige uitvoering, niet van die boyband Westlife. Okay, kan nog, dacht ik. Maar daarna kwamen ze met Down In Acapulco en sloeg de meligheid toe. Ik zag het gelijk bij het publiek. Dat bleef staan. Een beetje schuin kijkend: menen jullie dat nou? En dat dachten ze zelf ook. Zij keken naar mij, ik naar hen. Ik stelde voor: zal ik het even overnemen? Zij: ja, gráág. Enorme opluchting. Begrijp me goed: meligheid kan soms heel goed werken, maar het gaat erom hoe je het doseert en waar je het plaatst. Je moet het wel overtuigend weten te brengen.'


Hoogtepunt in zijn Stage Four beleefde Nederveen bij de set van twee ¬leden van de Amerikaanse garageband Black Lips. 'Dat vond ik al helden, en na hun set nog meer. Ze kwamen van het podium naar mijn containerarena met een laptop en een iPhone, in mijn optiek zo'n beetje het verst verwijderd van mijn romantische idee van het dj-schap. Maar ook dat is inherent aan het concept: je vraagt artiesten die hebben gespeeld om een uur te komen draaien, ze hebben geen platenkoffer bij zich. En ze draaiden toch geweldig. Precies die muziek waar ze zo mee verstrengeld zijn: de swamp-rock, rock 'n' roll, southern soul. Platen waarvan je de helft niet kent, maar zo goed, en op een vet soundsystem. Het was zo geloofwaardig en paste zo goed bij hun eigen muzikale persoonlijkheid. Dat de liedjes uit een iPhone kwamen, was helemaal niet erg. Het publiek stond na een nummer gewoon even twee seconden stil, en dan begon het volgende nummer. Hoor ik toch liever dan iemand met een heel goede techniek maar een mindere platenkeuze.'


Het publiek op Best Kept Secret vorig jaar was een zegen, volgens Nederveen. En dat heeft beslist bijgedragen aan het succes van Stage Four. 'Vanaf de eerste dag zag ik een publiek dat bijna ondefinieerbaar was. Niet uitsluitend jong, niet homogeen, al wat ouder. Serieus muziekpubliek, zeker, maar ook die enkele feestneus. Identiteitsloos, maar dat bedoel ik positief. Volgens mij zou je als nieuw festival juist voor dit publiek moeten tekenen. Het geeft een heel open sfeer op een festival, waar je vanzelf gaat denken dat alles er mogelijk is.


Nederveen denkt liever niet in doelgroepen en volgens hem bestaat er niet zoiets als 'foute' muziek. 'Er is voor mij geen verschil tussen een gespecialiseerde platenzaak of het dorpsplein. Ik ben ervan overtuigd dat bijna iedereen gevoelig is voor mooie dingen, voor mooie muziek. Muziek waar je soms misschien iets beter je best voor moet doen, maar die je uiteindelijk optilt en meeneemt. Dat die ene jongen in zijn bananenpak dat pak uiteindelijk vergeet en serieus staat te dansen, dan maar als banaan.'


Wat ons staat te wachten bij Stage Four, editie 2014? Niets staat nog vast, maar er verschijnen volgens Nederveen artiesten die je moeiteloos een uur in beweging moeten krijgen. Rapper Sticks bijvoorbeeld. 'Ik kijk uit naar zijn mix van hiphop, jazz, soul en funk, zoals volgens mij alleen hij die kan draaien.' En dan de set van Y'skid, een dj en producer van de Eindhovense Fresku, 'sowieso het beste dat de hiphop in jaren is overkomen.'


De onderhandelingen zijn gaande met Belle & Sebastian. 'Kan ik dat vertellen? Ja, dat kan ik wel vertellen. Jarenlang mijn favoriete band, waar ik al eerder afterparty's voor heb gedraaid. Als ik hen naar Stage Four kan lokken, ben ik straks echt zielsgelukkig.'


Maar Nederveen benadrukt nog maar eens: 'Trek je niet te veel aan van het programma: wie draait wanneer, hoe laat. Het blokkenschema hadden we vorig jaar ook, maar op een paar min of meer geheime plekken in het bos aan de bomen gespijkerd. Met een reden, dus. Kom gewoon, laat je verrassen. Veel leuker.'


Cadeau voor het thuisfront


Niet leuk voor de thuisblijvers, dat zij thuis moeten blijven. Een cadeautje voor hen meenemen moet. Een uitkomst is de festivalmarkt van Best Kept Secret, verzorgd door Etsy. Fraai gelegen tussen de bomen, vol zelfbouwcadeaus en knutselhebbedingen. Vooral even de kraam van De Krantenkapper checken. De zussen Lotte en Janneke ontwerpen presentjes van papier en leveren dit jaar zelfs kunstige tijdelijke tatoeages. Zie ook: bestkeptsecret.nl/etsy


St. Paul's Cathedral


De fabeltjeskrant in stage four


De ontroering sloeg toe, toen vorig jaar bij de set van de Nijmeegse dj Johnny Smoke ineens het nummer De Fabeltjeskrant werd gedraaid, van de Surinaamse componist Max Woiski Jr. St. Paul: 'In zo'n heerlijk tropische en exotische uitvoering, en gedraaid van een singletje. Johnny Smoke, een Nijmeegse held, draaide sowieso alles van single, en dat vind ik toch zo romantisch.


'De dansvloer dampte, en bij De Fabeltjeskrant stond dus echt iedereen te dansen. Een fantastische ervaring. Ik keek om me heen, en voelde me op dat moment diep gelukkig.'


St. Paul draait alle dagen van Best Kept Secret in Stage Four, met een reeks gasten onder wie De Staat, Falco Benz, Bombay Show Pig, Sticks, Pitto, Maarten Wagemakers, De Dupe, Leroy Rey, Tim Knol en Nuno Dos Santos. De exacte line-up, aangevuld met artiesten die optreden op een van de andere podia, verschijnt op de dag zelf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden