Peilingislamitische gemeenschap en spotprenten

‘Ik zie dergelijke spotprenten als provocatie, maar haal mijn schouders erover op’

Emine Ugur.

Na de onthoofding van de Franse leraar Samuel Paty (en daaropvolgende aanslagen uit naam van de islam) ontstond een verhit debat over spotprenten en de vrijheid van meningsuiting. Macron en Rutte zeggen niet te zullen zwichten. Hoe kijken Nederlandse moslims hier tegenaan?

Aynur Bilgic (geestelijk islamitisch verzorger): ‘De islam keurt geweld en terrorisme af. Zelf vind ik het ook verschrikkelijk wat er is gebeurd. Tegelijkertijd is het pijnlijk hoe Macron dit aanpakt. Hij omarmt niet alle burgers van Frankrijk, maar duwt de gewone moslims in hetzelfde hokje als de aanslagplegers, ondanks dat veel moslims herhaaldelijk aangeven dat ze hier niet achter staan. Als moslim krijg je geen tijd om gewelddadige incidenten af te keuren. De aanval wordt meteen geopend, door moslims in het hokje ‘onaangepast’ te stoppen’

Contactorgaan Moslims en Overheid, in een persbericht over de aanval in Nice: ‘Wij hebben een hardnekkige vijand. Laat ons verenigen om deze tragedie te boven te komen en overwinnen. Het is een laffe en onmenselijke daad waarmee zij de samenleving willen ontwrichten, mensen angst aanjagen en bevolkingsgroepen tegen elkaar opzetten.’

Nourdin El Ouali (raadslid in Rotterdam namens NIDA, een politieke partij met islamitische inslag): ‘Dat de maatschappelijke discussie over spotprenten zich alleen richt op moslims, is onderdeel van een groter probleem. We verkeren in een negatieve spiraal van ongelijkheid, wantrouwen en extremisme, die we moeten doorbreken. Daarvoor moeten we het hebben over de vraag waarom er überhaupt een verbod is op belediging of het zaaien van haat. Hara-Kiri, de voorganger van het blad Charlie Hebdo, werd verboden omdat generaal Charles De Gaulle werd bespot. Waarom is de ene belediging wel verboden en de andere niet?’

Nida- gemeenteraadslid Nourdin el Ouali.Beeld Hollandse Hoogte / ANP

Emine Ugur (ambtenaar bij een grote gemeente, roert zich op Twitter in het islamdebat): ‘Ik zie dergelijke spotprenten als provocatie, maar ik haal mijn schouders erover op en ga door. Uit alle dingen waar we ons als moslims druk over zouden moeten maken, staan spotprenten voor mij op een lage plek. Het is een detail. De betreffende spotprenten gaan bewust over grenzen, ook over de grenzen van satire. Ze zijn een symptoom van moslimhaat. Daar zit voor mij de crux en daar horen we ons zorgen over te maken en onze stem over te laten horen in plaats van dat we emotioneel gaan reageren op een cartoon.’

Aynur Bilgic: ‘In de media is veel begrip voor de vrijheid van meningsuiting, maar dat begrip is selectief. Bepaalde meningen mogen niet meedoen. Dat is dubbele moraliteit. Het zet me aan het denken of mensenrechten inderdaad voor iedereen hetzelfde zijn. Als moeder van drie adolescente moslims vind ik dat moeilijk. Zij willen gelijk burgerschap en gelijke waardering. Het publieke debat houdt geen rekening met de identiteitsontwikkeling van jongeren.’

Nourdin El Ouali: ‘Waarom is de vrijheid van meningsuiting opeens absoluut zodra het gaat over het beledigen van iets wat zo dierbaar en waardevol is voor een al gemarginaliseerde groep?’

Emine Ugur: ‘Ik ben niet van het verontschuldigen of afstand nemen. Waarom zou ik afstand nemen van iets waar ik niets mee te maken heb? Ik snap de vraag om afkeuring wel, maar daarachter gaat een vooroordeel schuil. Elke moslim wordt als potentiële terrorist beschouwd, tenzij het tegendeel wordt bewezen. Ik geloof ook niet dat het ooit genoeg zal zijn. De mensen die afstand eisen, geloven dat geweld inherent is aan islam en moslims.’

Abou Hafs, activistische internetimam, op Twitter: ‘Als vrijheid misbruikt wordt om onze geliefde Profeet (vrede zij met hem) te bespotten, laat de wereld dan weten dat die vrijheid geen andere plek verdient dan de onderkant van onze schoenzool!’

Nourdin El Ouali: ‘Ik snap niet waarom president Macron sommige Franse moslimorganisaties verboden verklaart. Zulke organisaties zijn bondgenoten in de strijd tegen extremisme. De Franse heksenjacht op moslims voedt de ongelijkheid en het extremisme.’

Emine Ugur: ‘De meeste Europese leiders zien moslims nog niet echt als onderdeel van hun samenleving. Het zijn eerder gasten die zijn blijven hangen en nu getolereerd moeten worden. Dat zorgt voor vervreemding bij mij en mijn generatiegenoten. De reacties van Macron en Rutte bevestigen dat moslims niet als onderdeel van de samenleving worden gezien.’

Aynur Bilgic: ‘We moeten de grenzen van de vrijheid van meningsuiting bespreekbaar maken. Iedereen verdient veiligheid, respect en gelijkheid. Die spotprenten wakkeren polarisatie aan. Wat we nodig hebben, is wederzijds begrip. Dat is onze achilleshiel. Daar moeten we aan werken.’ 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden