In de drang naar gelijkheid mogen verschillen niet meer bestaan

Goedemorgen dames en heren. O god, daar ga ik al. Opnieuw. Lieve lezer. Het is zomer. Kermis op het plein van de moraalmarkt. Elke dag knal bij de schiettent.

Nog maar net had Sire jongens tot de nieuwe meisjes verklaard, of daar kwam de gemeente Amsterdam er, in navolging van Londen, glashard overheen met een gidsje vol 'regenboogtaaltips'. Ambtenaren wordt gevraagd de aanhef 'Geachte dames en heren' te schrappen uit toespraken en brieven. De gemeente wil haar ingezetenen voortaan aanspreken met 'Beste mensen', 'Beste Amsterdammers' of 'Geachte bewoner van de Spaarndammerbuurt'. Dat laatste vooral bij bewoners van de Spaarndammerbuurt.

Eerder pakte Amsterdam het wc-hokjesdenken aan met 'genderneutrale' toiletten in de Stopera. De noodzaak van aparte dames- en herenwc's heb ik nooit begrepen, maar in een 'genderneutraal' toilet waag ik me niet. Waarom geen aparte toiletten voor zedige zitplassers (m/v), en andere voor wie hecht aan de staande spetterstraal?

'Als stad én als werkgever willen we inclusief zijn', zei een woordvoerster van de gemeente.

Inclusief, de mantra van deze tijd. Niemand uitsluiten. Een mooi streven. Maar in de drang naar totale gelijkheid dreigt het gevaar dat verschillen niet mogen bestaan, laat staan benoemd. Dat leidt tot taalkramp. Zo opperde de British Medical Association onlangs nieuwe termen voor aanstaande moeders. 'Expectant mothers' worden 'Pregnant people', om maar niemand (m/v en alles daartussenin) tegen het hoofd te stoten.

'De taxichauffeur kent straks alleen nog het 'Onze Lieve LBHTIAtotZ-verzorgertehuis'.' Beeld Leo Ramirez / AFP / Getty

Ik voorzie een lange weg. Amsterdammers die met hun kwaal worden doorverwezen naar het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis: de taxichauffeur kent alleen nog het 'Onze Lieve LBHTIAtotZ-verzorgertehuis'. Is de kwaal ernstig, dan kan een schietgebedje helpen, maar graag wel een beetje genderneutraal. Niemand weet immers of Hij zich niet erg eenzaam in een hokje opgesloten voelt door dat eeuwige 'Heer'.

Aanstaande zondag zal het Urker Mensenkoor tot u zingen: De Mens is mijn herder. Meneer pastoor bidt in zijn jurk tot de heilige mens Maria. Vrouwe Justitia laat desgevraagd weten haar oordeel uit te stellen tot de volgende zitting.

Intussen klinken de eerste kritische geluiden over dat vrouwenvoetbal, waar iedereen ineens mee wegloopt. 'Een rolbevestigende wanvertoning'; tegenstanders eisen gemengd spel in sekseneutrale broekrok. In een campagne van Sire zal de scheidsrechter niet meer op zijn fluit blazen, maar bij elk buitenspel harp spelen.

Gisteren mijn boekenkast bevrijd van de loden last van de schuld. 'Dames en heren' blijkt een veelgebruikte titel. Die ene handleiding van Jan Haasbroek over toespraken schrijven en houden: zo moet het dus niet. Die dvd-box van de tv-serie Goedenavond Dames en heren (Omroep Max): weg ermee. Dat oude boekje Dames en Heren, vol ironische zedenschetsen van Peter van Straaten: toedeledókie.

En daar staat de dvd Dames, heren ook, een 'Themaschijf van het Simplisties Verbond', uit 2008. Ooit heb ik er smakelijk om gelachen, nu alleen nog met de gordijnen dicht. Ach ja, 2008. Je wist niet beter, in die zoete ouwe tijd. Nu neurie ik stilletjes mee met Gerard Cox (of Koot & Bie, zo u wilt): 'Toen was geslacht heel gewoon.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.