'Ik vind het heerlijk mij aan te stellen'

Ze weet dat het aan haar kleeft: rollen van ondeugende, blonde stoten. Die kant kent de 25-jarige Wendell Jaspers nu wel van zichzelf....

Ze woont in Amsterdam, heeft géén zachte g, is niet geboren in hetzuiden en toch staat ze de komende twee maanden in allerlei theatersaangekondigd als Brabantse actrice, 'Brabants trots' of 'de ster vanBrabant'.

De 25-jarige Wendell Jaspers snapt het wel. De provincie wil zich graagprofileren met een jonge actrice die twee jaar geleden afstudeerde aan deFontys Academie voor Drama in Eindhoven en nu al een nominatie op zak heeftvoor de Columbina, de toneelprijs voor de beste vrouwelijke bijrol.

Erg vindt ze het niet. Ze houdt van de daar geleerde acteursmentaliteit:wars van sterallures gewoon plezier en discipline ontwikkelen in het spelenom samen op het toneel een verhaal te vertellen. Tijdens de uitreiking zagze zichzelf staan als 'Brabantse' tussen grote namen als Hans Kesting enAriane Schluter. 'Het was eigenlijk té cliché: ik met een handtasje, ineen parelmoerkleurige prinsessenjurk. Hans Croiset die met een breedarmgebaar een glas rode wijn over mij heen kieperde. Iemand die er een glaswitte achteraan gooide. Namen die ik verhaspelde. Acteurs die elkaar om dehals vielen. Die incrowd was nieuw voor mij.'

Jaspers kreeg de nominatie voor haar vertolking van Lin, het centralepersonage in Hokwerda's Kind naar de gelijknamige, veel geroemde roman vanOek de Jong. Deze bewerking en regie van Madeleine Jutten-Matzer bijProductiehuis Brabant werd in oktober 2004 als openingsvoorstelling vanFestival Cement zo goed ontvangen dat de reprise vanaf vandaag langs 30theaters toert.

De rol van de gulzige, dwarse en seksueel ontluikende Lin, die nietloskomt van haar vader en daarom op verkeerde mannen valt, is Jaspers ophet lijf geschreven. Met haar wulpse lichaam, blonde haren en groene ogenstaat ze graag op het toneel als speelse, krolse meid, kwetsbaar in al haarvrolijkheid. 'In het echte leven houd ik mensen nogal op afstand. Op hetpodium voel ik mij juist krachtig door alle registers open te zetten. Ikvind het heerlijk dat ik mij daar kinderlijk aan mag stellen.'

Ze weet dat het aan haar kleeft: rollen van ondeugende, blonde stotendie hoereren met hun lichaam. In Hart (2003) speelde ze de HollandseGreetje die viel voor een foute Duitse officier. In Tij (2005) liet ze zichop een boot schaken door een oudere vent. Weer een meisje met moeilijkejeugd en dito ouders. Haar afstudeerproductie C'est ça? Oui c'est ça gaatover een moeizame vriendschap tussen twee jonge fabrieksarbeidsters. InRoute Soleil (2005) is ze weer de dwarse geile griet die door de vader deshuizes wordt genomen. 'Die kant ken ik nu wel van mezelf. Gelukkig heb iknet in Biest van De Wetten van Kepler een stevige boerentrien gespeeld indikke wollen truien, iemand die de dood kent.'

Zo lang is ze overigens nog niet 'de kort gerokte zwoele tante ophakken'. Met dreadlocks en piercings arriveerde Jaspers op de toneelschool, een speeltuin voor haar. 'Ik was into metal en hardrock. Stoer, stevig.Acteren vond ik vooral kicken. Dat hebben ze mij daar wel afgeleerd. Ik benflink onder mijn kont geschopt, heb een jaar overgedaan om te leren optechniek en medespelers te letten.'

Film trekt haar inmiddels ook. Annette Malherbe vroeg haar te auditerenvoor Ober van Alex van Warmerdam, al ging de rol uiteindelijk naar TheklaReuten. Haar tijd komt nog wel. Dat ze thuishoort op een podium ontdekteze op haar achtste, tijdens een playbackshow in Indonesië, waar ze toenmet haar ouders en één jaar oudere zus woonde. 'Met dikke buik en ranzigebewegingen imiteerde ik de popact van Meat Loaf. Iedereen vond hetgeweldig.'

Vóór Indonesië woonde ze in Haïti en Burundi, waar ze in 1980 inBujumbura werd geboren. Haar vader was er landbouwingenieur. 'Ik hebgeleerd mij flexibel te voegen naar nieuwe sociale groepen. Dat komt nu vanpas als freelance actrice. Iedere keer hechten en onthechten aanmedespelers met eigen ego's. Na een intensieve tournee worden beloftevoltelefoonnummers uitgewisseld. Terwijl je weet dat maar weinigen nog zullenbellen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden