In gevouwen toestand zeker 7 centimeter

Lezers die mij laten weten dat de krant niet dik genoeg kan zijn, zijn ver in de minderheid vergeleken met klagers over de omvang van de krant....

JAN KEES HULSBOSCH

Het is niet zo dat al die klagers nu zwaar de pest aan de zaterdagkrant hebben. Integendeel, een weekend zonder de Volkskrant bij het ontbijt zou geen weekend zijn.

Deze lezers voelen zich echter bezwaard. Ze komen niet door het enorme pakket informatie heen; er zijn nog zoveel andere leuke activiteiten die in het weekend moeten worden ondernomen: de natuur, winkelen, theater of gewoon een boek lezen. In een e-mailbericht wordt gesteld: 'Rust is het credo in ons leven. Het ergste is, dat wij onrustig worden als we de krant niet uit krijgen.'

Een groot deel van de zaterdagse editie gaat dus veelal ongelezen de papierbak in voor recycling. En dat vinden mensen zonde. Zonde van de bomen en het papier, zonde van alle energie die in de krant is gestopt en - we blijven calvinistisch - in veel gevallen ook zonde van het geld: mag het een onsje minder zijn?

Toch zou deze luxe, deze rijkdom aan informatie, niet als een probleem moeten worden ervaren. Je kunt de krant immers ook zien als een menu. Je kiest eruit waar je 'smaak' naar staat. Wie de hele kaart in een restaurant wil eten, is ook met een gros rennies nog niet direct geholpen.

Uit de reeks verzuchtingen over de omvang uit de lezerskring kan je niettemin opmaken dat een natuurlijke grens lijkt te zijn bereikt. Voor de redactie zijn de tekenen van 'leesmoeheid' aanleiding geweest om toch eens te onderzoeken of er andere mogelijkheden zijn om dit probleem aan te pakken. Sindsdien liggen ter redactie woorden als 'kleurenbijlage' (ter vervanging van een of meer katernen) en 'compacte krant' voor in de mond.

De onderzoeken lopen nu, de uitkomsten zijn nog ongewis. Met het maken van kleurenbijlagen is al een beetje ervaring opgedaan. Veel lezers dachten tot hun grote schrik met wéér een verzwaring van hun weekendtaken te worden opgezadeld.

Ook dit jaar worden er vier gemaakt, vooral om na te gaan wat zoal de problemen zijn bij het produceren ervan, niet alleen technisch, maar vooral journalistiek. Moeten de artikelen korter? Behoeven ze een andere stijl, een andere manier van illustreren, een andersoortig kleurgebruik? Er valt dus genoeg uit te proberen om de lezer zo goed, aantrekkelijk en hopelijk ook zo compact mogelijk te informeren.

Intussen draait de economie op volle toeren en blijken er zoveel adverteerders te zijn die alleen op zaterdag hun informatie in de krant willen hebben, dat de Volkskrant maandelijks noodgedwongen een miljoen gulden aan advertentie-inkomsten moet laten liggen. De advertentieafdeling moet 'nee' verkopen; er is gewoonweg geen ruimte voor die advertenties. Over 'zonde' gesproken.

U begrijpt het al: de zaterdagkrant wordt vanaf eind deze maand nog dikker. Door anders te drukken en met extra inspanning van de redacties van de katernen - ze moeten vroeger sluiten - kunnen er nog acht advertentiepagina's bij. De tot nu toe gehanteerde maximale omvang van 128 pagina's kan daardoor naar 136, en in september waarschijnlijk naar 144 pagina's. Voor de lezers valt er redactioneel ook nog een graantje mee te pikken: een verbetering van de indeling en kleur op de zaterdagse voorpagina.

De grenzen bereikt, of zelfs overschreden? The New York Times heeft dagelijks zes katernen en op zondag krijg je anderhalf tot twee kilo krant mee naar huis. En de beroemde Engelse zondagskranten zien sinds begin dit jaar dat de zaterdagkranten ze in omvang naar de kroon beginnen te steken. Een zaterdagse Times omvat nu honderd pagina's nieuwskrant, drie bijlagen op half-formaat - voor kunst, kinderen, radio- en televisie - en een glimmende kleurenbijlage van honderd pagina's.

De Volkskrant te dik? Zaterdag 28 februari was de krant in gevouwen toestand (twee keer vouwen) maar liefst zeven centimeter dik, heeft een lezer gemeten. De bezorgers krijgen het er extra moeilijk mee. Zij moeten, voor ze op pad gaan, eerst nieuwskrant en bijlagen in elkaar steken en ze bij de lezer voor de deur weer uit elkaar halen. Anders haalt geen krant onbeschadigd de deurmat. Wie daarmee nu al regelmatig problemen heeft, kan maar beter een decoupeerzaagje gaan aanschaffen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden