In het oranje afgaan tegen amateurs? Dat nooit!

'Pas als de hel losbreekt, wordt dit duel afgelast', zegt Peter Houtman. En omdat het alleen sneeuwde in Haarlem speelden de oud-internationals gewoon tegen HFC....

'De winst is het belangrijkste. Dat is me met de paplepel ingegoten. Wat denk je? Dat ik het leuk vond om de laatste jaren steeds te verliezen van een amateurclub? En dat in een oranje-shirt! Daarin wil je toch niet afgaan? Daarom lag ik er gisteravond vroeg in en heb ik de oliebollen laten staan.' Een glaasje champagne heb ik wel genomen. Je moet natuurlijk wel even toosten.'

Zelfs op 47-jarige leeftijd heeft het strenge profregime Simon Tahamata niet verlaten. Nog steeds eist hij discipline van zichzelf zijn ploeggenoten. 's Ochtends vroeg is hij met goede zin uit het Belgische Tongeren vertrokken, om pas drie uur later in Haarlem te arriveren voor de traditionele nieuwjaarwedstrijd tegen HFC.

Geen woord over gladde wegen of een slecht bespeelbaar veld. Na afloop kan hij zich alleen oprecht druk maken om de veel te laag uitgevallen overwinning (1-0). 'Onder normale omstandigheden was het 5-0 geworden. Maar je kunt niet alles willen. De voorgaande jaren was het niet zo best. Nu wonnen we tenminste.'

Bij het passeren vangt Peter Houtman de woorden van zijn eendaagse ploeggenoot op. 'Kijk Simon', zegt hij terwijl hij zijn tas optilt. 'Hier zitten drie punten in. Nemen we mooi mee naar huis.' De oud-spits van Feyenoord meldt zich al sinds 1993 met plezier in Haarlem. 'De eerste keren scoorde ik steeds, dus d wilde ik ook een traditie van maken. Maar mijn laatste doelpunt is nu alweer een tijdje geleden.'

Nochtans kijkt Houtman terug op een geslaagde middag. 'Op oudejaarsavond vragen vrienden weleens: ga je morgen alweer voetballen? Waarom nou? Dan zeg ik: het is traditie en voelt als een soort re' Nou ja, re van de vijftien oud-internationals hebben er elf een Ajax-verleden.

En daar zit je dan mee in de kleedkamer, als voetballer met een hart dat klopt voor Rotterdam-Zuid. 'De dolletjes die daarover worden gemaakt, kan ik best hebben. Dan roepen ze: heet, ji¿j kunt je schoenen wel weer aantrekken. Of: gaat niet zo lekker met dat cluppie van jou, hHoort bij het sfeertje.'

Slecht weer is een ander wederkerend aspect van de wedstrijd tegen HFC. Vraag het Gerrie M, voor wie dit al twintig jaar zijn vaste nieuwjaarsuitje is. Regen of sneeuw, het maakt niet uit. Eding staat vast: die partij tegen HFC gaat toch wel door.

'Dat was al zo toen ik als klein jochie naar de tv zat te kijken om Abe te zien voetballen', herinnert de 57-jarige Volendammer zich. 'Ik was tien en zag Abe in een waar waterballet op de been blijven. Dat maakte indruk. Dus dat beetje sneeuw van vandaag kan ik best hebben.'

Zes jaar geleden lag er zelfs ijs op het hoofdveld van de Haarlemse club. Geen probleem. Er werd gewoon afgetrapt. 'Wat ik me nog herinner van die wedstrijd? De kettingbotsingen op de heen-en terugweg.' Zijn vrouw zal hem echter niet verbieden in de auto te stappen als de wegen glad zijn op 1 januari. 'Ze heeft nog nooit gezegd: sla eens een keer over.'

Sinds een jaar of vier weet ook Sonny Silooy dat hij ergens in oktober een telefoontje kan verwachten van Sjaak Swart. 'Dan belt hij op en vraagt: hoe zit dat? Ken je spelen of mot je ergens naartoe?' Nou, dan meldt de huidige trainer van Ajax D3 dat hij op 1 januari present zal zijn.

De voormalige rechtsback van Ajax, 40 jaar inmiddels, is vijf minuten voor tijd licht geblesseerd afgehaakt. Met een grote klont ijs wrijft hij over zijn rechterknie, waarop een imposant litteken hem herinnert aan een operatie uit 1989. 'Kun je nagaan. Heb ik al die tijd mee doorgespeeld', zegt Silooy in de kleedkamer.

Vandaag zal hij gaan wandelen en als hij zaterdag en zondag braaf rust houdt, heeft hij maandag nergens meer last van. Vertel Silooy niets over blessures. Begin liever over zijn afgemeten voorzet, waaruit John Bosman al na zeven minuten met een formidabele omhaal het enige doelpunt maakte.

Dan herleven oude tijden en din schuilt de grote kracht van de onbeduidende nieuwjaarswedstrijd: het doelbewust oproepen van nostalgische gevoelens. 'Zo'n wedstrijd in de sneeuw doet me denken aan een nederlaag tegen VVV. Met Ajax verloren we daar eens kansloos met 3-0.'

Wellicht niet zo'n fraai voorbeeld, maar Silooy wil slechts zeggen: straks, als hij het glas heft met zijn oude makkers Menzo, Van 't Schip, Bosman en de broertjes Witschge zullen ook zij het zich weer kunnen herinneren. 'Een paar jaar geleden zat ik nog naast Theo de Jong en Niels Overweg. Nu zie ik toch veel maatjes van vroeger bij Ajax.'

Tahamata, vlak voordat hij de terugreis naar Tongeren hervat: 'Dit is het eerste jaar dat we weer een aardig elftal hebben. Wat dat betreft waren ook de oud-internationals aan verjonging toe.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden