'Ik twijfelde tussen wiskunde en acteren'

Wie: Vanja Rukavina (20) Wat: derdejaars Waar: Toneelacademie in Maastricht..

Karolien Knols

Wat was het hoogtepunt van het afgelopen jaar?

‘Ik word opgeleid tot acteur, maar al in het tweede jaar voelde ik de behoefte mijn eigen verhaal te vertellen. Dit jaar heb ik voor het eerst een regie gedaan, met een tekst van de Poolse schrijver Slawomir Mrozek, De ambassadeur. Het is een stuk geworden over het communisme en het kapitalisme, gesymboliseerd door personages van wie de emoties voortdurend in slapstick zijn uitvergroot.

Ter voorbereiding heb ik veel naar de films gekeken van Emir Kusturica. Underground is mijn lievelingsfilm. Het thema en de speelstijl vallen compleet samen met mijzelf. Totaal onrealistisch, en het spel is over de top.’

Zat er altijd al een acteur in je?

‘Op de middelbare school twijfelde ik tussen wiskunde of acteren. Het werd het laatste. Ik heb op vier toneelscholen toelating gedaan, ik ben nergens afgewezen. Maar in Maastricht voelde ik al tijdens de audities dat daar het meest van me werd gevraagd.’

De directeur zei: met Vanja is het zoals met getalenteerde voetballers: hij beheerst de techniek zo goed, dat hij tijd over heeft om zelf iets met de bal te doen. De bal is: de rol.

‘Het klopt, ik ben een technische speler en mijn tekstbehandeling is goed. Maar wat ik nog meer moet leren, is emotie tonen. Ik moet mijn denken meer aan de kant zetten, want dat zit het gevoel in de weg.’

Is het al eens gelukt: emotie tonen?

‘Als ik voor publiek speel. Volle zaal, adrenaline door je lichaam, de kick van weten wat je staat te doen. Dan valt ineens het denken weg, en speel ik met een grote kracht en intensiteit. Het vuur en de ruzies en de heftigheid van Bosnië, waar ik ben geboren, neem ik dan mee in mijn spel.’

Wie bewonder je?

‘De Belgische acteur Steven van Watermeulen, van NT Gent. Ik geloof die man compleet als hij op het podium staat. Hans Kesting bewonder ik vanwege zijn enorme kracht, hij is een soort dinosaurus die over het podium dwaalt. Pierre Bokma, vanwege zijn gevoel voor precisie en timing. Ik zou wel eens naast hen willen staan, kijken wat er dan met me gebeurt.’

Toneelgroep Amsterdam heeft interesse in je.

‘Ik heb auditie gedaan en daarna liet Ivo van Hove me weten: we hebben volgend jaar nog geen plaats voor je, maar hou ons op de hoogte als je klaar bent met de opleiding. Het lijkt me geweldig: spelen bij TA, ik denk dat ik er goed pas. Ze spelen de Grieken, die ik ken van het gymnasium, en Shakespeare, wiens taal al een kunst op zichzelf is. Tegen die stukken durven ze een trap te geven, waardoor ze vernieuwende, frisse voorstellingen maken terwijl je toch naar klassiek repertoire kijkt.’

Wat denk je over tien jaar te doen?

‘Ik hoop dat ik dan in alle grote zalen in Nederland heb gestaan. Ik wil eerst alleen maar spelen en dan een plek zoeken waar ik zelf voorstellingen kan maken.’

De ingehouden emoties versus het temperament van de jongen uit Sarajevo.

‘Ik ben de Balkan-Vanja bij mensen die ik ken, maar bij mensen die ik niet ken, ben ik een verlegen, teruggetrokken jongen.’

Leo Swinkels, directeur Toneelacademie Maastricht, over Vanja Rukavina :
‘Dienstbaar en toch eigenwijs. Die combinatie zie je bij Vanja in extremis. Het is een prettige jongeman om naar te kijken, en dat is niet onbelangrijk als je je publiek moet verleiden. Hij heeft wat alle goede acteurs hebben: hij voegt aan elke rol iets van zichzelf toe, maar niet alles, waardoor het spannend is om naar hem te kijken. Bovendien vermoed je in alles wat hij doet zijn tocht door de Europese cultuur. Zijn Bosnische afkomst draagt hij bij zich en die kleurt al zijn verhalen.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden