ING was de schaamte allang voorbij en heeft niks bijgeleerd

Geachte redactie

De ingezonden lezersbrieven van vrijdag 9 maart.

Ralph Hamers tijdens de presentatie van de jaarcijfers van ING, 4 februari 2016. Beeld anp

Brief van de dag: ING was de schaamte al voorbij

Het salaris van ING-'topman' Hamers is verhoogd met ruim 50 procent tot 3 miljoen euro per jaar. De verhoging is mogelijk gemaakt door het gewone personeel af te schepen met een salarisverhoging van 1,7 procent.

De reden van de salarisverhoging is dat het salaris voor de 'topman' van zo'n grote internationale bank natuurlijk veel te laag was.

Maar mocht ING weer eens internationaal in de piepzak zitten, weer eens veel te ver zijn gegaan, dan zullen ze weer niet schromen steun van de Nederlandse belastingbetaler te vragen. Dat is denk ik ook de enige reden dat oranje de hoofdkleur van de bank is.

ING was de schaamte allang voorbij en heeft niks bijgeleerd.

Douwe Pot, Bakhuizen

Ga gerust naar buitenland

Als ING niet genoeg betaalt, verdwijnt er talent naar het buitenland, wordt vaak gezegd. Maar ik wil er wel een kistje wijn om verwedden dat er genoeg talent in Nederland rondloopt dat voor een salaris van 1.979.000 euro per jaar (!) de ING wil leiden. En dat nog prima doet ook.

Meneer Hamers kan dus met een gerust hart wat anders gaan doen.

Ralph, veel succes en plezier in het buitenland!

Jos Luijendijk, Schiedam

Mobieltje in auto

Onlangs reed een jongedame met telefoon en al pontificaal tegen mijn geparkeerde auto. Regelmatig zie ik mensen slingerend rondrijden met een telefoon aan het oor of typend op de snelweg met aandacht op schoot en telefoon. Dat wij daar als samenleving bezorgd over zijn is logisch.

Een rechter oordeelde echter dat het aanraken van een telefoon niet strafbaar is zolang deze zich in een houder op het dashboard bevindt (Ten eerste, 8 maart). Daar ben ik het volledig mee eens om de volgende redenen: mijn telefoon heeft een betere navigatie dan de meeste moderne auto's. Met een klikje op het scherm kan ik bevestigen dat ik een snellere route accepteer. De houder heb ik zodanig gemonteerd dat mijn blik op het verkeer ongehinderd blijft. Ik geniet ook graag van goede muziek of nieuwsprogramma's en kan de telefoon beter bedienen dan de autoradio die in het midden van de auto is gemonteerd met een totaal onoverzichtelijk scherm en dito knopjes. Ik pleit voor nuance en gezond verstand.

Hans Bakker, Hoorn

Wandelstok

Net als bij Frank Bakker in Amsterdam (Ten eerste, 7 maart) is Utrecht gevuld met onbeleefde fietspiraten. Sinds ik minder goed ter been ben, minder snel aan de kant kan springen en last heb van hobbelige stoepen en trottoirs, heb ik een wandelstok aangeschaft. Dat werkt prima. De doorsneefietspiraat laat het wel uit zijn of haar hoofd om een wat oudere man, met stevige wandelstok, in de weg te zitten. Mijn advies aan alle voetgangers die zich de fietspiraten van het lijf willen houden? Ga naar een thuiszorgwinkel en schaf een mooie stok aan.

Marcus Kuitenbrouwer, Utrecht

Recensiesterren

In Sir Edmund (3 maart) bespreekt Bo van Houwelingen in één recensie Zoals ik jou ken, ken jij mij, een boek van Yvonne Keuls over haar vriendschap met Hella Haasse, en Ogenblikken in Valois, een herdruk van herinneringen aan Frankrijk van Haasse uit 1982. Het boek van Keuls wordt lovend beoordeeld en krijgt vier sterren. Dat van Haasse lijkt op een saaie reisgids, denk je op basis van deze recensie: 'archaïsch en afstandelijk' geschreven, 'nodeloos lange en complexe zinnen', een 'stortvloed van historische weetjes' en een vrijwel afwezige verteller. Niettemin krijgt dit boek, waarover niets positiefs gezegd wordt, drie sterren. Merkwaardig: een geprezen boek wordt beloond met vier sterren, een gekraakt boek krijgt er drie. Zelden heb ik het verschil tussen 'goed' en slecht' als zó minimaal ervaren - zelden ook heb ik de dwaasheid van het 'sterrensysteem' zó overtuigend gezien als bij deze recensie.

Gé Vaartjes, Boskoop

Verwarde mensen

Het stuk van Miek Smilde (O&D, 8 maart) is mij uit het hart gegrepen.

Nu wordt de politie opgeleid om te leren omgaan met verwarde mensen op straat. De echte oplossing ligt in het geven van zorg en structuur aan mensen die dat niet zelf kunnen. In 2011 gaf Eric van der Burg, VVD-wethouder zorg Amsterdam, al aan dat investeren in daklozenopvang heel veel bespaart op justitie, politie en veiligheid. Als zelfs de VVD dat vindt! Laat de ggz haar werk doen, dan kan politie dat ook.

Sandra Schrooyen, forensisch arts, gerechtelijk deskundige

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.