Indonesische overheid werkt LHBT-discriminatie in de hand

De ingezonden brieven van dinsdag 15 maart.

Indonesische drag queens bereiden zich voor op een cabaretshow in Yogyakarta. Beeld getty

Brief van de dag: Indonesië gaat de verkeerde kant op

Het is twee jaar geleden dat ik een half jaar in Indonesië bij islamitische gezinnen inwoonde, in Yogyakarta en Jakarta. Het artikel over de haatcampagne tegen homo's komt hard aan. Bij mij overheerste het gevoel dat het de goede kant op zou gaan met dit land, ondanks de zich steeds dieper wortelende islam. De als vrouw verkleede mannen die op straat om geld vroegen, waren ontelbaar. Dat stemde mij soms verdrietig, maar kon worden gezien als een tussenfase.

Fluisterend spraken Indonesiërs over LHBT'ers; men wist waar mannen samenwoonden, en over kennissen met een andere seksuele voorkeur werd lacherig en beschaamd gesproken. De doorsnee-Indonesiër leek mij niet haatdragend, zij zagen LHBT'ers als een raar fenomeen, maar zeker niet als een ziekte.

In 2013 kwam ik in contact met verschillende Indonesische lesbische vrouwen. Zij hadden het vaak moeilijk en onderdrukten hun gevoelens. Zij wisten elkaar gelukkig wel te vinden, maar trouwden desondanks met mannen, een andere optie was voor deze vrouwen niet bespreekbaar.

Nederland, het eerste land met het homohuwelijk, zagen zij als een soort utopie. Ik vertelde hun dat het in Nederland ook niet altijd makkelijk was: dat mensen hier soms ook niet uit de kast durven komen en dat je als homo echt niet bij elke gelegenheid en op elke plek hand in hand moet lopen omdat dit gevaarlijk zou kunnen zijn.

De lesbiennes waren totaal verbouwereerd en teleurgesteld. Ik weet nog steeds niet of ik er goed aan heb gedaan hen dit te vertellen.

Het is belangrijk ook in Nederland de positie van LHBT'ers te versterken. Dat de discrimantie in Indonesië tot mijn grote verdriet steeds erger wordt, ligt volgens mij niet aan de zeer godsdienstige mensen, maar is eerder te wijten aan het onderwijs en de corrupte, inefficiënte overheid die een land met bijna 255 miljoen(!) mensen bestuurt.

Volgens mij is het niet gek om wakker te liggen van deze beangstigende ontwikkelingen.

Rosalie Bouwman, student Kunst en Cultuur, Maastricht

Ruttes deal

De 'deal' van de Europese Unie met Turkije is in mijn opinie de meest schandalige overeenkomst die recentelijk is gesloten. Het gaat in feite om grootschalige mensenhandel. Turkije krijgt 6 miljard euro, neemt de vluchtelingen op en krijgt daar visumvrij reizen naar Europa voor mensen met een Turks paspoort en een mogelijk lidmaatschap van de EU voor terug.

Voor de EU betekent het dat men van de vluchtelingen af is. Zij zijn gevlucht uit een land dat door oorlog grotendeels is verwoest en waar men zijn leven niet zeker is, geregeerd door een gekozen potentaat die van mensenrechten niets wil weten. Zij zijn in de EU niet met mededogen, maar zeer halfhartig ontvangen. In ons land hebben de schreeuwers de opinie mogen bepalen.

Ik neem aan dat de vluchtelingen met schrik zullen vernemen dat zij naar kampen in Turkije moeten, waar de dienst wordt uitgemaakt door een eveneens gekozen dictator, waar de mensenrechten niet bestaan voor mensen die het niet met hem eens zijn.

Onze minister-president, tevens voorzitter van de EU, begrijpt niet waarom de 'deal' slecht is. Hoe kortzichtig kan men zijn. Een deal is een handeltje, in dit geval mensenhandel. Hopelijk wordt de 'deal' verworpen door het EU-parlement, maar ik vrees het ergste.

Prof. C. den Hartog, Berg en Dal

Minister-president Mark Rutte staat de pers te woord na afloop van de wekelijkse ministerraad. Beeld anp

Bemoei je met je eigen zaken

Alexander Rinnooy Kan (D66) en Jaap Seidell (VU) zijn druk aan het lobbyen voor een verplichte warme lunch op Nederlandse scholen.

Dit roept direct de vraag op door wie deze heren en hun programma Alles is gezondheid worden gesponsord. Niet zo'n gekke vraag; er blijken ongeveer negenhonderd organisaties bij te dragen aan dat programma, waaronder een groot aantal commerciële partijen.

Als hardwerkende moeder van twee kinderen in de basisschoolleeftijd zeg ik vanuit de grond van mijn hart: Nederlandse politiek, overheid en bedrijfsleven, bemoei je met je eigen zaken! Ik wil zelf bepalen wat mijn kinderen te eten krijgen en op welk moment van de dag. Pak ons bovendien onze dagelijkse avondmaaltijd met het gezin niet af. Dankuwel.

Eva van der Meer, Utrecht

Kritische grens

Het is een veelgemaakte fout, maar het staat gewoon suf. 'Verwachte opkomst in de buurt van kritische grens'. Grenzen kunnen niet kritisch denken/zijn. Je kunt wel een kritieke grens bereiken of overschrijden. Je zou mij een kritische lezer kunnen noemen of een zeikerd, maar dat laatste ook weer niet te vaak want dan bereik ik mijn kritieke grens...

Edwin Königel, Arnhem

Jan Wolkers signeert

Henk Kraima, oud-directeur van het CPNB vertelt een mooie anekdote over Jan Wolkers die bij het verlaten van het Rijksmuseum de man die hem zijn jas in helpt een exemplaar van Zomerhitte geeft, dat met bibberige hand signeert. Want zijn vrouw Karin kon het stempeltje dat hij daarvoor gebruikte niet kon vinden. Het enige exemplaar met een handtekening.

Maar op 25 februari 2005 kom ik als postbode aan de deur met een pakket. Karin ziet dat het zwaar is, en vraagt of ik het even binnen wil zetten op tafel. Jan zit daar ook met allemaal dozen met exemplaren van Zomerhitte op tafel, want het was nog dagen voor de dag van verschijning. Ik zei: 'Jan, ik durf het bijna niet te vragen', waarop hij aan Karin vraagt: 'Geef even een Zomerhitte aan.'

Hij zette in het boekje: 'Voor Gerrit in vriendschap Jan Wolkers, Texel 25-2-2005.' Ik heb dus óók een uniek exemplaar. Jan was ook voor ons,postbodes op Texel, een bijzondere man en altijd in voor een praatje. Ook zei hij nog: 'Niet aan de media laten zien hè', omdat het boek nog niet in de winkel lag.

Gerrit Terpstra, Den Burg, Texel

Jan Wolkers met zijn boekenweekgeschenk in 2005. Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden