Imam galmt zijn medische klachten

Grote namen en jong talent stonden samen op het Amsterdam Comedy Festival. Kamagurka verraste, Theo Maassen regeerde...

AMSTERDAM Op het Amsterdam Comedy Festival staan ze gebroederlijk naast elkaar geprogrammeerd: de standuppers, de conferenciers, de slapstickcabaretiers en de verhalenvertellers. Naast grote namen als Theo Maassen en Jan Jaap van der Wal vooral veel jonge talenten en een handjevol buitenlandse comedians. Wel valt op dat het festival – vrijdag en zaterdag in de de Melkweg in Amsterdam – wel erg veel grappenmakers uit de hoek van de Comedytrain brengt.

In een volgepropt bovenzaaltje van De Melkweg legt de Britse comedian Jason Cook het principe van de ‘gig stopper’ uit: een grap of opmerking van een toeschouwer die zo gevat is dat de comedian eigenlijk uitgepraat is. Iedere standupper krijgt er vroeg of laat mee te maken. Cook is deze avond in vorm, gaat voortdurend het gesprek aan met de zaal, maar wordt nergens overtroefd. Hij is zijn publiek te slim af met knappe improvisaties.

Klassieke ‘gig stopper’
Sanne Wallis de Vries daarentegen, ook present op de derde editie van het festival, krijgt eerder die avond wel te maken met een klassieke ‘gig stopper’. Uit onverwachte hoek bovendien.

Het eerste kwartier van haar half uurtje verloopt voorspoedig: ze verbaast zich erover dat lelijke mannen soms een knappe vrouw aan de haak weten te slaan, een komisch stuk uit haar nieuwe programma. Ze vertelt hoe ze Willem-Alexander weer is gaan zien sinds de schone Máxima in zijn leven kwam.

Dan, als ze nog een kwartier te spelen heeft, kijkt ze op haar horloge en vraagt ze zich verschrikt af wat ze nu moet gaan doen. Ze gaat een gesprek aan met de zaal, dat alle kanten opschiet.

Uiteindelijk belandt ze bij de 13-jarige Noah, die het podium wordt opgesleept en uiteindelijk de vraag krijgt toegespeeld of hij ‘het’ wel eens heeft gedaan. Dat niet.

‘Maar wat vind je van mij dan?’, vraagt de 39-jarige cabaretière. Noah, uit de grond van zijn hart: ‘Jij bent te oud’.

Het publiek juicht. ‘Daar kom ik nooit meer overheen’, kan Wallis de Vries alleen nog uitbrengen.

Kamagurka verrast
Een verrassing voor veel bezoekers is Kamagurka: de cartoonist toerde afgelopen jaar als comedian langs Nederlandse theaters en speelt een stukje uit zijn show op het festival.

Eigenlijk doet hij in het theater waar hij ook op papier zo sterk in is: kleine, absurde verhaaltjes brengen. In zijn ‘komt een imam bij de dokter’ blijkt de gebedsheer zijn medische klachten slechts galmend te kunnen overbrengen aan de dokter.

En Meneer De Uil verhuist bij Kamagurka naar nazi-Duitsland, wat uitmondt in het liedje Mein Fabeltjeskampf. Kamagurka blijkt een rasperformer.

Jonge vader Theo Maassen
Maar de koning van het festival is toch Theo Maassen, die weer een regen aan sterke grappen over zijn publiek uitstort, vaak balancerend op het randje van het betamelijke.

Vliegt hij bij optredens soms keihard over het randje, zoals twee jaar geleden toen hij op ditzelfde Comedy Festival de camera van een fotografe stukgooide, nu blijft hij een half uur lang optreden op het scherp van de snede.

Op hilarische wijze geeft hij zijn cabaretcollega’s uit de zak, maar ook zichzelf spaart hij niet. Hij vertelt hoe hij worstelt met zijn leven als veertiger en als jonge vader die niets meemaakt ‘van anekdotische waarde’. Volgens midlife-Maassen zijn ‘de jaren 40-45’ de moeilijkste periode uit een mannenleven.

Daarna gaat hij ouderwets tekeer tegen het Koningshuis, alle christenen, alle joden én alle moslims. Wat hem betreft mogen ze allemaal ‘eruit gestampt’ worden. En dan wil hij het ook nog even over Patricia Paay hebben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden