In Detroit hebben ze lak aan statistieken

Na vier eenzijdige basketbalwedstrijden wordt het eindelijk interessant tussen Detroit en San Antonio. Detroit hoopt op een comeback, maar 'Big Shot Rob' Horry ligt dwars....

Van onze medewerker Diederik van Hoogstraten

De spelers van Detroit Pistons zeggen altijd dat ze met de rug tegen de muur het beste presteren. Hoe groter de tegenslag en hoe lager de verwachtingen, hoe beter.

Dat komt mooi uit, want de Amerikaanse basketballers zitten in de NBA-finale in een lastig parket. In de vijfde wedstrijd van hun best-of-seven-serie werd het maandag eindelijk spannend. Door een driepunter van San Antonio Spurs, in de laatste seconden van de verlenging, verloor Detroit met 96-95.

Nu gaat het om de twee laatste wedstrijden in San Antonio. De statistieken, Amerikanen zijn er dol op, voorspellen Detroit niet veel goeds. De thriller was maandagmorgen kwart over twaalf lokale tijd nog niet voorbij of de cijfers vlogen over het scherm.

Feit nummer 1: San Antonio, de ploeg van de onderkoelde superster Tim Duncan, verloor het afgelopen seizoen welgeteld drie thuiswedstrijden en won er 38. Detroit moet dat twee keer op rij klaarspelen, vandaag en donderdag. Ontmoedigend gegeven nummer 2: in de voorgaande finales van de playoffs waarin de stand 2-2 was, ging de winnaar van de vijfde wedstrijd in driekwart van de gevallen ook met de bokaal aan de haal.

Het doet Detroit niks. Bovendien hebben ze een sterk tegenargument, geworteld in hun recente clubgeschiedenis. Detroit kent de betekenis van het woord comeback. In de play-offs kwam de ploeg dit voorjaar in twee series terug van een achterstand, net als vorig jaar tijdens de halve finale.

Het zullen in San Antonio interessante krachtmetingen worden. Na de eerste vier wedstrijden was het niet zeker dat er nog iets te beleven zou zijn. Tijdens de eerste twee ontmoetingen in San Antonio maakte Spurs gehakt van de Pistons met gemiddeld achttien punten verschil. Het leek op een eenvoudige 4-0 uit te draaien voor het collectief met de Fransman Tony Parker en de Argentijn Manu Ginobili .

In Detroit werd het spiegelbeeld zichtbaar, toen de Pistons in de twee volgende ontmoetingen met gemiddeld 24 punten verschil over Spurs heen walsten. Een tv-commentator was wanhopig. What de hell is going on?, riep hij uit. 'Gaan we nog beleven dat beide teams op sterkte verschijnen?'

Maandagmorgen was het zover. De ploegen leken te beseffen dat ze om de titel streden. Na een ruststand van 42-42 eindigde de reguliere speeltijd in 89-89. De verwachte titanenstrijd tussen spijkerharde defensies, waterdichte collectieven, tussen Tim Duncan en Ben -Big Ben -Wallace, kwam zowaar van de grond.

Duncan, die speelt op twee verzwikte enkels, was nadrukkelijk aanwezig. Kalm drukte hij zijn stempel op de wedstrijd met 26 punten en 19 rebounds. Ginobili en Parker glipten als vanouds naar de basket. Maar het geheime wapen van San Antonio heet Robert Horry. De 2,08 meter lange, 34 jarige speler is de enige actieve NBA-speler die vijf titels won.

Maandag liet hij zien waarom. In de tweede helft scoorde hij vijf van zijn zes driepunters, waaronder het winnende schot met nog 5,8 seconden op de klok. Voeg daarbij een wonderschone dunk en het is duidelijk waarom coaches van zijn tegenstanders in de slotfase van spannende wedstrijden zenuwachtig worden van Horry.

Al zijn hele carrière wil Big Shot Rob de bal als andere spelers vochtige handpalmen van de zenuwen krijgen. 'Ik speel graag, het is een fun game', zei hij na afloop. Misschien is het inderdaad zo simpel. Terwijl foto's van scorende spelers altijd geconcentreerde grimassen tonen, was er iets vreemds met een foto van Horry, op weg naar zijn onnavolgbare dunk. Hij staat er kalm glimlachend op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden