'Ik voel me een soort outsider'

Hoe zien we onszelf, en wat denken anderen? Deze week toneelschrijver Don Duyns, die maandag 40 wordt en van wie dan tegelijkertijd de roman Buigen verschijnt....

TEKST WIM DE JONG

Zonnig zelfportret.

Nou, voor de helft. Ik hoop dat het wilskrachtig overkomt, maar het heeft ook een zichtbaar donkere, weemoedige kant. Want net als de meeste mensen heb ik twee gezichten. Maar het is niet manisch of zo, hoor. Mijn luie oog is goed gelukt. Het gaat hangen als ik moe ben, en dan ben ik een wat treurige verschijning.

U tekent en schrijft de hele dag door, meldt u op uw website. Waar komt al die uitingsdrang vandaan?

Ik moet echt máken. Ik ben er al van jongs af aan mee bezig. Er zit veel plezier maar ook woede achter. Nee, drift is een beter woord. Vroeger sloeg ik altijd kinderen in de zandbak en ik vernielde hun speelgoed. Om wat ruimte te maken. En nu schrijf ik. Ik denk dat ik toch min of meer een probleemjongere ben geweest die zijn energie gaandeweg anders heeft leren gebruiken.

Wie bent u voor uw collega's in de theaterwereld?

Een tijdlang een lastpak en een onrustzaaier. Nu ik zelf wat rustiger ben, neem ik een onafhankelijke plaats in. Raar om van jezelf te zeggen misschien, maar ik voel me een soort outsider. Ik behoor niet automatisch tot de geaccepteerde namen. Mijn werk wordt soms goed ontvangen, en soms krijg ik er ook ontzettend voor op mijn donder.

Wat is het grootste misverstand over u?

Dat ik een arrogante lul ben. Ik denk dat dat met de oogopslag heeft te maken. En met het feit dat ik vroeger dus zo'n grote bek had.

Welke eigenschappen hebben uw kinderen van u overgenomen?

Fantasie, doorzettingsvermogen, en die drift herken ik ook wel. Maar ik zie toch ook wel veel unieke karaktertrekken bij ze. Mijn zoon kan nonconformistisch zijn. Dat het hem geen bal kan schelen wat ze van hem in de klas denken. Dat vind ik knap. Ik heb veel meer de neiging om wél bij de gemene deler te horen. En mijn dochter kan bijvoorbeeld vreselijk goed liegen. Dat vind ik geweldig, want dat kan ik dus helemáál niet.

Met welk verwijt confronteert uw vrouw u regelmatig?

Dat ik wel wat zakelijker mag zijn. Dat ik daar niet genoeg op let bij het afsluiten van arbeidsovereenkomsten. Ze heeft gelijk, want ik vind het vaak al genoeg dat de klussen die ik krijg aangeboden leuk zijn, en dat straal je natuurlijk uit.

Wat vindt ze aantrekkelijk aan u?

Ik heb het laatst 's ochtends vroeg gevraagd: mijn humor, het feit dat ik meestal betrouwbaar ben, en volgens mij vindt ze me er wel leuk uitzien. Ik ben wel een beetje te dik, maar gelukkig kan ze dat door de vingers zien.

Hoe kan men u beledigen?

Ik ben er niet op gesteld dat ze me 'bolle Donny' noemen, of dat ze me in mijn buik gaan duwen. Ik heb een hekel aan manipuleren en bedriegen. En ik kan er niet tegen als mensen zeggen dat ik slechte teksten schrijf.

Wat is het grootste compliment dat u ten deel kan vallen?

Ik ben al gauw tevreden: gisteravond werd opgemerkt dat ik een mooi overhemd aan had. Maar ik hoor ook graag dat ik een van de beste toneelschrijvers van het land ben.

Hoe zou u het liefst overkomen op anderen?

Ik vond en vind het nog altijd wel prettig om aardig gevonden te worden. Vroeger noemde een meisje op school mij 'Donnetje het zonnetje'. Ik vind dat positieve wel belangrijk. En ik hoop dat ik mensen energie geef, dat ik een betrokken indruk op ze maak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden