Integratienota PvdA doorstaat inspraak

Lilianne Ploumen was vastbesloten: dit ga ik doen. Als nieuwe voorzitter van de Partij van de Arbeid had ze zich een half jaar lang gedeisd gehouden, maar nu zou ze het initiatief naar zich toetrekken.

Ze wilde een doorbraak forceren op het vraagstuk dat de partij al tien jaar in zijn greep houdt: de integratie van migranten. Hoogstpersoonlijk zou zij een resolutie opstellen die deze slepende kwestie moest beslechten.

Maar Wouter Bos is niet de man om zoiets belangrijks uit handen te geven. Hij is de baas in de PvdA. Op het congres in juni had hij zijn toespraak gewijd aan de noodzaak van confrontatie en polarisatie. Tot groot ongenoegen van minister Ella Vogelaar (Integratie), die ook wilde meeschrijven.

En wie Mariëtte Hamer goed kent, weet dat zij als fractievoorzitter altijd een vinger in de pap wil hebben. Maar dan konden integratiespecialist Jeroen Dijsselbloem en model-Marokkaan Ahmed Aboutaleb niet achterblijven.

Ploumen wist te voorkomen dat zes handen één pen zouden vasthouden: het recept bij uitstek voor een modderig compromis, verpakt in een onleesbaar verhaal.

De partijvoorzitter hield de leiding, maar moest wel toestaan dat de anderen (Vogelaar werd vervangen door Eberhard van der Laan, de nieuwe minister van Integratie) nauwlettend zouden meelezen.

Op een besloten conferentie, op 29 november georganiseerd door de Wiardi Beckman Stichting, het wetenschappelijk bureau van de PvdA, legde Ploumen een concept voor aan een keur van partijgenoten die direct bij de problematiek zijn betrokken.

Prominente bestuurders waren present, onder wie burgemeester Job Cohen van Amsterdam, stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch en wethouder Hamit Karakus van Rotterdam. Paul Scheffer, de ‘ontdekker’ van het ‘multiculturele drama’ en Sadik Harchaoui, bestuursvoorzitter van Forum, instituut voor multiculturele ontwikkeling, hielden een inleiding.

De eerste versie van Ploumen werd lauw ontvangen. Het verhaal van Scheffer, criticus van het multiculturalisme, viel beter. Dat gold echter ook voor het wat linksere verhaal van Harchaoui. Niettemin werd Ploumens concept, vooral met inbreng van Dijsselbloem, bijgesteld in de richting van de confrontatiepolitiek.

Op 13 december was er een tweede, eveneens besloten, conferentie. Ditmaal ging het vooral over godsdienst, met als inleiders Marcouch en Kees Schuyt, lid van de Raad van State en ex-lid van de PvdA. Marcouch verdedigde de stelling dat vrijheid van godsdienst betekende dat de PvdA orthodoxie in de islam moest verdragen. Maar dat gaat snel wringen met de Nederlandse rechtsstaat, realiseerde men zich.

Ploumen redigeerde opnieuw en vijlde de ergste Dijsselbloem-achtige passages bij. Ze klaarde daarmee geen geringe klus: met de uiteindelijke versie van Verdeeld Verleden, Gedeelde Toekomst staan de neuzen in de top van de partij dezelfde kant op, zonder dat het een ‘ieder wat wilsverhaal’ is geworden.

Wouter Bos was vorige week de laatste die ernaar keek: met zijn stempel van goedkeuring kan Ploumen met het nieuwe integratieverhaal het land in. Nu nog afwachten of de achterban er hetzelfde over denkt als de top van de PvdA. De leden van de PvdA kunnen op 14 maart stemmen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden