Column

In de krochten van www.belastingdienst.nl

Treuzelen

Mijn belastingman is eigenlijk te geestig.

Welkom in de Blauwe Wereld, jongen.'

Aan het woord is Sander, mijn belastingman. We bespreken de meest recente stap in mijn gepredestineerde financiële ondergang, ditmaal in de vorm van 'belastingrente'. Ik heb zojuist ontdekt dat een half jaartje treuzelen met aangifte doen mijn bv op vier ruggen is komen te staan.

'Dat zijn vijftig parkeerboetes', mompelt Suzy. 'Ruim twee per week.'

'We hadden toch uitstel?', zeg ik.

'Zeker', zegt Sander. 'Maar de Blauwe Yeti zet gewoon z'n stopwatch aan, jongen. Jouw bv trekt in die maandjes namelijk zelf ook rente, snap je?'

'Maar geen 8 procent, toch?'

Van de ene fraaie zomerdag in 2014 op de andere fraaie zomerdag in 2014 heeft Sanders Blauwe Yeti het tarief van 3 procent opgeschroefd naar 8 procent. Ik heb dat teruggevonden in de krochten van www.belastingdienst.nl. Stond niet in de krant, of ik heb het gemist omdat ik even weg was. De grootaandeelhouder wist in elk geval van niks.

'Robin Rutte, jongen, je weet nu wie het is', zegt Sander. 'Hij steelt van de armen en hij geeft aan de rijken.'

Suzy houdt d'r lachen in. Dat zie ik aan d'r linkerpink. Zelf zwijg ik als een boer met kiespijn die het lachen vergaan is omdat hij zijn laatste oortje heeft versnoept.

'De beste manier om aan een kind uit te leggen wat de Belastingdienst doet', verbreekt Sander de stilte, 'is 's avonds de helft van z'n toetje opvreten.'

Daar moet Suzy helaas om grinniken.

'We leven nou eenmaal niet in de jungle, jongen', vervolgt Sander nasaal. 'Er staan in dit land keurige witte strepen op de snelweg, heb je dat al gezien? In het midden en aan de randen. Die moeten betaald worden, zo is het ook nog eens een keer.'

Dat is wel een nadeel van Sander: vóór hij zijn belastingkantoor in Amsterdam opende, vertolkte hij twintig seizoenen lang een uiterst droge belastingadviseur in de Simpsons. Wat ik sympathiek aan hem vindt, is dat hij sindsdien gewoon zichzelf is gebleven. Hij zegt vrijwel nooit iets ongeestigs, wat ik kan waarderen, maar wat me vandaag slecht uitkomt.

Eigenlijk vind ik dat Sander best wel had mogen waarschuwen voor de Blauwe Wereld en zijn woekerrentes. Van Suzy moest ik dat tegen hem zeggen. Maar dat lukt niet als je steeds eigenlijk moet lachen. In mijn hoofd zit ik Sander alvast vrij te pleiten. Een goede burger kent de wet, bijvoorbeeld. En het was ook een beetje mijn belastingschuld. De kwestie lijkt wel op de losse vulling waarmee ik ooit wekenlang ben blijven rondlopen. In plaats van naar de tandarts te gaan, duwde ik het ding steeds terug met mijn tong. Dat getreuzel eindigde ook heel pijnlijk. Had mijn tandarts me moeten waarschuwen?

'En als ik het gewoon niet langer pik?', zeg ik voor de gezelligheid. 'Dat ik weiger om te betalen, net als de Grieken? Ik stap gewoon uit de euro.'

'Dat kan,' zegt Sander. 'Maar dan geven ze je een streepjespyjama, jongen, en krijg je je royalty's voortaan uitbetaald in gekookte aardappels, snijbonen en sigaretten.'

Nu moet ook ik hardop lachen. 'Wie lust er een biertje?', zegt Suzy.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.