In avondlicht toon het Makkumerdiep een verpletterende kleurstelling

Aflevering 51: het Makkumerdiep toont in het avondlicht verschillende tinten in een verpletterende kleurstelling.

Caspar Janssen
null Beeld Foto Studio V, met dank aan Reisboekhandel Pied à Terre, Amsterdam
Beeld Foto Studio V, met dank aan Reisboekhandel Pied à Terre, Amsterdam

Bij Allingawier klim ik over een hekje en volg ik het Zuiderzeepad, hier is het weer officieel mooi. Langs het Van Panhuyskanaal het laatste stukje naar Makkum. Het begint te regenen, maar ik hou het redelijk droog en een uur later ben ik geïnstalleerd op mijn hotelkamer in het oude centrum van het havendorp en is het buiten opeens terrasweer.

Een maaltijd en wat wijntjes later sta ik op de dijk en kijk uit op de scheepswerf, de plezierhaven en de Makkumerwaard. Vakantietijd, op een van de boten klinkt gitaarmuziek en gezang, op de dijk laten bewoners honden uit. Het avondlicht en de weerspiegeling ervan op het water van het Makkumerdiep zijn verpletterend; een palet van verschillende tinten geel, rood en blauw. Er is veel gefilosofeerd over Hollandse luchten en Hollands licht; of dat licht werkelijk subliemer is dan het licht bij de buren, of dat de 17de-eeuwse schilders vooral een uitdaging zagen in al die lucht boven het lege land en dat zij dat licht eigenlijk uitvonden op het doek.

Hier, staande op de dijk, ben ik geneigd om te denken dat het Friese licht in elk geval werkelijk anders is. Het heeft ongetwijfeld met de leegte te maken, en met het water, zoals ook een grijze lucht in Friesland indruk kan maken, omdat die met het water samenvloeit. Hier, op de dijk zijn het misschien wel de lijnen en de diepte, wie weet, de kade die diagonaal het water inloopt, met de boten, en dan, haaks erop, het Makkumerdiep dat door de groene waard loopt en uitkomt in het IJsselmeer in de verte, als een poort naar het licht, zoals Makkum vroeger 'de poort naar de Zuiderzee' was.

Ja ja, niet doordraven nu, het zal vast de vermoeidheid zijn, of de wijn, of de onthechting, die het licht doen binnenkomen. Je gaat er ook van in jezelf praten.

Maar de volgende ochtend sta ik weer op de dijk en verbaas me opnieuw over het licht, zo helder nu dat het pijn doet aan de ogen.

De haven van Makkum Beeld afp
De haven van MakkumBeeld afp

Caspar loopt

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land. Lees ook eerdere afleveringen uit deze rubriek.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden