'Ik kijk niet alleen als vader, maar ook als fotograaf'

Als de fotograaf met vakantie gaat, blijft de fotografische blik dan thuis? Of juist niet? Misha de Ridder over zijn landschapsfoto's

Voor Misha de Ridder is vakantie nostalgie. 'Je eerste vakantie met je ouders', zegt de landschapsfotograaf, 'daar blijf je als volwassene naar op zoek.' En dus trekt hij er met vrouw en kinderen elk jaar op uit: naar Frankrijk en Italië en dan even door Zwitserland, naar die ene plek hoog in de bergen waar hij altijd gelukkig is. Een klein meer, zwemmen, kamperen, vuurtjes maken, picknicken bij een beekje en 's avond kijken naar de maan. 'Als ik een maantje zie, moet ik een foto maken. De maan benadrukt dat ik in de kosmos leef, de maan bevestigt mijn nietigheid. Dat is precies wat ik als fotograaf in mijn landschapsfoto's probeer vast te leggen.'


Niet dat De Ridder de godganse dag bezig is de natuur te vangen, terwijl zijn gezin vakantie viert. 'Een goede vakantiefoto is een foto van een van de kinderen. Of een kiekje van wat ik eet. Maar dan moet ik er eerlijk bij zeggen: de foto's die ik met mijn iPhone maak, vind ik leuk, maar ik ben toch te veel fotograaf om daarmee tevreden te zijn. Ik verlang meer beeldkwaliteit.'


Tot een paar jaar geleden fotografeerde hij nog met een Yashica T5 met Kodachrome diafilms. 'Dat werden scherpe foto's met waanzinnige kleuren. Die blijven voor eeuwig mooi. Toen de films uit de handel werden genomen, was voor mij de lol eraf. Elk jaar was het een issue: welke camera neem ik mee? De camera waarmee ik werk, een technische camera met platen en statief, weegt toch al gauw tien kilo. Die neem je niet mee op pad.'


Een goede vakantiefoto maakt De Ridder tegenwoordig met een Canon 5D mark II. Hij heeft er een metalen koffer voor in de achterbak gebouwd die is vastgemaakt aan de gas-tank. 'Zodat ik rustig op het strand kan liggen zonder me zorgen te maken dat hij wordt gestolen.'


Probeert hij op vakantie wel eens iets uit dat hij later in zijn werk gebruikt? 'Niet nadrukkelijk. Maar als je uitrust, komen er wel vaak nieuwe ideeën. En stiekem, geef ik toe, kies ik de vakantieplaatsen ook een beetje uit op 'mogelijk interessant voor nieuw werk'. Ik ben de laatste vakantie even de zuidkant van de Matterhorn gaan beloeren. Iedereen kent de noordkant; aan de Italiaanse kant is het heel rustig.'


De foto's die hij daar van de bergen maakte, zijn beslist geen voorstudie. 'Meer een sfeerimpressie. In mijn werk draait het om 'zijn' in de natuur. Dan ben ik alleen, werk ik meer geconcentreerd en ga ik de gebaande paden af. Hoog de bergen in. Dat doe je niet met kinderen van 3 en 5.'


De ultieme vakantiefoto is die van zijn zoon die een steen gooit. 'We zaten te picknicken en te spelen aan een smal beekje. Ramses was al een tijdje bezig met die stenen en in zijn blik zag ik een combinatie van: ik ben iets stouts aan het doen en ik heb lol.


'Dan kijk ik niet alleen als vader, maar ook als fotograaf: welk standpunt moet ik kiezen om daar een goede foto van te maken? Ik ben aan de overkant van de beek op ooghoogte gaan zitten en heb een kwartier gewacht tot Ramses precies de blik had die ik wilde vangen.'


Het resultaat noemt hij een echte Misha de Ridder. 'Omdat hij, hoewel het een familiefoto is, een diepere laag aanspreekt. Het primitieve is in een kind nog het meest aanwezig.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden