In de ruimte spreken ze Turks

In een ver melkwegstelsel, waar buitenaardse wezens hem gevangen houden, maakt tapijthandelaar en reisgids Arif plannen om terug te keren naar Turkije....

David Sneek

Hij moet het gesprek wel nemen: het is zijn assistent in de tapijtwinkel, die wil weten hoeveel hij voor een wandkleed moet vragen. 'Zijn de kopers toeristen? Maak de deal dan af op vijfduizend lira', is de instructie die Arif aan de aarde doorgeeft voor hij zijn odyssee vervolgt.

Dat is de basis van de sciencefictionkomedie G.O.R.A. van er Faruk Sorak, die eerder het succesvolle Vizontele regisseerde: het contrast tussen de nuchtere koopmansgeest van Arif en de uitzinnige wereld waarin hij is beland.

Turken in de ruimte. Het is alsof de filmmakers het zelf ook een bizar idee vinden. In de eerste sc aan boord van het reusachtige ruimteschip dat Arif zal ontvoeren probeert de crew aanvankelijk dan ook in het Engels te communiceren, maar al na een paar minuten komt van een van de bemanningsleden het verzoek om toch maar op het Turks te mogen overschakelen. Later blijkt dat de dollar op de planeet G.O.R.A. geen geaccepteerd betaalmiddel is - de lira daarentegen wel.

Het avontuur van Arif lijkt in veel opzichten op een Flash Gordon-variatie, met fraaie kitsch-decors en bijzonder nichterige booswichten. Maar ook persiflages op The Fifth Element, Star Wars en Star Trek komen voorbij.

Natuurlijk is er daarnaast de onvermijdelijke Matrix-parodie: acteur Cem Yilmaz, die ook het scenario schreef, blijkt als Arif een goede Keanu Reeves-imitatie te kunnen neerzetten. En zelfs wanneer de chaos om hem heen te amateuristisch, te overdreven en te kluchtig wordt, weet zijn droge humor de scs te redden.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden