'In 't Ailand pel je zelf je garnalen'

Mac van Dinther gaat eten in 't Ailand in de vissershaven van Lauwersoog.

© Els Zweerink Beeld
© Els Zweerink

Lauwersoog? Daar vertrekt toch de boot naar Schiermonnikoog? Klopt. Maar het is ook een vissershaven. En waar eet je versere vis dan in de haven? Maar dat is nog niet alles. 't Ailand is van vissersechtpaar Jan Geertsema en Barbara Rodenburg. Jan en Barbara zijn 'slow' vissers, dat wil zeggen dat ze met duurzame technieken vissen. Ze halen vooral harder en zeebaars op. Die serveren ze in 't Ailand, samen met vis van andere goede vissers. Carlo Petrini, de Italiaanse Slow Food paus, was hoogstpersoonlijk aanwezig bij de opening vorig jaar november.

Wauw! Sjieke tent zeker? Nee dus. Het is eerlijk gezegd een nogal onooglijk geval. 't Ailand bestaat uit drie garageboxen die door Jan eigenhandig zijn verbouwd. Hij houdt van beton, staal en hout. Daarmee heb je de belangrijkste kenmerken van het interieur gehad. Je zou het een ongepolijste viscafetaria kunnen noemen.

Hebben ze wel een menukaart? Niet echt. Achter de balie waar je je bestelling moet doen hangen schoolborden waarop staat wat ze hebben. Broodjes, gerookte vis, garnaalkroketten en 'visvaria', een maaltje met verse vangst. Wat dat kan zijn, is te zien in de vitrine naast de toonbank. Daarin liggen metaalgrijze harders te glanzen naast roze langoustines, oranje gestippelde scholletjes en driehoekige ponen met grote dode ogen. 'Mooi hè!', zegt de kok met kaal geschoren hoofd en een toef punkhaar. Ja, mooi. Apart ook, dat haar.

Is het lekker? Het is vooral spartelvers. Wie nog nooit garnalen heeft gegeten die niet op en neer zijn geweest naar Marokko: garnalen zijn niet zuur, eerder romig. In 't Ailand pel je ze zelf en dan proef je dat. Je wilt nooit meer anders. De harder is gisteren gerookt. Het vlees is lelieblank en heeft een stevige rooksmaak. Ze zouden hem alleen niet recht uit de koeling moeten serveren. De garnalenkroketjes hebben een prachtig korstje, maar er had wel wat meer garnalensmaak aan mogen zitten.

Garnalen zat toch? Dat dachten wij ook.

En de visvaria? Dat is een memorabel gerecht. Op tafel komt een grote schaal met gebakken vis: tarbot, schol en harder. Bekroond met een zootje langoustines die als roze spinnen over de vis kruipen. Waren we in een serieus visrestaurant, dan hadden we er best wel wat op aan te merken gehad. Het hele spul is tegelijk gebakken, op de huid. De harder had korter gekund, de tarbot is een tikje droog. Maar hier, achter het grote raam van de omatafel (de tafel was van Barbara's oma) waar de Waddenzee bijna tegenaan klotst, gaat het erin als pannenkoeken op een kinderfeestje. De langoustines zijn trouwens geweldig. De frieten zijn zelf gemaakt, de rauwkost ziet er wat mistroostig uit, maar smaakt prima.

Bediening? Ook een beetje slow.

Duur? Nee. Deze vis wordt niet duur betaald. Terwijl hij toch heel goed is.

Was er ook nog een toetje? Barbara maakt heerlijk aardbeienijs met basilicum op een stokje. Maar wij nemen koffie mee naar het dakterras waar we uitzicht hebben naar alle kanten. Richting land dobberen de vissersboten in veilige haven. Het is weekend. Aan de zeezijde deint de Waddenzee met in de verte de contouren van Schiermonnikoog. Tegen het licht van de ondergaande zon kruist een Lemster aak richting haven, de zeilen gebold als witte ballonnen, meeuwen zeilen achteloos majestueus voorbij. Zucht. Hier ben je nog even op vakantie.

Punten
Eten: 7,5
Entourage: 8
Bediening: 7
Prijs-kwaliteit: 8,5

Het menu
Garnalenkroketjes
Gerookte harder
Visvaria

Kosten
22,50 euro

't Ailand
Haven 49a
9976 VN Lauwersoog
0519-349033
't Ailand
(vrijdag, zaterdag en zondag geopend)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden