In naam van de vader en het voetbal (1)

DE BRAZILIAANSE voetbalclub Santos heeft een doelman uit de selectie verwijderd. Edinho weigerde te spelen in een wedstrijd van de reserveploeg....

Ogenschijnlijk schuilt er weinig tragiek in het berichtje dat het Duitse persbureau DPA deze week over de wereld zond, afgezien van de laatste alinea. Edinho is officieel in staat van beschuldiging gesteld wegens dood door schuld.

In 1992 zou hij een man hebben overreden tijdens een illegale autorace. Maar zelfs dan is het bericht nog niet zo interessant dat het wereldwijde verspreiding rechtvaardigt. Edinho is een middelmatige keeper uit Brazilië.

Hij is echter ook, en vooral, de zoon van Pelé.

In de eerste zin van het DPA-bericht wordt Edinho niet eens bij naam genoemd: 'De zoon van Pelé is opnieuw in opspraak geraakt.'

Hij is geen man, maar zoon van een beroemde vader en zal dat de rest van zijn leven blijven. Door te gaan spelen voor Santos, de club die beroemd werd doordat Pelé er zijn grootste triomfen vierde, maakte hij het zichzelf bovendien nog moeilijker.

Hoe beroemder de vader, des te zwaarder is de last die de zoon moet dragen. Niet voor niets heeft Jordi Cruijff naar Spaans gebruik zijn naam ingekort. Als bewijs van zelfstandigheid en onafhankelijkheid is de achternaam verdwenen.

Altijd maar die vergelijkingen. Altijd maar, zolang je het je kunt herinneren, te horen krijgen dat je vader zo goed was - en dus ook dat jij onmogelijk zo goed kan worden als hij. Hij is niet zo goed als zijn vader. Nee, jammer. En pa was ook nog eens altijd weg, omdat hij moest spelen of trainen of in een trainingskamp zat opgesloten.

De verleiding wordt dan groot om je achternaam te schrappen of bijvoorbeeld deel te nemen aan illegale autoraces. In een gedicht heeft Henk Spaan Jordi eens vergeleken met Titus van Rijn, de zoon van Rembrandt.

Ook al was Rembrandt in zijn tijd van leven niet zo beroemd als Cruijff nu is, Spaan raakt wel de kern aan: zo'n vader versla je nooit.

Jordi heeft het er echter niet slecht vanaf gebracht. Hij speelde bij Barcelona en Manchester United en kwam negen maal uit voor het Nederlands elftal, ondanks, maar misschien ook wel dankzij zijn vader.

Edinho en Jordi zijn niet alleen. Een van de jeugdtrainers van Bayern München heet Stefan Beckenbauer. Pa is tegenwoordig voorzitter van de club. Stefan is pas 30 jaar, maar speelt zelf niet meer.

Hij was geen groot talent, maar speelde twaalf wedstrijden voor Saarbrücken in de Bundesliga. Zijn loopbaan is desondanks mislukt: Kaiser kan er maar één zijn.

De categorie 'Voetballers die niet zo goed zijn als hun vader en daar soms behoorlijk gefrustreerd door raken' is omvangrijk. Een greep:

Gert van Hanegem. Vader: Willem, 52 interlands.

Danny Muller. Vader: Benny, 42 interlands.

Danny Schrijvers. Vader: Daan, 22 interlands. (Zei ooit: 'Onze Danny heeft de pech dat hij mij alleen in mijn nadagen heeft zien spelen.')

Boudewijn Pahlplatz. Vader: Theo, 13 interlands.

John van der Linden. Vader: Tonny, 24 interlands.

Ronny Prins. Vader: Co, 10 interlands.

Hans Kraay. Vader: Hans, 8 interlands.

Interlands speelden de zonen niet. Het beste heeft Boudewijn Pahlplatz (FC Twente, PSV en Heerenveen) het er nog vanaf gebracht. Om de een of andere reden heb ik het meest te doen met Gert van Hanegem.

In deze categorie is ook Pim Doesburg junior opgenomen. Tot grote teleurstelling van de vader bleek dat de top voor de zoon te hoog was. Op hun leeftijd na hebben de twee alles gemeen, voorkomen, naam, stem, en zelfs hun positie in het elftal.

Maar de vader was een goede doelman, van Sparta en PSV, de zoon een redelijke. Junior verdedigt het doel van Feyenoord. Amateurs.

Nog erger is het lot van een buitenechtelijk kind van Diego Maradona. Twee jaar geleden kwam het joch plotseling in het nieuws toen zijn moeder een contractje voor hem tekende bij Napoli. Bij die club speelde Maradona zeven jaar en in die periode ontmoette hij Cristiana Sinagra.

Ze sprak een vloek over haar kind uit door hem Diego Maradona te noemen. Toen junior zijn eerste wedstrijd speelde, als 10-jarige in een scholierencompetitie, omcirkelden honderden verslaggevers het veld.

Diego Maradona Sinagra miste twee strafschoppen. Pogingen van de journalisten om in de zoon de vader te zien, mislukten, tragisch genoeg.

Voor de wedstrijd van het elftalletje van Accademis Licola had Cristiana Sinagra de pers verzocht haar zoon met rust te laten. 'Hij is nog maar een kleine jongen die voetbal speelt omdat hij er van houdt', zei ze. 'Hij zal zichzelf zijn, en nooit Maradona.'

Hij zal echter altijd Maradona zijn omdat zijn moeder de naam overdroeg, uit hebzucht vermoedelijk, of heel misschien om een groot voetballer te eren.

De grote voetballer erkende zijn zoon zes jaar niet. Een Italiaanse rechtbank stelde echter vast dat hij de vader was en bepaalde dat Maradona maandelijks ongeveer zesduizend gulden aan Cristiana Sinagra en haar zoontje moest betalen.

Arme Diego Maradona Sinagra. Nu maar hopen dat het Daily Blind en Danilho Wamberto (beiden Ajax E2) beter zal vergaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden