In Ko Fook zijn Chinese oudjes gelukkig

Op haar 28ste trouwde ze in Hong Kong met de handschoen. Nu is mevrouw Y. Chong 88 en woont ze in het eerste Chinese ouderenwooncentrum van Nederland, Ko Fook Mansion in Delfshaven....

Pas op haar 48ste zag ze haar man voor het eerst. Met een foto in de hand heeft ze hem herkend, toen ze hem in Hong Kong van de boot haalde. Na vijftig dagen vertrok hij weer naar Nederland om er te werken. Op haar vraag of ze mee mocht, antwoordde hij ontkennend. Te moeilijk, zei hij, te veel gedoe met papieren. Ze bleef achter bij haar schoonfamilie die ze al twintig jaar had verzorgd.

Op haar 66ste zocht haar man haar weer op. Hij vroeg of ze meeging naar Nederland om hem daar te verzorgen, nu hij met pensioen was. Ze stemde in. Glimlachend: 'Het was mijn plicht. Ik was met hem getrouwd.' Zo kwam ze 23 jaar geleden naar Nederland. Ze schrok van de eenvoudige omstandigheden waaronder hij leefde. 'Ik vroeg hem wat hij 51 jaar lang had gedaan. Maar verder ging ons samenwonen wel goed.'

Na meer dan vijftien jaar voor haar man te hebben gezorgd, overleed hij. Mevrouw Chong bleef op zichzelf wonen. Ze had fijne Nederlandse buren, maar kon geen woord met hen wisselen, omdat ze alleen Chinees spreekt. Na een jaar werd de eenzaamheid haar te veel en verhuisde ze naar Ko Fook Mansion.

De 72-jarige Chinees, meneer S. Yuen, is om dezelfde reden verhuisd van een Nederlands huis voor 55-plussers naar het Chinees complex. Hij moest weg, zegt hij. Hij was totaal geïsoleerd, kon er geen vriendschappen opbouwen, omdat hij alleen Chinees spreekt. 'Ik voelde me daar machteloos.' Dat hij in dertig jaar nooit Nederlands heeft geleerd, komt doordat hij zes dagen per week dertien uur per dag werkte. 'Ik verplaatste me van mijn kamer naar de keuken in het restaurant. Die ene dag dat ik vrij was, moest ik van alles thuis regelen en bij mijn gezin zijn.'

Het complex Ko Fook Mansion waar hij woont heeft 43 zelfstandige tweekamerwoningen waar 51 Chinese ouderen leven. De jongste bewoner is 53, de oudste 88. Aan de realisatie van het huis is zes jaar gewerkt door Chinese ouderen die besloten niet terug te gaan naar China. Ze wilden bij hun kinderen en kleinkinderen blijven en zagen op tegen oud worden in een ander China dan het China dat ze kenden van vroeger, een land waar weinig voorzieningen voor ouderen zijn. Ze maakten een studiereis naar Chinese bejaardenhuizen in Manchester, New York, Los Angelos en San Francisco. In 1995 openden ze hun eigen huis in Delfshaven.

Nu wonen uit heel Nederland Chinezen in Ko Fook Mansion. De meesten wilden niet bij de kinderen gaan wonen, omdat de leefgewoontes tussen de eerste en tweede generatie erg verschillen. Yuen: 'Mijn dochter is hier opgevoed en denkt over veel dingen anders dan ik. Ook zou ik op mijn uitkering worden gekort als ik bij haar was ingetrokken.'

Alles wat Yuen en Chong vertellen, wordt vertaald door Yuk Ling Chan. Ze werkt voor twintig uur in het wooncomplex en is onmisbaar voor de ouderen. Ze kijkt brieven door en selecteert wat reclame is en wat van belang kan zijn. Ze maakt afspraken met de dokter, het ziekenhuis en de uitkeringsinstanties. Ze begeleidt mensen naar die afspraken. 'Ik ben een brug tussen de Chinese bewoners en de Nederlandse instellingen.' Aan ouderenadviseurs zoals Chan is grote behoefte onder allochtone ouderen. Maar tot nu toe is er niet genoeg geld voor.

Het unieke van dit wooncomplex is volgens coördinator Y. Cheung dat onder de ouderenwoningen een Chinees trefcentrum zit waar Chinezen uit de omgeving elkaar ontmoeten. 'De mensen die hier wonen hebben daardoor het idee dat ze nog midden in de maatschappij staan. Zelfs Nederlandse ouderenhuizen zouden daar nog wat van kunnen leren.'

Mevrouw Chong voelt zich prettig in haar twee eenvoudige kamers in het huis. Over haar leven is ze kort. Ze is niet de enige vrouw in dit huis die dat overkwam. Een beetje pech, zegt ze. 'Maar nu heb ik een woning voor mezelf en eigen kennissen. Als ik moet kiezen, is dit de gelukkigste tijd van mijn leven.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden