'Ik moet via de achteruitgang wegwezen'

Vanmiddag wordt de Defensie Topsport Selectie (DTS) gepresenteerd. Zónder judoka Claudia Zwiers. Zij werd wegbezuinigd en kreeg ook nog te horen dat de marechaussee haar niet zal missen....

Dat embleem van de Koninklijke Marechaussee droeg ze zonder tegenzin op haar judopak. En ach, als het moest wilde ze in interviews best roepen hoe geweldig die marechaussee wel was. 'Dat lazen ze graag.'

Maar dat hoeft niet langer. Claudia Zwiers 'deed te weinig aan pr' en werd binnen Defensie, waar zij sinds 1997 werkte, wegbezuinigd uit een selecte groep militairen met een topsportcarrière.

De bijna 30-jarige judoka, die bij de Olympische Spelen in Athene nog één keer wil laten zien dat naast het brons uit 1996 nog best ruimte is voor een nieuwe medaille in 2004, zou zich het liefst in alle rust en opperste concentratie voorbereiden op dat toernooi in Griekenland.

In plaats daarvan maakt Zwiers zich druk om de naschoolse opvang voor haar vijfjarige dochter Demi, moet ze zich melden bij het CWI en schrijft ze sollicitatiebrieven (onder meer naar de politie Kennemerland) om zo snel mogelijk verzekerd te zijn van een nieuwe baan.

'De financiële zekerheid is weg en dat hakt er behoorlijk in. Ik ben geen type dat rustig thuis kan zitten. Bovendien wil ik dit voor m'n dochtertje ook niet. Deze situatie is niet ideaal voor mijn voorbereiding op Athene. Wat dat betreft heeft Defensie, dat zich zo graag wil profileren, mij laten vallen. En dat vind ik een aanfluiting.

'De mensen in Den Haag hebben het voor mij verpest. In 2002, toen de Defensie Topsport Selectie een beetje vorm begon te krijgen, heb ik voor het eerst een topsportregeling op papier gekregen. Het moest allemaal wat professioneler worden, vandaar.'

Tien dagen voor de Europese kampioenschappen van mei dit jaar in Düsseldorf – ze kwam juist terug van trainingskamp in Brazilië – werd het contract met Zwiers opgezegd.

'Zomaar. Zonder enige indicatie, vlak voor een belangrijk toernooi. Ik kom aan in Den Haag, waar een hoofd voorlichting van de marechaussee glashard tegen me zegt: we zien geen enkel argument om je te behouden. De marechaussee zal je niet missen.

Zwiers kan zich er een kleine zes maanden later nog steeds over opwinden. 'Het kwam echt als een slag in mijn gezicht. Ik zat daar verschrikkelijk te huilen en was heel emotioneel. Maar hij reageerde niet. Hij zat gewoon samen met een andere pr-medewerker over een volgende vergadering te praten.

'Toen ben ik kwaad weggelopen. Vervolgens kreeg ik een telefoontje. Of ik die clinic, ter promotie van DTS, nog wel even wilde geven. Dat heb ik ondanks alles gedaan ook.'

Nadat coach Cor van der Geest van Kenamju haar woede enigszins had getemperd, zocht Zwiers contact met Michel van Meurs, hoofd BIMS (Bureau Internationale Militaire Sport).

'Na vijf jaar krijg ik voor het eerst een contract als topsporter en nu moet ik via de achteruitgang wegwezen. Hoe zit dat?, vroeg ik hem. En dat nota bene tien dagen voor de EK. Zijn dochter heeft een relatie met Mark Huizinga. Dan kun je dus weten dat ik in m'n voorbereiding zit.'

Van Meurs kwam met een andere verklaring. Zwiers zou vijf jaar lang niets aan public relations hebben gedaan. 'Toen dacht ik: nu zal ik u eens aanvallen. In vijf jaar heb ik nooit enig respect van u gehad. Als ik Nederlands kampioen werd, kreeg ik nooit een felicitatie. Na een medaille bij de EK heb ik nooit wat van u gehoord. Maar wat roept hij, als ik al met de deurkruk in mijn hand sta? Toch heb je niets aan pr gedaan. Kom op zeg!'

Een paar dagen later moest ze toch presteren. De Europese kam

pioenschappen in Düsseldorf stonden op het programma. Zwiers, vijfvoudig winnaar van brons op voorgaande EK's, ging roemloos af. 'In de eerste ronde stond ik tegen een meisje dat ik normaal gesproken alle kanten opgooi. Maar ik was kapot, en dus werd het niets. En dat met een loting waarbij een plaats in de finale haalbaar was.'

In september revancheerde ze zich tijdens de wereldkampioenschappen door als vijfde te eindigen. De nominatie voor de Olympische Spelen in Athene is binnen.

Hoogste tijd dus om haar ontslag bij DTS aan te vechten. Eerst bij een bezwaarcommissie, daarna voor de rechter. Ze werd niet in het gelijk gesteld. 'Misschien ga ik nog in hoger beroep.'

De irritatie is ze voorlopig nog niet kwijt. 'Ik heb plaats moeten maken voor Alexander Moonen, een judoka binnen de marechaussee die totaal onbekend is en er tijdens de eerste of derde ronde van een Europese titelstrijd al uitligt.

'Dan denk ik: ze hebben kennelijk liever een judoka met een B-status dan iemand die al tien jaar een A-sporter is en bovendien een olympische nominatie op zak heeft. Ach, bij Defensie kunnen ze de schijt krijgen. Ik heb m'n nominatie binnen. Dat geldt lang niet voor alle DTS'ers.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden