Ik weet overigens niet of de aarde wel zonder vakbond kan

Sheila Sitalsing

Volgens mij zou het vroeger groter nieuws zijn geweest. Van dat nieuws dat de hele dag zou resoneren op radio en tv, vele voorpagina's zou halen, dagenlang zou nadreunen. Nieuws dat de lijstjes 'meestgelezen' op nieuwssites fier zou aanvoeren, ver boven onthullingen over Zwarte Piet, Geert Wilders of Doutzen Kroes gesteld dat er vroeger nieuwssites zouden zijn geweest en gedoe over Piet en Wilders, en dat Doutzen al geboren zou zijn, want zo lang geleden is het onderhand wel dat dit in de categorie nieuws waar men de persen voor stopzet zou zijn gevallen.

De jammerlijk gestrande poging van 's lands grootste vakcentrale FNV om zichzelf te heruitvinden. De beloften, niet zo vreselijk lang geleden gedaan, waren groot: de vakcentrale zou zich hergroeperen, democratiseren, de leden aan de macht. De bestaande FNV-bonden zouden zichzelf opheffen ten behoeve van het grotere geheel. Weg met verdeel en heers, weg met de onderlinge twisten die bijna de ondergang van de vakcentrale hadden betekend, weg met bondsbestuurders die elkaar het liefst zachtjes zouden wurgen, 's avonds in een donker steegje. Samen één, samen sterk, samen herkenbaar.

De Nieuwe Vakbeweging zou de nieuwe mens op de arbeidsmarkt dienen. Jongeren zouden in groten getale toestromen om Ton Heerts te horen spreken. De politiek zou sidderen voor deze herboren machtsfactor in de polder. Lodewijk Asscher zou eerbiedig alle arbeiderswensen inwilligen. Hans de Boer zou kermend dekking zoeken en zou het nimmer meer bestaan te zeggen dat discussiëren over de nadelen van flexwerk net zo belachelijk is als 'schilderijen verhangen op de Titanic'.

En als het stof weer lag, zou Ton Heerts zeggen: zie, ik maak alles nieuw.

Maar FNV Bondgenoten, de grootste, zei njet. Wilde niet fuseren. Tegenstemmende leden vreesden machtsverlies. En suffigheid, want als je even niet oplet wordt de boel overgenomen door braverds die 'de neuzen dezelfde kant op' willen en zich stiekem generen voor hesjes, fluitjes, spandoeken en de beuk erin. Types die nog nooit van het begrip ramkoers hebben gehoord.

Dus lieten ze bij Bondgenoten nog één keer zien hoe je dat doet, op ramkoers liggen. Nee zeggen, poot stijf en bekijk het verder maar. Met je Nieuwe Vakbeweging.

Daar staat Ton Heerts dan. Met lege handen en een zwaar hart.

'Aarde draait moeiteloos door zonder inbreng vakbeweging' kopte de Volkskrant gisteren wreed. Ook dat is een kop die vroeger, vóór Doutzen, Wilders en Zwarte Piet, ondenkbaar zou zijn geweest.

Ik weet overigens niet of de aarde wel zonder vakbond kan. Ja, het is waar dat niemand zich iets aantrok van ramkoersdreigingen bij de verhoging van de AOW-leeftijd. Het is waar dat flexwerk niet wordt bestreden door mannen met fluitjes maar door mannen in de Trêveszaal. Het is waar dat de honderdduizenden zzp'ers het zelf rooien - of denken dat te kunnen. Het is waar dat de organisatiegraad onder werknemers blijft dalen. En het is beslist waar dat je met Hans de Boer meer kunt lachen dan met Ton Heerts - soms heeft De Boer zelfs zomaar gelijk.

Maar zolang De Boer met zijn grollen meent de dienst uit te kunnen maken in de polder, is het prettig als er tegenwicht is. Begrepen die sukkels van Bondgenoten dat maar.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden