In een seksshop (zonder rukhok) denkt Arthur van Amerongen aan warme lakens vol sportvlekken

Een bezoekje aan de seksshop brengt herinneringen aan een klef bijbaantje én begrip voor moeder boven.

Foto Gabriel Kousbroek

Wie carnaval zegt, zegt neuken. Maar niet bij ons in de Algarve, waar een corso carnavalesco zaaddodender is dan een CDA-congres in Dronten. Blauwbekkend was ik getuige van de treurige optocht door Loulé en dacht boordevol spleen & fernweh terug aan mijn tropentijd in Rio de Janeiro.

Ter opwarming van de verkleumde ledematen ging ik aan de wandel. Voor Cupido hield ik halt. De seksshop stond in het teken van carnaval en ik trad binnen, zogenaamd om een vermomming uit te zoeken, maar ik was vooral benieuwd of er filmcabines waren. Zo'n rukhok is natuurlijk een rariteit uit een ander tijdperk, maar er wonen veel digibeten in de Algarve en die moeten ook aan hun trekken komen.

Vóór de digitale revolutie bezocht ik die hokken regelmatig, tussen de colleges door, uit verveling of gewoon om de Odol weg te fappen. Het zaad moet eruit, want van hamsteren komt slechts narigheid.

Mijn leven kreeg pas zin na mijn eerste ejaculatie, handsfree opgewekt tijdens de slaap. Die volkomen nieuwe sensatie in hersens en onderbuik en het knorrend wentelen door mijn eigen lauwe but herinner ik me als de dag van gisteren. Eindelijk had ik een doel.

Thuis werd nooit over seks gesproken, dus mieterde mama mijn warme lakens vol sportvlekken zwijgend in de wasmachine.

Een jaar of wat later maakte ik Nuestra Casa schoon, een wooncomplex voor Spaanse gastarbeiders die in de wolspinnerij van de Enka werkten. Ik moest elke dag driehonderd bedden opmaken en ik schat dat ruim driekwart van de Galicische boerenpummels zich elke nacht aftrok. Ik graaide reeds om zes uur 's ochtends in die kleffe lakens en dacht dan maar aan wat ma met mij had moeten doorstaan.

Bijkomend voordeel van Nuestra Casa was dat ik kennismaakte met knoflook, paella, straffe wijn uit mandflessen, en leerde vloeken als een Spaanse ketter. Me cago en Dios!

Pero bueno. Inmiddels lekker opgewarmd scharrelde ik door Cupido en bestudeerde de carnavalparafernalia. De uitbater (kaal, snor) glimlachte naar me toen ik vanwege mijn brede algemene belangstelling heel eventjes het homohoekje bezocht.

Er was helaas geen rukhok, want ik had best zin gekregen. Ik kon natuurlijk vragen of ik van het toilet gebruik kon maken (om daar naar filmpjes op mijn mobieltje te koekeloeren) maar dat durfde ik niet.

'Doet u mij maar een flesje poppers', zei ik beschroomd, want weggaan zonder iets te kopen is ook weer zo Hollands. 'Zeker tegen vieze luchtjes thuis, meneer', zei de kinky kassier en gaf mij een vette knipoog.