In Ironbridge begon de industriële revolutie

Dagboek

Wales, 12 januari 1975.

Arbeiders in de 19e eeuw Foto afp

Zes uur 's ochtends. Regen druipt van de ramen, daarachter Egyptische duisternis. Buiten voor het hotel de bekende geeloranje lichten, voor verdwaalde Keltische spoken of de geesten van drenkelingen in het Bristol Channel.

Met de bagage naar beneden, waar onze gastvrouw het fameuze Engelse ontbijt serveert: rauwe ham, worstjes, spiegelei, toast, koffie (op DDR-sterkte).

We rennen door een wolkbreuk en belanden nat in de auto. In de plensregen draaien we de pikzwarte weg op, zonder een hand voor ogen te zien. Af en toe lijkt het op te klaren, maar de vloed blijft stromen over het wegdek.

Shrewsbury, en om Shrewsbury heen. Zuidwaarts, hoewel sceptisch gestemd om in dit weer een bezienswaardigheid te bezoeken: het openluchtmuseum ('The beginning of the Industrial Revolution') in Ironbridge, de plaats die haar naam dankt aan de eerste gietijzeren brug ter wereld, in 1779 gebouwd over de Severn.

De weergoden zijn ons onverwacht ter wille, ze draaien de kraan dicht en vanaf de tweehonderd jaar oude constructie kijken we neer op de rijen hengelaars in het smalle rivierdal, die roerloos op krukjes zitten, de een na de ander, ieder onder dezelfde gifgroene paraplu.

De huisjes aan weerszijden van het water ogen idyllisch, onberoerd door welke revolutie ook, laat staan door een industriële, die hier begon, om er nooit meer terug te keren.

Günter Kunert (1929), Duits dichter. Ingekort fragment uit Ein englisches Tagebuch. Aufbau Verlag, 1978.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.