'Ineens is je restaurant een soort rovershol'

'IK DACHT dat er iets ergs met mijn kinderen was gebeurd.' Om half zes maandagmorgen 26 augustus 1996 wordt er bij het woongedeelte van restaurant Blanje Bleu in Bentveld op de deur gebonsd....

Een agent van de Zandvoortse politie deelde mee dat ze was gearresteerd wegens handel met voorkennis in het fonds BolsWessanen. 'Het was een volkomen verrassing. Ik had gehandeld in effecten, maar zoiets stond wel erg ver van mij af.'

Haar partner Jan G. sliep nog. 'Een paar agenten renden naar boven. Ook hij werd opgepakt. We moesten mee.' Aletta Heij vroeg of ze tenminste de deur mocht openzetten en een bak water mocht klaarzetten voor haar drie honden. 'Desnoods met begeleiding. Ik ben toch niet vluchtgevaarlijk? Of vuurwapengevaarlijk? Maar het mocht niet.' Aletta en Jan werden ieder in een aparte politiewagen gezet. In volle vaart ging het daarna richting Haarlem. 'De wagens reden verschrikkelijk hard. Wel 140 kilometer. Uit alles bleek dat ze je wilden intimideren.'

Op het Haarlemse politiebureau werd Aletta Heij alleen in een cel gezet. Schoenveters en bh moesten worden ingeleverd. 'In een doorkijkblouse zat ik in een kleine vieze cel. Er was geen tijd om mij iets te lezen te geven. Wel kwam er een hulpofficiertje van justitie om mee te delen dat je in voorlopige hechtenis bent genomen. Dat zou drie, vijf en mogelijk zelfs dertig kunnen duren. Geen greintje menselijkheid.'

Het duurde tot drie uur 's middags voordat Aletta voor de eerste keer werd verhoord. Daarna werd ze weer teruggebracht naar haar cel. Na drie dagen kwam ze vrij.

'In de daaropvolgende twee maanden had ik er best last van. Ik kon 's nachts niet slapen. Iedere keer zag ik opnieuw de politie op de deur bonsen. Het duurde tot december voordat ik de draad weer kon oppakken.'

Aletta Heij is wel iets gewend. Ze werd in Utrecht geboren. Op haar 21-ste was ze alleenstaande moeder met twee kinderen. Twee avonden stond ze in een café achter de bar om iets bij te verdienen.

Later verhuisde ze naar Haarlem. Hier ontmoette ze Jan G. Aan de Korte Veerstraat begonnen ze in 1983 met het jazzcafé 'Het Hof van Heden'. Dankzij de muziek, maar vooral dankzij de kookkunst van Aletta werd het jazzcafé trendsetter in Haarlem en omgeving.

In 1988 fietste ze van Haarlem naar Zandvoort. In Bentveld hoorde ze dat er een café te koop stond, een wat vervallen pand met een biljart in het midden. Maar er was ook een keukentje bij. Aletta besloot het pand te kopen. Samen met Jan G., die uitbater werd, besloot ze Blanje Bleu als restaurant te gaan exploiteren.

'Het was onmiddellijk een succes. Binnen een week zaten we vol.' Dat Aletta een goede hand van koken had, ging als een lopend vuurtje door de exclusieve villadorpen Aerdenhout, Bloemendaal en Bentveld. Het verwende publiek stroomde massaal naar het restaurant.

Elsevier-topman Pierre Vinken kwam er af en toe. 'En Albert Heijn. Die was vooral gek op kippenlever, ouderwets klaargemaakt met spek en uitjes. Ook vennootschapsadvocaat Allard Voûte en zijn echtgenote, VVD-kamerlid Hella Voûte, waren vaste klanten. Vara-coryfee Paul Witteman, adjunct-hoofdredacteur Jan Tromp van de Volkskrant en PvdA-partijbons Ruud Vreeman behoorden tot de geregelde bezoekers. 'Het werd drukker en drukker. We zetten steeds meer tafeltjes neer en namen extra personeel aan.'

Begin 1996 besloten Aletta Heij en Jan G. met Blanje Bleu te stoppen. 'Ik was 55 geworden. Het lichaam begon te protesteren. Daarnaast heeft de combinatie van oude mensen en een restaurant in mijn ogen iets tragisch.'

Nog geen twee weken nadat een koper was gevonden, werden ze echter opgepakt. Jan G. had als hobby beleggen. Hij trok Aletta mee. Beiden kochten ook opties in BolsWessanen, transacties die door justitie als verdacht werden aangemerkt.

De hobby leidde in augustus 1996 tot het verblijf in de cel. Blanje Bleu zou het centrum zijn geweest van een groot voorkennisnetwerk, zo kregen Aletta en Jan te horen. De tipgever werd tien dagen later aangehouden: een voormalig directeur van BolsWessanen

'Toen ik weer vrij kwam, was ik helemaal van slag. Blanje Bleu was toch een levenswerk. En dat wordt dan ineens als een soort rovershol beschouwd.' De traumatische ervaring zorgde voor een reeks van lichamelijke klachten.

'Een nachtmerrie is misschien te sterk uitgedrukt. Maar het was wel heel erg. De zaak was ook zo opgeblazen. In de verdachte transactie ging om een winst van 14 duizend gulden. Maar ineens kreeg ik ook last met de belastingdienst. Ineens kwamen er een naheffing van 45 duizend gulden.'

Aletta Heij had nooit gedacht dat het tot een proces zou komen. Ze was aanvankelijk erg zenuwachtig, maar heeft de rechtszaak uiteindelijk over zich heen laten komen. 'Ik schrok mij wel dood na het horen van de eis. Sommige verdachten waren overtuigd van vrijspraak. Ik niet. In dergelijke zaken kun je nooit weten. Want daar gelden geen normale regels voor.'

Toen afgelopen zomer de wielrenners in de Tour de France klaagden over het rigoreuze ingrijpen van de Franse justitie, dacht Aletta willekeurig terug aan haar ervaringen met de justitiële autoriteiten. 'Ook hier weten ze iemand te intimideren.'

Hoewel haar nog een hoger beroep boven het hoofd hangt, heeft de zaak nu voor haar afgedaan. 'Ik heb voor mijzelf schoon schip gemaakt. Geestelijk ben ik er klaar mee. Ik zal niet meer zenuwachtig zijn. Ik wil gewoon weer aan de slag. Ik wil doen wat ik het beste kan, koken.'

Peter de Waard

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden