In Oost-Europa krijgt Obelix zijn wodka, everzwijn en koffer geld

Een groot artiest is niet per definitie een groot mens. Toen Zuid-Afrika nog een apartheidsregime kende, hielden Frank Sinatra, Liza Minelli en Queen de kachel brandende met shows in het luxe-reservaat Sun City. Zwarte sterren als Ray Charles en Tina Turner traden er ook op voor een exclusief blank publiek. Pik Botha betaalde contant. De Spaanse kwijlebard Julio Iglesias was om die reden ook vaak in Sun City te vinden, evenals op andere plekken waar het met de onkostenvergoedingen beter is gesteld dan met de mensenrechten. In Venezuela liet Iglesias zich fêteren door Hugo Chávez. Arm in arm met de Chinese partijleider Jiang Zemin kreunde hij er in 2001 tegen betaling een duet uit.


Of dat net zo mooi klonk als Gerard Depardieus verjaardagslied voor Vladimir Poetin, is aan de connaisseurs. Feit is dat zelfs Iglesias niet kan tippen aan de hoeveelheid twijfelachtige politici die de Franse acteur Depardieu lucratieve vriendendiensten bewees. De afgelopen weken is gespeculeerd dat Depardieu, op de vlucht voor de 75-procent-belasting (de inmiddels alweer geschrapte 'rijkentax') van François Hollande, zijn fortuin in Rusland of Bulgarije in veiligheid gaat brengen. Wat niet iedereen weet, is dat Depardieu dat fortuin deels ook in deze contreien heeft vergaard, zonder een seconde te acteren.


Zo veel verkiezingscampagnes zijn sinds de jaren negentig met zijn aanwezigheid opgeluisterd, dat de volgende wet bijna wetenschappelijk bewijsbaar is: hoe schurkachtiger de Oost-Europese politicus, hoe groter de kans dat de vleesgeworden Obelix naast hem op het podium staat.


De meeste bekendheid geniet Depardieu vanwege zijn mannenvriendschappen met de Russische leider Poetin en diens Tsjetsjeense zetbaas Kadyrov. Hij was in de regio al een graag geziene gast toen Poetin nog een gewone KGB'er was. In 1998 gooide Depardieu zijn niet onaanzienlijke gewicht achter de Slowaakse premier Vladimir Meciar, op dat moment de meest autoritaire politicus in de regio.


Depardieu was en is een van de best betaalde en succesvolste acteurs van Europa. Toch werd hij in Montenegro vrienden met Milo Djukanovic, en in Oekraïne met Leonid Kuchma. Van daaruit was het nog maar een kleine sprong naar Poetin in Moskou, die hem nu de Russische nationaliteit als reddingsboei heeft toegeworpen en hem zelfs een ministerspost in het autonome republiekje Mordovië heeft aangeboden.


Gaat het Depardieu alleen maar om geld? Over Julio Iglesias is bekend dat hij meteen nadat de schurk-politicus heeft betaald, opstijgt in zijn privéjet. Depardieu lijkt het om meer te doen dan het koffertje cash. Wie de beelden bekijkt van de feesten met Poetin of Kadyrov, kan zich niet aan de indruk onttrekken dat Depardieu er plezier aan lijkt te beleven. Wellicht ziet hij in deze politieke criminelen sterke en warmbloedige leiders - een contrast met de miezerige democraatjes thuis die alleen maar belasting heffen. Wellicht spelen de overvloedige maaltijden en de drank een rol.


Als Obelix naar Oost-Europa komt, dan staat de wodka klaar naast het everzwijn en het geldkoffertje. Het kan ook zijn dat Depardieu plezier beleeft aan het treiteren van de westerse politiek correcte goegemeente. De politici met wie hij vrienden wordt, zijn steevast uitgebreid bekritiseerd door Human Rights Watch en Amnesty International. Het is of Depardieu dan denkt: nu wordt het voor mij leuk. Rare jongen, zou de echte Obelix zeggen.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden