Reportage

Ik zwem weer, dus ik ben

Langzaam gaat Nederland weer van het slot. Waar hebben we naar uitgekeken? Aflevering 3: terug in het zwembad, om 6.00 uur.

Ines zwemt voor het eerst sinds de versoepelingen weer in Amersfoort. Als eerste ook, om zes uur uur in de ochtend.  Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant
Ines zwemt voor het eerst sinds de versoepelingen weer in Amersfoort. Als eerste ook, om zes uur uur in de ochtend.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Om kwart voor zes in de morgen staat Ines Steens (62) al voor de deur van sportcomplex Amarena in Amersfoort. Liefhebbers van schaatsen op natuurijs kennen de onweerstaanbare aandrang: als het kan, dan moet het. Het blijkt niet alleen te gelden voor bevroren water. Dat enkel het vroegste tijdslot nog vrij was, kon Ines er niet van weerhouden te reserveren.

Vijf maanden en zes dagen, zo lang geleden is het dat ze hier voor het laatst haar baantjes trok. Ze droomde er zelfs over, zoals anderen over vliegen. In Deventer was er wél een zwembad open. Alleen: er was iets met de zwaartekracht, de baantjes liepen met een knik omhoog. Dat had dat zwembad op de Azoren ook, maar dan met een knik naar links. Dat kon ze met een paar armslagen corrigeren. Maar dit?

Zenuwen

Vannacht deed ze geen oog dicht. Zenuwachtig, als voor een eerste schooldag. Hoe zal haar lichaam reageren? Niet dat ze stil heeft gezeten: ze wandelde veel, fietste buiten en binnen, zat op een roeimachine. Maar zwemmen is anders. Souplesse, coördinatie, techniek. ‘Ik hoef niet naar de Olympische Spelen. Als het er maar mooi uitziet.’

Zwemmaatjes gingen ook wel in buitenwater zwemmen. Maar ja: vissen, blubber, te koud. Geef Ines maar zo’n bak met warm chloorwater. Na de eerste lockdown kocht ze meteen een abonnement. Soms zwom ze wel vier keer per week. Er moesten trainingen ingehaald worden. Afzien was het.

Het zwembad is een labyrint van afzetlint, rood-wit en geel-zwart, pijlen en afzethekjes. Maar Ines weet de weg naar het water. 5.55, zegt de digitale klok aan de muur. Baan 6 is voor haar. Elke minuut extra in het 25-meterbad is bonus.

null Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant
Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Klotsende golfslag

Op de rug is het aftasten en bijsturen langs de belijning. Haast heeft ze niet, maar haar slagen hebben de gelijkmatigheid van molenwieken. Achttien heen, achttien terug. De kalmte van de klotsende golfslag. Het weerzien met het door de waterspiegel gebroken licht. Op het keerpunt een gelukzalige blik vanachter een klein zwembrilletje.

‘Heerlijk’, klinkt het ook vanuit baan 4. Het is mooi om te zien hoe zoiets alledaags als het trekken van baantjes in een binnenzwembad weer als iets bijzonders wordt ervaren, zegt assistent-bedrijfsleider annex badmeester van dienst Arnaud van den Berg. Woensdag, op de eerste dag dat het zwembad weer op was, sprongen mensen letterlijk gillend van blijdschap het water in.

Na een half uur moet Ines echt even uitpuffen. ‘Eén minuutje mag. Het is toch vijf maanden geleden, merk ik.’ De basisconditie is goed, de borstcrawl beheerst ze nog, al protesteren haar schouders een beetje.

‘Weet je wat zo fijn aan zwemmen is?’, zegt ze. ‘Zo langzaam als je door het water glijdt; vrij en bevrijd.’

6.45 uur. Arnaud is zo onverbiddelijk als de klok, tijd voor de volgende lichting ochtendzwemmers. ‘Net als vroeger op de kermis’, zegt Ines. ‘Toen de bel ging als je lekker in de botsautootjes zat.’ Er zit niks anders op: morgen wéér vroeg op, om op de website van het zwembad twee nieuwe tijden te reserveren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden