'In Sderot is elke bushalte een bunker'

Raketaanvallen vanuit Gaza maken het leven voor Israëliërs in Sderot zwaar. Over hoe hard de regering moet optreden, zijn de meningen verdeeld.

SDEROT - 'Wie ons en onze kinderen wil vermoorden, moet worden vernietigd. Over vrede praten we later wel.' Volgens burgemeester Alon Davidi van Sderot kan alleen keihard militair optreden tegen de extremistische Hamasbeweging een einde maken aan de 'raketregen' op zijn stad, aan de grens van Israël met de Gazastrook. Lang niet alle 25 duizend inwoners delen die mening, al maken voortdurende beschietingen vanuit Gaza hun het leven zwaar.


Op een terras in Sderot - niet iedereen blijft ondanks waarschuwingen binnenshuis - reageren twee jonge inwoners maandag terughoudend op de uitspraken van de burgemeester. 'Ik weet het niet zo goed', zegt de 23-jarige studente Danielle Ohana met een flauwe glimlach. 'Ik heb vrienden in het leger, ik wil niet dat ze Gaza worden ingestuurd.' Een andere student, Dov Trachtman (22), peinzend: 'Onze politieke leiders hebben vaak een militaire achtergrond. Wij zijn eenvoudige mensen, die niet weten hoe het geweld tegen ons kan worden gestopt. Ik hoop dat politici de goede keuzen maken. We hebben meer dan genoeg van die aanvallen.'


Volgens de Israëlische autoriteiten zijn de afgelopen weken zo'n tweehonderd raketten neergedaald op Sderot en andere steden in het zuiden van Israël. Het ministerie van Buitenlandse Zaken spreekt over een toenemend aantal terroristische daden sinds 12 juni. Toen begon het Israëlische leger op de bezette Westelijke Jordaanoever een grootscheepse zoektocht naar de ontvoerders van drie Joodse tieners. Een week geleden bleek dat ze waren vermoord. Israël houdt militanten van Hamas daarvoor verantwoordelijk.


Premier Benjamin Netanyahu onthield zich de laatste dagen van dreigende taal aan het adres van Hamas. Hij leek niet uit op een escalatie. Dat leidde gisteren tot een breuk van zijn Likudpartij met de ultranationalistische partij van de minister van Buitenlandse Zaken, Avigdor Lieberman. Die blijft wel op zijn post, in de hoop het kabinet over te halen tot een grootschalige militaire operatie tegen Hamas.


Het verwijt van veel Israëli's dat de regering 'niets doet', is misplaatst. De Israëlische luchtmacht voerde in de nacht van zondag op maandag voor de zoveelste maal aanvallen uit op doelen in Gaza. In een 'terreurtunnel' zouden zes Hamasaanhangers om het leven zijn gekomen. Ze waren volgens anonieme bronnen bij de krijgsmacht van plan Israël aan te vallen.


Het bericht leidt niet tot opluchting onder inwoners van Sderot. Ze likken hun wonden. Op het lokale industrieterrein werden eind juni een fabriek voor plastic materialen en een aanpalende verffabriek getroffen. Een van de gebouwen ging deels in vlammen op nadat chemicaliën tot ontbranding kwamen. De stank is een kleine twee weken later niet te harden, na een paar minuten op het terrein beginnen de ogen pijn te doen. De maandag gepubliceerde verklaring van het ministerie van Buitenlandse Zaken dat de beide fabrieken volledig zijn afgebrand, blijkt evenwel schromelijk overdreven.


Gelukkig vielen er geen slachtoffers, zegt studente Ohana: 'Het was sabbat, niemand was aan het werk.' Maandagmiddag landde een raket op een open vlakte bij de stad, die de nacht ervoor ook al aanvallen te verduren had. Daarbij vielen evenmin slachtoffers.


Ohana 'raakt eraan gewend', maar medestudent Trachtman zegt dat zijn leven ontregeld is. 'Ik kan amper slapen, van studeren is de laatste tijd niets gekomen.' Nu is, zegt hij opgelucht, de zomervakantie begonnen. Dat geldt ook voor de scholen in het kinderrijke Sderot. De 10-jarige Almoq heeft er de pest in. 'Ik mag niet naar het zwembad, ik moet thuisblijven, ik verveel me.' Zijn ouderlijke woning ligt het dichtst bij de hermetische afgesloten grens met Gaza. Op de vraag hoe vaak hij de laatste tijd een schuilkelder moest opzoeken, antwoordt hij: 'Een miljoen keer.'


Sderot is 'de enige stad ter wereld waar elke bushalte een bunker is', zegt Ohana. Bovendien zijn alle woningen de afgelopen jaren uitgerust met een schuilplaats, mede dankzij financiële steun van de regering. Maar het vertrouwen in de politiek houdt niet over. Trachtman: 'Dit weekeinde was hier een delegatie van de Knesset (het parlement, red.). Ze wilden zich 'identificeren' met ons. Maar hoe kan dat, als je met een gepantserde bus komt?'


Ohana: 'Ik zou onze politici willen oproepen een dag en een nacht naar Sderot te komen. Misschien ervaren ze dan de paniek die je voelt als je in de douche staat terwijl de sirenes klinken.' Ook het buitenland zou moeten begrijpen onder welke bijzondere omstandigheden de inwoners zich er doorheen proberen te slaan. De studente mag er dan aan gewend geraakt zijn, 'het is geen normaal leven'.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden