Iliopsoas

Titel werk..

Schaatsblessures bestaan ook. In de categorie gruwelijk: de door een scherpgeslepen schaatsijzer doorgesneden achillespees. Veel voorkomend: blauwe plekken van een valpartij, rugpijn. Steeds minder voorkomend: bevroren ogen en tenen.

De mijne heet ‘overbelasting van de iliopsoas’.

De iliopsoas? ‘Biefstuk van de haas’, zegt fysiotherapeut Vincent, terwijl hij met zijn hand een klets geeft op het getroffen gebied. ‘Loopt van je wervelkolom naar je heup.’

Ik vertel. Vorige week maandag les gehad. Geen last, wel behoorlijk hard gevallen op heup, door een iets te nadrukkelijk uitgevoerd pootje over. Grote bult, thuis ijs erop. Woensdag opnieuw schaatsen. Geen last. De dagen daarna: geleidelijk steeds meer reactie in rechterlies.

Expres gebruik ik dat woord: ‘reactie’. Klinkt beter dan pijn. In ieder geval loop ik nu mank.

Het is een oude blessure, die zich manifesteert in combinatie met een zogenaamde ‘snapping hip’. Jan Mulder had het wel eens over het geluid van dorre takjes in zijn enkel. Een knakkende heup klinkt meer als een roeispaan die met één droge ‘klak’ in tweeën breekt.

Vincent heeft me vaker behandeld. Hij pakt mijn been, buigt en duwt het verschillende kanten op. ‘Je bent hartstikke stijf’, zegt hij, ‘maar dat wist je al, hè?’ Dan zet hij zijn vingers diep in de iliopsoas en begint de spier te bewerken alsof hij brooddeeg staat te kneden. Tenminste, zo voelt het.

Het voorlopige recept: rekken en strekken om de iliopsoas langer te maken. Ook schrijft Vincent krachttraining voor. Zijn conclusie stemt me niet vrolijk.‘Je bent gewoon niet sterk genoeg’, zegt hij.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden