‘Internetfilter is zo 18de-eeuws’

De Australische regering wil de inhoud van het wereldwijde web filteren, om te verhinderen dat burgers op sites komen met een verboden inhoud.

De Australiërs kunnen binnenkort misschien niet meer onbeperkt over het internet surfen. De regering wil de inhoud van het wereldwijde web filteren om te verhinderen dat de burgers in aanraking komen met sites waarvan de inhoud wettelijk is verboden. Daarmee zou Australië het eerste westerse land worden dat delen van het net gaat blokkeren.

Onlangs is een proef begonnen bij zes internetaanbieders, om te kijken of het filteren van het web haalbaar is. De overheid heeft ruim 60 miljoen euro vrijgemaakt om het internet veiliger te maken. De blokkade is van de voorgenomen actie een wezenlijk onderdeel.

‘Censuur’, roepen de tegenstanders. Nee, zeggen voorstanders: ‘We moeten onze kinderen beschermen tegen dergelijke sites.’

De mogelijkheid het internet te filteren is er al in sommige landen in Europa. In Scandinavië heeft de politie een zwarte lijst van websites opgesteld. Elke provider kan beslissen die lijst al of niet te hanteren. In Australië wil de Labor-regering het nu voor providers verplicht stellen het net te gaan bewaken, aan de hand van een lijst die wordt opgesteld door een overheidsinstantie die zich ook bezighoudt met de leeftijdsclassificatie voor films en boeken.

Het verplichte karakter van de operatie zit veel mensen dwars. Tegenstanders vrezen voor overheidscensuur. Ze willen zelf kunnen uitmaken wat ze zien. Op de lijst staan sites met een inhoud die volgens de wet is verboden, zoals kinderporno; sites die oproepen tot zelfdoding; en sites die propaganda van verboden terroristische organisaties bevatten.

Tegenstanders zijn vooral sceptisch over het plan omdat de lijst geheim is. Vorige maand lekten deellijsten uit die de overheid zou willen gebruiken. Daarop stonden ook een tandarts in Queensland, pokersites en volwassenenporno.

De tegenstanders hebben in alle grote steden acties gevoerd, het laatste protest speelde zich af in de hoofdstad Canberra. De opkomst was niet groot: voor het parlementsgebouw betoogden enige honderden mensen.

‘Door het verplichte filter ontstaat een beetje de indruk dat we nog in de 18de eeuw leven. Maar we zijn een land met de vensters wijd open, en we kunnen hier op een volwassen manier met het internet omgaan’, zegt het groene parlementslid John Kaye. ‘Kinderpornografie is verwerpelijk, maar dit voorstel pakt het probleem niet aan.’

De vereniging van internetgebruikers vreest censuur, zegt

woordvoerder Colin Jacobs: ‘De overheid kan elke site op de lijst zetten, en omdat de lijst geheim is, is het moeilijk om eraf te komen. Hierdoor komen we in dezelfde club als China en Iran, en dat zijn niet echt democratische landen.’

De voorstanders, veelal christelijke en op het gezin georiënteerde organisaties, zijn ingenomen met het filter. ‘Veel ouders zijn bezorgd over het pornografische en ander verkeerd materiaal op het net dat hun kinderen veel te eenvoudig te zien krijgen. Het is van wezenlijk belang dat de regering hiertegen bescherming biedt, zoals ze tijdens de verkiezingscampagne heeft beloofd’, zegt Jim Wallace van de Australian Christian Lobby.

Vanuit de academische wereld komen geen enthousiaste reacties op het plan. ‘Het zal niet werken’, zegt hoogleraar informatica Bjorn Landfeldt van de universiteit van Sydney. ‘Zo’n filter is technisch eenvoudig te omzeilen. Het is zelfs de vraag of het iets zal bijdragen aan het terugdringen van bijvoorbeeld kinderpornografie. Het is kostbaar, en het is niet duidelijk of we waar voor ons geld krijgen.’

Landfeldt heeft in opdracht van de vorige – conservatieve – regering een rapport geschreven over het verplicht filteren. ‘Daarin hebben we twintig bladzijden gevuld met vragen. Eerst werd het rapport niet openbaar gemaakt, en sinds het uit is hebben we geen antwoorden op de vragen gekregen.’

Ook hij is bevreesd over het geheime karakter van de zwarte lijst. ‘Nu heb je nog een regering die mogelijk niets kwaads van zins is, maar hoe gaat dat in de toekomst’, vraagt hij zich af.

Minister Stephen Conroy van Internet en Communicatie ziet geen enkele reden voor de argwaan.‘We willen alleen illegaal materiaal tegenhouden’, verzekert hij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden