'Ik wil mijn verveling behouden'

Somberman verveelt zich. De middag druilt maar voort en hij heeft niets om handen. Het is een toestand die hem niet zou moeten bezwaren, die hij integendeel zou moeten toejuichen, hoewel juichen misschien te veel gevraagd is, Somberman kennende, maar in ieder geval met miniem vertoon van vreugde zou kunnen begroeten.

Remco Campert
null Beeld ap
Beeld ap

Hij heeft behoefte aan vertier, bezoek aan kennissen, iets dat een einde maakt aan zijn verveling. Dat maakt duidelijk dat er iets mis met hem is. Hij besluit een bezoek af te leggen bij een kennis die psychiater is.

'Waar zit je mee?', vraagt de kennis.

'Ik verveel me', zegt Somberman.

'Tja', zegt de kennis, 'ik zou zeggen: blijf niet mokkend thuis zitten, verzonken in je verveling. Ga de straat op, verruim je blik, knoop een praatje aan met deze of gene, neem plaats in het reuzenrad, eet poffertjes, lik een ijsco op, neem deel aan de participatiesamenleving. Je zult zien, je verveling verdwijnt als sneeuw voor de zon.'

'Maar dat is het juist', zegt Somberman. 'Ik wil mijn verveling behouden.'

'O', zegt de kennis. En na enig nadenken: 'Leef dan maar gewoon voort zoals je bent.'

Gewoon voortleven zoals hij is? Dat is bijna te makkelijk. Toch zet hij zich met welkome tegenzin aan die taak, die gelukkig nog moeilijk genoeg blijkt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden