Ik stelde me voor dat Van der Hoorn ook keek, thuis, met knappe vriendin

Deze week dacht ik af en toe aan Mike van der Hoorn, de stoere centrale verdediger van FC Utrecht, die twee jaar geleden voor 4 miljoen euro door Ajax werd gekocht en daar sindsdien om de zoveel tijd met een boog en veel geruis van het paard dondert.

Voor de speler werd zijn situatie voor de Champions Leaguewedstrijd tegen Paris Saint-Germain kritiek. Veltman deed niet mee, dus als hij nu weer niet zou worden opgesteld, dacht hij, moest hij 'verder kijken'. Het hoefde niet, hij werd opgesteld. Tegen De Telegraaf zei hij dat hij zich nu 'een volwaardig lid van de selectie' voelde. Uit zijn ogen sprak daarbij volgens de krant 'het zelfvertrouwen van Mike Tyson'.

We zullen zijn optreden tegen PSG vooral herinneren vanwege de halfhartig verdedigende actie die aan het doelpunt van Ibrahimovic voorafging. Van der Hoorn kwam er wel aan, maar van de andere kant ook niet. Toen Ibrahimovic schoot, hield hij de handen angstvallig op de rug en de ogen stevig toe.

Spelers die zichzelf zijn kwijtgeraakt, laat je bij voorkeur zelfvertrouwen kweken tegen mindere tegenstanders, om ze pas daarna tegen betere op te stellen. Toen Mike Tyson uit de gevangenis kwam, liet zijn manager hem ook eerst een paar 'tomatenblikjes' afrossen voordat hij kampioenen uitdaagde. Met Van der Hoorn deden ze het andersom: na PSG zat hij de eerstvolgende wedstrijd tegen ADO op de bank.

Alsof dit nog niet genoeg was, moest hij tegen ADO ook nog invallen, op het laatste moment, om de voorsprong van 0-1 veilig te stellen. Twee minuten later zagen we de bal heen en weer gaan voor het Ajax-doel, hoog, van de eerste naar de tweede paal en weer terug, en daarachter zagen we Van der Hoorn er steeds wel en niet achteraan hollen, als in vertraging, de ogen opnieuw stijf dicht en de handen op de rug - zo bang iets fout te doen dat geen hersencel overschoot voor een poging iets goed te doen: 1-1.

Analytici in de studio reageerden met grote ogen en wijde armen - 'Wat is hij in vredesnaam aan het doen?' Maandagavond waren ze in het tv-programma VI nog iets harder- ze moesten hem nooit meer opstellen, want hij kon er niets van. Ik stelde me voor dat Van der Hoorn ook naar de uitzending keek, thuis, met een knappe vriendin op een leren bank. Dat hij de tv uitschakelde en het stil werd in huis, heel stil; je hoorde alleen het zachte ruisen van cola in een longdrinkglas.

Zaterdag speelde Ajax tegen Willem II, maar Van der Hoorn werd weer niet opgesteld. Na het eerste Ajax-doelpunt zagen we hem op de bank. Hij lachte niet, maar dacht. Misschien keek hij wel naar Armenteros van Willem II, die bij Heracles een overstap naar Feyenoord verdiende, daar niet aan de bak kwam en nu, bij de tomatenblikjes, blakend en wel het voorland van Van der Hoorn betrad.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.