AnalyseEcuador

In Ecuador legden families het lichaam van hun naasten uit radeloosheid op straat

De Ecuadoraanse havenstad Guayaquil, midden april.Beeld Luis Perez / AP

Hoe kom het dat Ecuador een van de zwaarst getroffen landen ter wereld werd door corona? In de havenstad Guayaquil is het antwoord te vinden.

Begin april ging de Ecuadoraanse havenstad Guayaquil door een hel. De overheid had mensen met geruststellende berichten in slaap gesust, vertelde inwoner Nicolás Jiménez die maand aan de Volkskrant. President Lenín Moreno gaf – te laat– toe dat de werkelijke sterfte vele malen hoger lag dan de (destijds) paar honderd officiële coronadoden. Het virus sloeg sneller toe dan de autoriteiten konden tellen, zei hij.

Veel vragen rond de enorme piek in Guayaquil zijn nog onbeantwoord. Een deel van de verklaring is te vinden in de ongelukkige samenloop van omstandigheden. Eind februari ontdekte Ecuador een eerste coronapatiënt, een inwoner van Guayaquil die twee weken eerder was teruggekomen van een vakantie in Spanje. Zoals in veel landen in de regio was de eerste overheidsreactie: het zal zo’n vaart niet lopen, gaat u gerust de straat op. 

In Guayaquil, een stad die leeft van de handel – in de haven en op straat – kreeg het virus twee weken alle ruimte. Half maart nam de regering alsnog maatregelen en sloot de bewoners van de stad samen met het virus op in hun huizen. Op straat patrouilleerde de politie om de quarantaine te handhaven.

Lijken op straat

Toen begonnen de mensen te sterven. Onvoorbereide ziekenhuizen en mortuaria waren snel overbelast. Uitvaartbedrijven weigerden lichamen uit angst zelf besmet te raken. Families zaten dagenlang met hun overleden geliefden in huis, in afwachting van hulpdiensten die niet kwamen opdagen. Over de besmettelijkheid van de stoffelijk overschotten bestaat nog geen consensus, maar het zal de gezondheid niet ten goede zijn gekomen. Uit wanhoop legden families de ontbindende lichamen uiteindelijk op straat.

De regering stuurde een taskforce van leger en politie naar Guayaquil om de lichamen te bergen. Dagelijks werden in april honderden doden opgehaald. Het hoofd van de taskforce was in persconferenties open over de oversterfte, die op een veel grotere impact van corona wees dan de officiële covid-19-cijfers. Het kleine Ecuador, een land met ruim 17 miljoen inwoners, is zodoende mogelijk het zwaarst getroffen Latijns-Amerikaanse land.

Lees ook

Na de eerste golf: waar was de sterfte het hoogste?
Nu landen in Europa en Azië voorzichtig de weg van het normale leven weer inslaan, kan met enige omzichtigheid worden teruggeblikt op de eerste coronagolf. Welk land had het meest te lijden?

In Mexico-Stad kan niet iedereen binnenblijven: ‘We sterven aan de ziekte of van de honger’
Vier van de vijf inwoners van de grootste stad van Latijns-Amerika blijven binnen. Een ongekende prestatie, want velen hebben amper spaargeld. Wie niks heeft, gaat toch de straat op om te werken.

El Niño Cero van de varkensgriep is in brons vereeuwigd, maar leeft zelf verder met een stigma
Bij elke pandemie ontstaat onvermijdelijk een zoektocht naar ‘patiënt nul’. Edgar Enrique Hernández was elf jaar geleden 5 toen hij werd aangewezen als El Niño Cero, Kind Nul, de allereerste mens met H1N1, de ‘Mexicaanse griep’. Dat stigma heeft zijn leven veranderd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden