Column

'Ik kan geen asperger hebben, want ik hou van jullie'

'Ik denk dat jij het syndroom van Asperger hebt', zei iemand laatst tegen me. Hij meende het serieus. Ik lachte. Al die modeziekten... Asperger, dat hebben mensen die buitenissige dingen doen met getallen. Ze kunnen niet van iemand houden. Ook krijgen ze zenuwtics als hun slavink tegen hun aardappels aanligt. Zo ben ik helemaal niet.

Sylvia Witteman
'We mogen jou nooit eten op je bord scheppen', zei mijn dochter. 'Dan gooi je het terug in de pan.' Beeld Thinkstock
'We mogen jou nooit eten op je bord scheppen', zei mijn dochter. 'Dan gooi je het terug in de pan.'Beeld Thinkstock

Toegegeven, als kind wilde ik niets liever dan zo'n etensbord met vakjes, bedacht ik. Nog steeds, eigenlijk. Ik googlede 'Aspergertest' en vulde hem in. Die test stelde domme vragen. Of ik het leuk vond om naar een druk feest te gaan. Nee. Geen normaal mens vindt het leuk om naar een druk feest te gaan. Of ik liever alleen werkte of liever in teamverband. Alléén, natuurlijk. Of ik details zag die anderen niet opmerkten. Ja, dat is mijn werk. Hoe ik het vond als dingen anders liepen dan ik had gepland. Uiterst onaangenaam. Wie niet? Toen ik tevreden op 'uitslag' klikte, verscheen er op mijn scherm 'wij adviseren u contact met uw huisarts op te nemen'.

Nou ja zeg! Ik deed nog een andere test. En nóg een. Overal kwam hetzelfde uit. Ik begon te jammeren tegen mijn gezinsleden. 'Ik kan helemaal geen asperger hebben, want ik hou van jullie.' Ze keken elkaar veelbetekenend aan. 'Maar dat zég je nooit...' Nee, omdat ik dat te vaak heb gezien in Amerikaanse kutfilms', zei ik. 'Maar ik fiets naar de andere kant van de stad om jullie lievelingskaas te kopen. Ik weet van jullie allemaal je favoriete geur wasverzachter. Dát is liefde. Of niet, soms?'

Ze lachten vertederd. 'We mogen jou nooit eten op je bord scheppen', zei mijn dochter. 'Dan gooi je het terug in de pan.' Ja, ik wil graag zelf bepalen hoeveel ik van elk gerecht neem. Is dat zo raar? 'We kunnen niet op vakantie vertrekken zonder jou te drogeren met pillen, anders schreeuw je de hele boel bij elkaar', zei mijn zoon. Ja, maar op vakantie gaan ís toch ook vreselijk? 'Je trekt al tien jaar dezelfde kleren aan als je ergens moet optreden', zei huisgenoot P. Nou en? Dat doen voetballers ook.

'Jullie zijn zélf gek', zei ik. 'Zoek maar een ándere moeder, als jullie per se kleffe praatjes willen horen of zo nodig iemands bord moeten volscheppen.' Want ik heb dan misschien geen asperger, maar kinderachtig ben ik wél.

Mokkend sloeg ik de krant open. Daar was Rutte, paginagroot. Hij zei dat we normáál moesten doen, met zijn allen. Ik fietste naar de Blokker en kocht een bord met vakjes. Een ontzettend gaaf bord met vakjes.

Ik voelde me normaler dan ooit.

Reageren?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden