'Ik loop niet weg, ik wil juist vechten voor de wielersport'

Hij is voorman van de beweging: Change Cycling Now. De directeur van kledingbedrijf Skins wil de wielersport reanimeren. Zo nodig ten koste van de UCI. 'Ik ben niet bang.'

AMSTERDAM - Jaimie Fuller is woedend. En diep gefrustreerd. 'Kun je het horen?', vraagt hij. Zo hoog zit het hem dat het wielrennen naar de verdoemenis wordt geholpen.

Namens kledingbedrijf Skins dat diverse profploegen als Rabobank van materiaal voorziet, heeft hij lang genoeg moeten toezien hoe de geloofwaardigheid van zijn sport verkruimelde. Nadat vorige maand het rapport van het Amerikaanse antidopingbureau verscheen, was voor hem de maat vol. Het is tijd voor actie.

Change Cycling Now heet de beweging die de Australiër van de grond tilde. Niet langer dan twee weken had hij nodig om de meest uitgesproken criticasters van de internationale wielrenunie met zich mee te krijgen.

Zondag en maandag beleggen ze hun eerste 'top' in Londen, een woord dat de ernst van hun beweegredenen duidelijk maakt. Journalisten David Walsh en Paul Kimmage, dopingexpert Michael Ashenden en de Franse wielertrainer Antoine Vayer hebben hun komst al toegezegd. Wie de andere kritische stemmen zijn, maakt Fuller vandaag bekend.

Over oplossingen moet het gaan, in de Britse hoofdstad. Het wielrennen ligt door de dopingproblematiek op zijn gat en heeft, volgens Fuller, zijn waardigheid verloren. 'Ik wil dat mensen over vijf jaar kunnen zeggen: 'Deze sport stond op het punt door de plee te worden gespoeld, maar we hebben haar net op tijd gered. En dat men dan denkt: kijk eens wat het wielrennen nu doet om voor zijn geloofwaardigheid te vechten.'

Miljoenen heeft hij met zijn bedrijf geïnvesteerd in het wielrennen. Toen hij er in 2008 in stapte, wist hij waar hij aan begon. 'Ik heb in elk contract met een wielerploeg vastgelegd hoe wij met doping omgaan. Ook met Rabobank spraken we af: we lopen niet weg als een renner positief test. Dat doen we alleen als doping wordt gestimuleerd of het team overal van af wist.' Met een onbevlekte maagd dacht hij niet in zee te gaan. Maar dat hij met een hoer trouwde, dat had Fuller (47) ook weer niet verwacht.

Hoe vaak heeft hij overwogen het wielrennen de rug toe te keren? 'Vaak genoeg. De laatste maanden dacht ik het bijna elke dag, toen het Armstrong-rapport uitkwam. Ik begrijp waarom Rabobank heeft gezegd: voor ons is het genoeg, wij stoppen de sponsoring. Maar ik ga niet weglopen. Ik wil juist vechten voor een revolutie in deze sport.'

Een betere metafoor voor het leven is er volgens hem. 'Wielrennen is man tegen man, het is geweldig, het is puur. Maar winnen ten koste van alles: nee, dank je.' Wie bedriegt op de fiets, doet dat volgens hem ook in het dagelijks leven. 'En dan hebben we het er nog niet over gehad wat doping met je lichaam doet. Wie gaat aan kinderen uitleggen dat wielrenners doping gebruiken?'

Hij is bereid ver te gaan, misschien wel tot uiterste. De internationale wielrenunie heeft er in hem een gezworen vijand bij, dat ze dat alvast weten. 'Ik ben niet bang voor de UCI. Het maakt me niets uit wat ze van me vinden daar. Ik hoef ook niet van ze te leven, zoals andere sponsors. Maar het is duidelijk dat deze sport geen toekomst heeft zolang de UCI-top op zijn stoel blijft zitten.' Voorzitter Pat McQuaid en diens voorganger en erepresident Hein Verbruggen staan volgens hem elke vooruitgang in de weg.

Hij eist 2 miljoen dollar, wat neerkomt op 1,6 miljoen euro, van de wielrenunie. Zo veel schade heeft zijn bedrijf opgelopen door de halfslachtige manier waarop de UCI met dopinggevallen is omgesprongen. Het is het bedrag dat hij kwijt zou zijn als hij zijn sponsoring nu zou stopzetten.

Vijftig procent kans geeft hij zichzelf dat hij de zaak wint. 'Maar het gaat me niet om het geld. Dat doneer ik rechtstreeks aan de strijd tegen doping. Ik wil de UCI aanpakken, omdat ze niets hebben gedaan toen de bom barstte rond Lance Armstrong. Nee, ze noemden de getuigen in de zaak 'uitschot', terwijl ze nota bene zelf geld van hem aannamen.'

Fuller hanteert dezelfde middelen als waarmee de federatie zijn eigen vijanden bestookt. Hij pakt het groots aan en kocht een pagina in een Australisch dagblad en in de Franse sportkrant L'Equipe om zijn ongenoegen over UCI-voorzitter Pat McQuaid te spuien. 'We waren er na een paar kleine aanpassingen uit met de advocaten van de krant. Maar een half uur voordat die gedrukt zou worden, trok L'Equipe de advertentie in. Om politieke redenen, was de enige uitleg.'

De opsteller weet wel beter. De krant is eigendom van ASO, die als organisator van de Tour de France geregeld overhoop lag met de UCI. Op bijval van de tien grootste wielersponsors hoefde Fuller ook al niet te rekenen. Acht bedrijven die hij benaderde, reageerden niet, de negende bedankte alsnog. De tiende sponsor gaf ruiterlijk toe bang te zijn voor intimidaties van de UCI.

Dan maar alleen verder met zijn kruistocht. Noem hem gerust een naïeveling, zegt hij, maar op zijn fanatisme valt weinig af te dingen. 'Ik maak me werkelijk druk om wat het wielrennen allemaal is overkomen. Ik ben een liefhebber van sport en steek ook geld in rugby, zwemmen, Australian football en golf. Maar hier wordt een prachtige cultuur, een passie van velen, kapot gemaakt. Van binnenuit, dat is nog het allerergste.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden