In Groot-Brittannië was het nog 3 oktober

'Het is geen fijne tijd om een Oostenrijker te zijn', verzucht een Oostenrijkse journaliste vermoeid. Het is zondag diep in de nacht en de Oostenrijkse minister van Buitenlandse Zaken, Ursula Plassnik, dreigt het feest voor de Turken te verpesten....

De Oostenrijkse sluipt stilletjes de perszaal uit, tussen de Turksejournalisten door die luidkeels klagen over het 'verraad' van deOostenrijkers. 'Misschien knapt de stemming morgen wat op', hoopt ze.

De volgende ochtend heerst er nog steeds een crisisstemming in hetconferentiecentrum in Luxemburg waar de EU-ministers bijeen zijn. JackStraw, de Britse minister van Buitenlandse Zaken, heeft de halve nacht opPlassnik zitten inpraten, maar de rijzige Oostenrijkse geeft geen krimp.Het is vierentwintig tegen één, maar Wenen lijkt niet van plan tezwichten voor alle druk.

Vanuit Ankara, waar de Turkse minister Abdullah Gül bovenop zijnkoffers zit te wachten op het signaal uit Luxemburg, heeft premier TayyipErdogan gezinspeeld op een 'botsing der beschavingen', als de EU de poortengesloten houdt en het akkoord niet doorgaat. Maar dat gaat voorbij aan deKroatische journalisten.

Zij zijn maar in één ding geïnteresseerd: krijgt Kroatië eindelijktoestemming om de onderhandelingen met de Europese Unie te openen?

In de overvolle perszaal gonst het van de geruchten. Het gaat mis!Moeten we al aan de necrologie van de Europese Unie beginnen? Een paar uurlater heet het dat er een akkoord is, of nee, toch niet, nu ligt Turkijeweer dwars!

Via de omroepinstallatie klinkt iets over een persconferentie over eenakkoord met de EU. Maar het blijkt een overeenkomst met Canada te zijn. DeTurkse journalisten druipen weer mokkend af. Opeens veren de Kroaten op.Carla Del Ponte, de hoofdaanklaagster van het Joegoslavië-Tribunaal, zalverslag doen of Kroatië zich wel aan de afspraken houdt. Iedereen reptzich naar de grote zaal, maar na een paar minuten worden de journalistenweer naar buiten gedreven. Deze zaal is gereserveerd voor de EU-voorzitter- de Britten. Del Ponte zit ergens anders. 'Misschien moeten we de Brittenmaar verruilen voor de Turken, maar dan zonder onderhandelen', moppert eenFranse journalist.

's Avonds komt het verlossende woord: Oostenrijk heeft de witte vlaggehesen, er is een akkoord. De onderhandelingen met Turkije kunnenbeginnen, maar minister Gül moet eerst nog uit Ankara komen. 'Zal hij datwel halen vóór middernacht?', vraagt een journalist. 'Welja', zegt eenBritse collega, 'die Turken vliegen net zoals ze rijden!'

Na middernacht verschijnt Gül uiteindelijk in Luxemburg, Straw is nadertig uur onderhandelen en maar drie uur slapen zo moe dat hij dejournalisten aanspreekt met 'waarde collega's', alsof hij nog aan deonderhandelingstafel zit.

Het is een historische dag, houdt hij ons voor. Het mooiste is dat deonderhandelingen, zoals beloofd, toch nét op maandag 3 oktober begonnenzijn, want Straw houdt de Britse tijd aan. Gül kijkt zijn Britse collegasluw aan. 'Het klopt inderdaad wat Jack zegt. Onder zijn leiding zullen wede regels van het spel snel leren.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.