Ik vier het met een schuimend glas ochtendurine

Beeld Gabriël Kousbroek

Ik ben door het tijdschrift Happinez verkozen tot friste columnist van 2014 omdat ik niet rook, niet drink en geen drugs gebruik. Het juryrapport prijst mijn onophoudelijk propageren van een gezonde levensstijl: fietsen, zwemmen, wandelen, vroeg naar bed ('slaap is de beste meditatie') en een uitgebalanceerd dieet op basis van zelf gecentrifugeerde wortel- en bietensap. Mijn essay Abstinentie is het nieuwe Hedonisme (in het zomernummer van Happinez) en wordt baanbrekend genoemd door hoofdredactrice Marije de Jong. Ik sta perplex, temeer omdat ik in de mainstreammedia amper kond heb gedaan van mijn ascetisme, dat grotendeels is gestoeld op de leer van de monnik Pachomius.

Toen Marije vroeg hoe ik mijn uitverkiezing ging vieren, antwoordde ik: met een schuimend glas ochtendurine! Ik vertelde haar dat ik een jaar geleden nog maar in een eufore razernij was ontstoken na het veroveren van zo'n titel. Allereerst had ik bij dorpskruidenier Pietje Polio een kruik illegaal gestookte medronho gekocht en die binnen het uur burgemeester gemaakt (plus een kratje bier om de gore smaak weg te spoelen). Vervolgens was ik als een Marco Pantani naar mijn zwarte vrienden in Faro gefietst om een duchtige pijp crack te roken. Ik bespaarde Marije een gedetailleerd verslag van het aansluitende en volstrekt voorspelbare bezoek aan de notoire Puticlub in het Spaanse Ayamonte. 'De vieze Tuur is dood, Marije. Er is nu een nieuwe, herboren Tuur die niet langer hoerenloopt of de spot drijft met regressietherapie en ayurvedische wittekoffieklisteer.'

Op dit punt onderbrak Marije mij, enigszins schuchter: 'Ik vond je dit jaar zo mild. Het jaar daarvoor was je erg verbitterd in je Volkskrant-columns. Je maakte nare grappen over hartstikke leuke mensen en meestal beschreef je vanuit je leunstoel gewoon wat je op de televisie zag of bij de Aldi meemaakte. 'Correct, Marije. Dit jaar ging ik daarom de diepte in. De kentering kwam tijdens mijn reis door Zuid-Amerika, toen ik dat ayahuasca-klysma kreeg toegediend door die medicijnman in de Amazone. Je weet wel, dat ik mijn moeder naakt door de jungle zag slingeren en ineens besefte dat zij Pachamama is.'


Enfin, deze week ontving ik mijn prijs van Happinez: een sculptuur van de Amerikaanse beeldhouwer Paul McCarthy, bekend van de Santa Claus op het Eendrachtsplein in Rotterdam en het gevoelige Tree op de Place Vendôme in Parijs. Ik zit nu - terwijl ik deze column schrijf - op mijn trofee. Best lekker voor de afwisseling en weer eens wat anders dan die eeuwige pastinaken en winterwortels.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden