'Ik zoek kunstenaars met een persoonlijk dialect'

Ann Demeester, ex-W139, denkt in haar nieuwe baan bij het kunstencentrum De Appel in Amsterdam alvast na over een cursus: kunst voor dummies....

Vandaag stapt Ann Demeester (1975) na vier jaar leiding gevenaan kunstenaarsinitiatief W139 over naar het vermaardekunstcentrum De Appel in Amsterdam. De Vlaamse linguïste enkunstcriticus werd op jonge leeftijd tentoonstellingsmaker ondermuseumdirecteur Jan Hoet. Als startschot van haar tweededirecteurschap zal Demeester optreden in een dansvoorstelling ineigen huis.

Dansen?

'Deze voorstelling van choreografe Alexandra Bachzetsis draaital twee jaar. Ik ben geen professionele danseres, ik ben gevraagd mee te doen en beschouw het als een van de plezierigeuitstapjes die ik af en toe maak. En in dit geval past devoorstelling bij mijn plannen met De Appel.'

Wat zijn die plannen?

'Er zijn twee delen in de geschiedenis van De Appel.Oprichtster Wies Smals heeft met De Appel de performancekunst opde kaart gezet. En Saskia Bos heeft in de afgelopen twintig jaarvoor internationale uitstraling gezorgd. Ik begin niet met eentabula rasa. Enerzijds wil ik dat performanceverledenheractiveren; ik ben zelf geïnteresseerd in conceptuele dans.Dans in Nederland is op zijn hoogst modern. Jonge, conceptueelgeoriënteerde choreografen vinden in Nederland geen platform,die zijn beter af in de beeldende kunst.

'Anderzijds ga ik de komende tijd op zoek naar een tegenwichtvoor alle aandacht voor documentaire kunst van de afgelopenjaren. Er is een beweging de andere kant op, weg van deobjectieve blik. Ik wil kunstenaars tonen die een 'persoonlijkdialect' hebben - in de linguïstiek noem je dat een persolect.Kunstenaars die vanuit hun hoogst eigen taal, hun eigeniconografie proberen de wereld te verklaren. Een beetje terugnaar de Individuelle Mythologien van Harald Szeemann, maar danzonder dat esoterische. Naast die tentoonstellingen wil ik in hetalgemeen interesse in hedendaagse kunst stimuleren.'

Hoe ga je dat doen?

'Met meerdere partijen denk ik na over een cursus voor mensendie er niets van af weten. Een soort intelligente kunst voordummies, waarbij het niet gaat om feitenkennis maar om het lerenkijken naar hedendaagse kunst. Zonder downtalken, zonder op deknieën te gaan. Ik heb veel geleerd van Jan Hoet, die een groephuisvrouwen uit Schelde-Windeke die hoogstens van Picasso haddengehoord, zo kon enthousiasmeren dat ze nog eens terugkwamen. Eenbeetje zendingsdrang heb ik wel en De Appel biedt daar ruimtevoor.'

Wat gaat er met de opleiding voor curatoren gebeuren?

'De opleiding is in zijn huidige vorm noem ik wel eensspeeddaten met de internationale kunstwereld. Van buitenaf geziendraait het om netwerken, en dan een tentoonstelling maken met z'nzessen. Curator word je niet op een opleiding. Die opleiding kanje, denk ik, wel de geschiedenis en de theoretische grondslagenvan het vak bijbrengen, want daaraan ontbreekt het in die wereldwel eens. Het echt leren kun je alleen in de praktijk.'

Na een museumverbouwing in Herford, Duitsland, en W139 inAmsterdam ga je voor de derde keer een grote verbouwing tegemoet.Ben je zo graag bouwopzichter?

'Ik vind die overgangsfase, die chaos waarin alles omgegooidkan worden, heel prettig. Trouwens, het pand van De Appel zoalshet nu is heb ik nooit fijn gevonden. Het is extreem steriel, iknoem het stiekem de white clinic. We hebben een fantastisch oudschoolgebouw op het oog in de Westerstraat. Daar kun je een muurwegbreken.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden