Column

In het salaris van Schreuder is de waanzin af te lezen

Ruimte op links

 

Schitterend en ontluisterend tegelijk is de volgende zin op de website van dagblad Tubantia, over het salaris van trainer Alfred Schreuder bij FC Twente: 'Overigens is Schreuder in het bezit van een zogenaamd oplopend contract, waardoor hij aan het einde van zijn verbintenis (2019) op het bedrag van ongeveer 800.000 euro zit.'

Hij heeft nu dus een tonnetje minder of zo. Dat we het weten.

Dit stukje gaat niet over het salaris van Alfred Schreuder. Het zij hem gegund. Het gaat over het salaris van Alfred Schreuder in het perspectief van de totale gekte in het betaald voetbal. Schreuder verdient dus acht ton per jaar. Nou ja, bijna. Straks. Hij staat intussen negende met FC Twente, ondanks een stoet aan talentvolle spelers. Zonder de straf van drie punten in mindering, opgelegd vanwege financieel wanbeleid door de club, zou hij achtste staan.

Die acht ton is tussen de drie en vier maal zoveel als de zogenoemde Balkenendenorm, het maximumloon voor banen in de publieke sector. Goed, zult u zeggen, Schreuder werkt niet in de publieke sector, maar op de vrije markt. Daarover later meer.

Schreuder sprak de berichten niet tegen. Hij reageerde ietwat geprikkeld, omdat zijn salaris bewust door iemand is gelekt. En dat natuurlijk uitgerekend in tijden dat FC Twente bijna omvalt van financiële ellende, nu is gebleken dat de aftredende voorzitter Munsterman in zijn visioenen een geldpakhuis van Dagobert Duck-achtige afmetingen aantrof.

Diegene die het nieuws lekte verdient geen reprimande, maar een bonusje. Een kleintje. Hoe meer we te weten komen over het uitgavenpatroon van clubs, des te beter, opdat we tenminste af en toe een waarschuwend vingertje kunnen opsteken. Het voetbal is namelijk niet bepaald een soevereine klant op de vrije markt. Daarvoor mist de sector de zelfdiscipline, opgejaagd als clubs zich voelen door de concurrentie. Meer uitgeven dan verantwoord is, is eerder regel dan uitzondering.

Het is redelijk normaal om voor een trainer van een (oud-)topclub een dergelijk salaris te betalen. Voorgangers van Schreuder toucheerden naar het schijnt zelfs meer dan acht ton. Dat geeft aan hoezeer de voetballerij is gaan geloven in zijn eigen succes. Het is waarschijnlijk niet toevallig dat de spanning tussen grootverdieners onder trainers en spelers aan de ene kant en toeschouwers aan de andere kant groeit, zeker als prestaties uitblijven.

'De markt bepaalt', zeggen ze ook in het voetbal graag in koor. Behalve als het fout afloopt, dan draait de gemeenschap op voor de kosten. Zie banken, zie clubs die al eens zijn gered met gemeenschapsgeld.

Schreuder. Beeld ANP Pro Shots

Het is op zich niet zo erg dat voetballers of trainers meer verdienen dan een journalist, leraar of metselaar. Ze hebben hun school menigmaal verwaarloosd om te kunnen excelleren, ze staan bloot aan grote druk en hebben een uniek talent, hoewel dat aan de verrichtingen in de eredivisie niet altijd te zien is. Maar geregeld worden grenzen van het betamelijke overschreden.

De salarissen zijn deels ook een afgeleide van ontwikkelingen in het buitenland. Om de concurrentiepositie enigszins te handhaven, zeggen clubs geen andere keuze te hebben dan mee te doen, terwijl concurreren met bijvoorbeeld Engeland toch al volstrekt onmogelijk is. Het voetbal kan zich beter bevrijden uit de gijzeling van naar waanzin neigende salarissen.

Schreuder voegde toe dat hij ook nog een paar taken verricht die normaal op het bord van de technisch directeur liggen. Gelukkig. Dat is dan weer een hele geruststelling.

Reageren? ruimteoplinks@volkskrant.nl
Twitter @vkwillemvissers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.