In vrolijke kleren moeiteloos van kantoor naar feestje

Amsterdam - Bestaat er een Nederlandse modestijl? En zo ja, hoe ziet die er dan uit? Die vragen moeten worden beantwoord in een wetenschappelijk onderzoek dat tot eind 2013 loopt: Dutch fashion identity in a globalized world. Vrijdagochtend werden tijdens een bijeenkomst op Amsterdam Fashion Week wat eerste resultaten gepresenteerd. Ja, is de voorlopige conclusie: die stijl bestaat. 'Maar hij heeft twee gezichten', zei hoogleraar Dany Jacobs. 'Nederlandse mode heeft de naam sober en conceptueel te zijn. Er is ook een uitbundige, kleurige kant.'


Vooral dat tweede gezicht kwam naar voren tijdens de shows op de veertiende Nederlandse modeweek. Op een enkele uitzondering na, zoals de jonge ontwerpster Elsien Gringhuis, die ingewikkeld geconstrueerde, grafisch ogende kledingstukken maakt, was er op de catwalks op het Westergasterrein vooral vrolijke, zij het lang niet altijd vernieuwende of opwindende mode te zien.


Dat laatste gold overigens niet voor de aanstekelijke show van Bas Kosters, met een bonte verzameling vrolijke, meestal gedessineerde kleding, die, als je de duivelshoorntjes, rieten mutsen en puntmutsjes wegdacht, opmerkelijk draagbaar was: gestipte jacks en tops, handgehaakte jurken, een lange jurk van een stof met een dessin van Bas Kosters-poppen, een helblauwe kruising tussen een motorjack en een pandjesjas en, als accessoire, de nieuwe door Kosters ontworpen Bugaboo, ook met poppetjesdessin.


Een Bekende Nederlanders-trekker was de show van Addy van den Krommenacker. Na een zwart-wit introductiefilmpje (ontwerper gedreven aan het werk in atelier; een romantisch beeld dat enigszins werd verstoord door de nadrukkelijke aanwezige blikjes energydrink van de sponsor) verschenen op de monitoren beelden van bossen. De muziek was een remix van Bolland & Bollands In the army now. En ja: bijna alles wat verscheen was groen.


Bijna alles was ook een feestjurk, en Van den Krommenacker had zich bij de stofinkoop niet ingehouden: er waren kant, brokaat, grote bloemenprints, strepen, veel paillettenstof - als het maar groen en aanwezig was. Veel jurken hadden ook nog eens een brede sleep. De nadruk op het materiaal gaf je soms het idee dat je naar een gordijnenpresentatie zat te kijken. Al met al een nogal provinciaalse vorm van glamour. Maar de ontwerper heeft er succes mee in Italië; morgen showt hij zijn collectie tijdens de coutureweek in Rome.


Ook Tony Cohen is een Nederlander die over de grens gaat. Hij heeft vijf keer geshowd tijdens New York Fashion Week en verkoopt zijn mode in driehonderd winkels wereldwijd. Cohen maakte naam met ijle, fladderende jurkjes, maar nu was zijn beeld formeler: broeken met uitlopende pijpen en rechte rokken, gecombineerd met luxe (bont) jassen, bontstola's en zwierige tops van feestelijke materialen. Kleren die de wat oudere werkende vrouw moeiteloos van kantoor naar feestje brengen.


Sis, de tweede en vooral op Nederland gerichte lijn van Spijkers en Spijkers kwam met een jongere, hippere versie van dit soort werk/uitgaansmode: vliegeniersjacks, jurkjes met felgekleurde camouflageprints, dikke tricot leggings en jurken.


De grote zaal van de showlocatie van Amsterdam Fashion Week, waar 800 mensen in kunnen, was te klein voor Supertrash, het Nederlandse vrouwenmerk dat wereldwijd op 1.600 plaatsen wordt verkocht. Eigenaar Olcay Gulsen had daarom de nabij gelegen Gashouder afgehuurd. De 1.500 zitplaatsen kreeg ze zaterdagavond moeiteloos vol.


De show moest het niet hebben van de kleren: kleine jurkjes, een enkel mannelijk pak, veel camel en zwart en dierenprints, commerciële dingen die je nu al bij winkels als Mango ziet liggen. Maar zoals Gulsen zelf eens zei: Supertrash onderscheidt zich vooral door 'de dingen eromheen'. En dus waren er een gigantische ronde catwalk die later op de avond veranderde in een dansvloer, enorme beeldschermen waarop beelden van filmsterren als Greta Garbo werden afgewisseld met grotestadstaferelen, opzwepende muziek van Joost van Bellen.


En er was de 30-jarige Olcay Gulsen zelf, die na de finale van de strak gechoreografeerde show in een sexy, blauwe avondjurk het podium opkwam. Zodra ze in het midden stond, spoot uit acht plaatsen op het podium vuurwerk omhoog.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden