In Den Haag

ALS Den Haag verbaasd is, is er meestal niets aan de hand - maar in het geval-Apotheker weet ik het niet....

Op de voorpagina van NRC Handelsblad stond z'n portret: 'Minister Apotheker vanmiddag tijdens de persconferentie waarop hij zijn aftreden als minister van Landbouw toelichtte.'

Een bijna huiveringwekkende foto.

Wat je zag was 49 jaar gekweldheid, Van der Lubbe voor zijn scherprechters, Christus opnieuw gekruisigd, man heeft in één klap z'n vrouw, z'n kinderen, z'n vriendin en z'n kleine broertje verloren, wanhoop, verdriet en alle varkens van de in de loop van een toch al troosteloos boerenbestaan in een Groningse vlek opgebouwde fokkerij op gezag van zijn vrienden geruimd - het verzamelde leed van de wereld.

Vrolijk had ik hem natuurlijk nooit gezien. Als hij per ongeluk wel eens half lachte, draaide hij zich ook altijd schielijk af, om niet voor de camera in huilen uit te barsten. Zijn voorganger galmde zich consequent boven de ergste veeziekte uit - hij ging al gebukt onder het nieuws dat bij twaalf Barneveldse kippen snot was geconstateerd. In elk ander departement had hij misschien nog enigszins kunnen gedijen. Landbouw moest hem opbreken.

Hadden ze dat bij D66 niet kunnen weten, en hadden ze niet meteen Laurens-Jan Brinkhorst moeten benoemen?

Want van die zal nooit een foto gemaakt worden, die in termen van pathetiek ook maar in de buurt zou kunnen komen van die van Haijo.

Laurens-Jan liep meteen gisteren over het Binnenhof met die van oor tot oor reikende grijns vol studentenjool - nooit een tegenslag gekend, altijd bevriend geweest met Beatrix, onder alle omstandigheden tevreden met zichzelf, groot Europees kenner van de sector zonder ooit een varken te hebben aangeraakt, laat staan een koe te hebben gemolken. Maar hij zat bij wijze van spreken al op Hayo z'n stoel, toen Hayo hem nog onder z'n eigen kont dacht te voelen: alsof hij al zag aankomen wat Hayo in zijn slapeloze nachten alleen nog maar vaag bevroedde.

Volgens de minister-president was er iets heel anders aan de hand dan Apotheker op zijn persconferentie had gesuggereerd, maar hij wou niet zeggen wat. Aan de gekwetste staatsmansijdelheid kon je weer eens aflezen dat Kok de premier is van alle Nederlanders, behalve van z'n eigen bewindspersonen.

Andere verbaasde politici deden weinig moeite om te doen alsof ze hun politieke vriend en coalitiegenoot niet als een baksteen lieten vallen.

Thom de Graaf, met dat snel verouderende mondje van een moeder die elke dag de grond moet dweilen, de plinten moet afnemen en de etensresten uit de vloermat moet pulken, sprak over de gevallene als ooit Marcus Antonius over Caesar.

Melkert sloeg het hoofdstukje-Apotheker achteloos over, en keek alsof hij iets heel origineels in het midden bracht toen hij zei: 'Je ziet vaak dat een wisselspeler nieuw elan in een ploeg kan brengen. Denk anders maar aan dat schitterende doelpunt van Van Vossen tegen Brazilië.'

Dat was een statement waarop De Hoop Scheffer ontzettend jaloers moet zijn geweest, waaraan je maar weer eens ziet hoe na de Partij van de Arbeid toe is aan een coalitie met het CDA.

Apotheker liep intussen met dat intens gekwelde gezicht Den Haag uit: op weg naar het mestoverschot van de geschiedenis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden