Ik was trouwlustig omdat ik dacht dat trouwen houwen was

Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik vier keer getrouwd ben geweest. Alleen mijn vierde huwelijk is blijvend. Ik was trouwlustig omdat ik dacht dat trouwen houwen was. Daar hoefde ik dan verder niet meer over na te denken. Dat bleek een vergissing te zijn. Mijn trouwen had een wankele basis. Genoeg hierover.

Een van mijn huwelijken was met de kunstenares Fritzi Harmsen van Beek. Ik zou hier nu niet over geschreven hebben als ik niet in Gust Gils' bundel Levend voorwerp (De Bezige Bij, 1969) het gedicht 'gedeeltelijk portret van dichteres' was tegengekomen.

vandaag, de derde maal dat ik haar zie in levende lijve en twaalf jaar tijd heb ik door opeens waarom zij nooit

op zichzelf lijkt, en nog minder op een van haar fotoos, en waarom

zij mooi is en lelijk en aandoenlijk en verloederd en betoverend en nog meer tegelijk,

en hoe elke sekonde in haar van metamorfoze trillende gelaatstrekken de potentie leeft; verlamde muizenpoot en achtien andere fritzi's

Waar komt die muizenpoot vandaan? In 1985 publiceerde De Bezige Bij Harmsen van Beeks bundel Geachte Muizenpoot en achttien andere gedichten. Een fragment:

Geachte Muizenpoot,

Hoe gaat het met U, met mij goed. Wel is alles heel/ vervelend, als ik voorover lig, gebed in mijn gedachten// aan U en ben ik ook heel eenzaam. En onderga de lente/ als een flauwte. Dit is mij nu zo vaak al overkomen dat// ik er de klad van in mijn wezen heb en dat tussen het/ afgerukte vlees der hyacinten de verplegers van die// bloemen knielen voor vreemdelingen. (Dit heb ik zelf gezien/ vanuit de trein naar Haarlem.) Zoiets zondigs en krank//zinnigs U te schrijven, maar omdat lente van liefde een/ aberratie is - en niet omgekeerd - opdat U daar niet in// zal trappen, in een vreemd land en zo eenzaam te dwalen./ (Bepalend voor het lot van zwervelingen enkel herkomst.)// Nu, met mijn hart gaat het wel beter, maar de tuin is/ verwoest mijn lam, verwoest. En sta ik radeloos onder// onzuiver groen in dit en komende seizoenen: mijn hoofd/ tot hatens toe, mijn hout tot bladeren bedorven en// schrijven wij pas mei.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden