Inhoud telt voor Julidans niet

Het Julidansfestival is uitgegroeid van een lokkertje voor toeristen tot een evenement waarvoor dansliefhebbers hun vakantie uitstellen. Maar een visie is in het festival nauwelijks te ontdekken: het blijft een charmante ratjetoe....

Tijdens de slotavond van Julidans merkte een toeschouwer in de Stadsschouwburg van Amsterdam op dat het festival dit jaar anders was. 'Het publiek is anders en de groepen zijn buitenissiger.' Voor een deel had ze gelijk. De dansgezelschappen die in de Stadsschouwburg stonden geprogrammeerd, brachten tamelijk excentrieke voorstellingen.

De Brit Michael Clark kwam met een schoolvoorbeeld van - voor Nederlandse begrippen gedateerde - 'fuck-Margaret-Thatcher-dans', met handen die veelvuldig een masturbatie-beweging maakten. De Franse Mathilde Monnier toonde haar visie op (het ontbreken van) seksualiteit (in de moderne dans) en op de invloed van haar leermeester Merce Cunningham. En Kim Itoh wilde met zijn door butoh beïnvloed idioom tonen dat het onmogelijk is in de liefde werkelijk contact te maken.

Juist deze voorstellingen werden slecht bezocht, in een verder met 13500 toeschouwers redelijk succesvol festival. Dat is vreemd want het is een van de verdiensten van Julidans dat het internationale producties aan het eind van het seizoen naar Nederland weet te halen, die anders aan het publiek hier voorbij zouden gaan. Dat deze voorstellingen dit keer minder indruk maakten en pas met de ontstaansgeschiedenis in het achterhoofd tot hun recht kwamen, illustreert het magere aanbod op internationale podia.

Toch moet Julidans vooral doorgaan de krenten uit de buitenlandse pap (zoals dit jaar de Akram Khan die de openingsvoorstelling verzorgde) naar Nederland te halen. Zo is het festival ook twaalf jaar geleden ontstaan. Met een hoofdstedelijke schouwburg die het wel zag zitten om toeristen in hartje zomer het anders gesloten theater binnen te lokken voor tekstloze voorstellingen. Inmiddels vult Julidans het gat dat het Holland Festival met een uitgeklede dansprogrammering laat liggen en engageert namen waarvoor de dansliefhebber graag zijn vakantie even uitstelt.

Naast de schouwburg bespeelt het festival ook Theater Bellevue, de Melkweg, het Vondelpark en Paradiso. De publieksopkomst in het park had te lijden onder de weersomstandigheden. De poptempel trok daarentegen verreweg de meeste bezoekers met zijn nachtelijke voorstellingen van toppers uit het internationale breakdance-circuit. In de Melkweg lieten Zuid-Afrikanen hun degelijke, basale visie zien op Afrikaanse moderne dans. En Bellevue was dit jaar vooral de thuishaven van Anouk van Dijk en het duo Leine & Roebana, wier premières tegenvielen. Het Kroatische meisjesduo in Bellevue prees zich dit weekeinde wel gelukkig, met het behalen van de eerste prijs in Aerodance, het Europese minifestivalletje voor jonge dans binnen Julidans.

Verder oogt Julidans zoals elk jaar als een charmant ratjetoe, waarachter nauwelijks een visie valt te ontdekken. De programmeurs Jaap van Baasbank en Luuk van Eijk schamen zich daar niet voor. Van Baasbank benadrukt graag dat hij slechts haalt wat hij mooi vindt. Dat hij daarmee en passant potentiële theaterprogrammeurs kan laten zien wat zijn productiebureau Van Baasbank & Baggerman voor het komend seizoen in de aanbieding heeft, is mooi meegenomen.

Voorstellingen die 'dansinhoudelijke vragen stellen' zijn aan Julidans dan ook niet besteed. Dieptepunt was het geïmproviseerde duet van Jonathan Burrows en Jan Ritsema dat de toeschouwer in plaats van aan het denken aan het twijfelen bracht. 'Wanneer is iets slechte dans?' was vooral de vraag die bleef hangen.

Zo gek moeten Van Baasbank en Van Eijk het niet meer maken. 'Linedancing', zei diezelfde toeschouwer in de Stadsschouwburg, 'Zou dat niet iets zijn voor het volgende festival?'. Excentriek? Prima! Maar laten we de gezellige countrydans pas toelaten als echt alle moderne-dansliefhebbers op vakantie zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden