Inpaktips neem ik niet meer serieus

null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

Rond deze tijd van het jaar begon ik altijd met het ingespannen lezen van inpaktips in bladen en op internet. Ik heb handleidingen en dwingende voorschriften nodig voor het dagelijks leven, en daardoor heb ik als je het bij elkaar optelt inmiddels twee keer de omvang van James Joyce' Ulysses gelezen, maar dan in inpaktips.

Het probleem is dat ik ze niet meer serieus neem. Ik was al af van het idee dat je meer kunt inpakken als je al je kleren oprolt - of ik was in elk geval af van het idee dat ik ooit het energieniveau en de drive zou hebben om dat te doen. En ik heb ook nooit gedaan waar ik veel over las: tissuepapier tussen je kleren leggen opdat ze niet kreukelen. Ten eerste zit ik niet met kreukels, ten tweede: waar koop je tissuepapier? Ten derde is het raar. Ten vierde ga ik kamperen, dus mijn chicste avondkleding zal bestaan uit een badpak met een handdoek om mijn middel.

Toen ik aan mezelf had toegegeven dat ik dat oprollen nooit ging doen, kon ik ineens geen enkele inpaktip meer serieus nemen. Wat te denken van de eeuwige tip dat je een brede, dunne sjaal moet meenemen? Die speelt dan allerlei dubbelrollen: 's avonds kun je hem omslaan als je het koud hebt, hij kan als deken in het vliegtuig en je kunt erop liggen zonnen. Verscheidene keren pakte ik deze mythische sjaal in, maar gebruiken deed ik hem nooit. Doet iemand bij het optrekken van de avondkoude een sjaal om? Nee, dan trek je een vestje aan.

Ook een tip die ik van de week las - neem alleen kleren in twee soorten kleuren mee - zette mij aan tot hard hoongelach. Natuurlijk, ook ik heb ooit overwogen alle gezinsleden te verplichten alleen grijze en blauwe kleding mee te nemen, zodat ik alles tegelijk kon wassen als ik na een dag posten bij de enige, altijd in bedrijf zijnde wasmachine van de camping eindelijk een was kon draaien.

Maar er is altijd iemand die alleen maar rode sokken bij zich blijkt te hebben.

En dan: miniverpakkingen. Ik wil niet zeggen dat mensen die ze kopen dom zijn. Sterker nog: ik ben gisteren nog gezwicht voor een minimake-upafhaler en een minigezichtsreinigingslotion van de Hema, omdat, zoals het Chinese spreekwoord al zei, je een sterke geest moet hebben om miniverpakkingen van de Hema te weerstaan.

Maar het slaat nergens op. Na een week is de minilotion op en moet je naar de Franse pharmacie, waar precies zo'n flesje zevenendertig euro blijkt te kosten omdat er 'Vichy' op staat, dat iemand in een witte jas in tergend traag tempo met je afrekent. Kost je een ochtend.

Efficiënt inpakken kan niet. Daarom neem ik uit protest tien paar schoenen mee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden