In dit bordeel maken (ex-)sekswerkers de dienst uit

Nieuw prostitutiebedrijf wordt gerund door (ex-)sekswerkers

In Amsterdam opent volgende week een bordeel dat geëxploiteerd wordt door de sekswerkers zelf. De pers mocht vast een kijkje nemen achter de rode gordijnen.

Peeskamertje in My Red Light, een nieuw bordeel in Amsterdam. Beeld Ernst Coppejans

Een paar dagen voordat het 'eerste prostitutiebedrijf in zelfbeheer' opengaat, bevolken werklui in stevige broeken de hagelnieuwe peeskamers. Geknield op de zwarte tegeltjes, installeren ze extra rode lichtstrips. De sekswerkers die vorige week naar hun toekomstige werkplek kwamen kijken, vonden de kamertjes toch iets te donker. En hun wensen staan met afstand op de eerste plaats achter de veertien ramen van My Red Light.

Met de opening van wat ook wel het 'Max Havelaarbordeel' wordt genoemd, gaat een lang gekoesterde wens in vervulling van burgemeester Eberhard van der Laan. Een bordeel dat niet in handen is van riant verdienende raamexploitanten, maar van een stichting gerund door (ex-)sekswerkers. Dat heeft, zo hoopt hij, 'een positief effect op het leven van de sekswerkers zelf, maar ook op de prostitutiebranche als geheel'.

De laatste jaren is de gemeente, samen met vrijgevochten sekswerkers, op zoek geweest naar een constructie waarbij de laatsten meer zeggenschap zouden krijgen over hun eigen werkplek. Uiteindelijk lukte dat via de keurige Start Foundation, met bestuurders als Femke Halsema en Annemarie van Gaal, die zich inzet voor mensen met een achterstand tot de arbeidsmarkt.

Start kocht voor 2,1 miljoen euro via de gemeente vier voormalige prostitutiepanden op de Oudezijds Achterburgwal en de Boomsteeg en verhuurt de panden vervolgens door aan My Red Light, een stichting bestierd door mensen die zelf ervaring hebben als sekswerker. Voor een gangbaar tarief van 80 tot 155 euro per dagdeel verhuurt My Red Light de ramen door aan prostituees. Geld dat na betaling van huur overblijft, investeert My Red Light verder in 'de emancipatie' van sekswerkers'. Onder meer met traningen die prostituees voorbereiden op een leven buiten de seksindustrie.

Maar met al die goede bedoelingen heb je nog geen succesvol bordeel. Daarvoor is klandizie nodig. Mede daarom heeft My Red Light vrijdagmiddag de pers uitgenodigd om een kijkje te komen nemen naar wat er achter de rode gordijnen schuil gaat.

Sekswerkers zijn niet aanwezig. Wel woordvoerder Justine Le Clerq, die enthousiast rondleidt. Rood en zwart zijn de dominante kleuren. Het is allemaal aanzienlijk chiquer dan in de meeste peeskamers op de Wallen. Die hebben meestal veel weg van een badkamer met een matras erin. Ook My Red Light ontkomt niet aan de Algemene Plaatselijke Verordening die voorschrijft dat de muren tot 1,60 meter goed schoon te maken zijn. Maar in plaats van tegels heeft de architect gebruikgemaakt van zwart linoleum. 'Minder klinisch', zegt Le Clerq.

In overleg met een 'kerngroep' van ongeveer tien sekswerkers zijn er kamers ingericht die ruimte bieden aan verschillende seksuele genres waar op de Wallen veel vraag naar is. Zo is er een donkere sm-ruimte, een lage kamer van 2 bij 3 meter, iets groter dan de normale peeskamer omdat het spel nou eenmaal plek inneemt. 'De speeltjes zijn er nu nog niet, maar die komen straks aan de muur te hangen', zegt Le Clercq.

Een verdieping hoger is nog zo'n grote kamer, grotendeels in beslaggenomen door een rond matras met een diameter van dik twee meter en een gezelschapsdouche: 'de orgieroom'.

Enkele huizen verder langs de gracht bevindt zich 'de passage'. Via een deurtje dalen de hoerenlopers straks af naar een gangetje met vier ramen. Het plafond is nog geen 2 meter hoog. Dit bestaat elders op de Wallen ook en ervaren dames wisten de architect te vertellen dat daar altijd veel aanloop is. 'Die beslotenheid van zo'n gangetje spreekt blijkbaar toch veel mannen aan.'

Rolstoelers zullen deze passage niet in kunnen. Maar ook aan hen is gedacht: aan de overkant van het steegje een drempelloze peeskamer.

Tot zover de plannen, vanaf woensdag de praktijk.

Kritiek

Een gemeente die indirect prostitutie faciliteert? Dat leidt tot kritiek uit onverwachte hoek: de wereld van de prostitutie zelf. Belangenvereniging Proud noemde My Red Light eerder 'één grote afleidingsmanoeuvre', omdat de gemeente Amsterdam verder vooral ramen sluit. 'Hartstikke leuk voor die dames', maar de rest schiet er niets mee op. 'Zo veel sekswerkers willen zelf exploitant worden, maar die vergunning wordt nooit afgegeven.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.