IKON sluit af met halfleuke cabaretiers

Grazende schapen, wuivend riet, de Texelse kustlijn en een dramatisch lied over verblekend licht. De eerste minuten van Op de drempel van het wad zouden in een documentaire over stervensbegeleiding niet hebben misstaan....

Op de drempel van het wad, Nederland 1, 21.23 uur.

Het is misschien even wennen na jarenlang Freek, Seth en Youp, maar de IKON verzorgt dit jaar het oudejaarscabaret met zes onbekende cabaretiers. Jeroen van Merwijk, Job Schuring, Mylène d'Anjou, Jaap Mulder, Maarten van Roozendaal en Kees Torn zingen en praten in het Texelse theatertje Klif 12 het tachtig minuten durende programma vol.

De omroep stond zelf ook even te kijken toen maanden geleden bleek dat de wekelijkse uitzending precies op oudejaarsdag zou vallen. Maar de IKON besloot niet te twijfelen aan eigen kunnen en koos dapper voor een experimentele invulling van de eindejaarsshow. Dat is gelukt: er is weinig aan het programma dat nog doet denken aan de traditionele oudejaarsconference. De vraag is of dat een voordeel is.

Want de zes jonge cabaretiers zijn niet voor niets nog niet doorgebroken bij het grote publiek. Af en toe zingen ze een aardig lied, soms maken ze een halfleuke grap. Maar het merendeel van de show is te langzaam en te klagerig om te blijven boeien.

Wie wil er tien minuten luisteren naar een verslag van een saai familiediner, waarin met een zeurderige stem het garnalenrecept van moeder wordt bezongen?

Er blijven maar een paar leuke fragmenten over. Zoals Job Schuring, die in een witte bloes en met weidse gebaren een overdreven love ballad zingt, zonder uit te spreken dat hij Marco Borsato nadoet. En Kees Torn, die als romantisch eikeltje een liefdeslied voor zijn Schotse one-night stand zingt.

Naast de inhoud is ook de vorm van het programma experimenteel. De vaste onderdelen worden afgewisseld door beelden van het cabaretgezelschap dat in een rode autobus het eiland over toert. Of clipjes waarin de artiesten een meditatief moment beleven. 'Ik zou het toch wel heel lekker vinden als er nooit meer iemand zou doodgaan', schreeuwt een jongen tegen de Noordzee.

Zou dat de bezinning zijn, die volgens de IKON ook in het programma is opgenomen?

Op de drempel van het wad is vernieuwend en gedurfd. Maar voor de maatschappijkritische grappen kunnen Youp, Seth en Freek beter terugkeren.

Pleuni Wolters

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden