Ik kakte die blurb, flats, in enen eruit!

Omslag van Dagboek uit de rivier. Beeld
Omslag van Dagboek uit de rivier.Beeld

Op een van Jan Cremers boeken staat een blurb van Elvis. Dit alles brengt mij op een thriller van Frederik Baas, waarop een blurb staat van mij. Dat is een stuk minder funky, ik weet het.

Nochtans valt er over die blurb wel iets te zeggen. Dat het een topblurb is, bijvoorbeeld, een blurb die bijna een eigen blurb verdient. 'Deze blurb grijpt je meteen bij de strot om je niet meer los te laten.' Herman Koch. Die heeft er namelijk verstand van.

Dit alles brengt mij weer op mijn onzalige jaren als redacteur van Biografie Bulletin, een circulaire waarin beschouwingen stonden over biografen; types dus die zelf weer schreven over veelal dode types.

Dit had iets koddigs, vond het thuisfront. Mijn destijdse relatie heeft toen Biografie Biografie Bulletin opgericht, een circulaire waarin beschouwingen stonden over de redacteuren van Biografie Bulletin, types als ik dus, die schreven over de types die schreven over die veelal dode types.

Buddy heeft toen nog rondgelopen met plannen voor een Biografie Biografie Biografie Bulletin, een circirculaire over de redacteur van Biografie Biografie Bulletin. Helaas kwam dat tijdschrift niet van de grond, misschien omdat Buddy een cavia was.

Enfin, dit is de blurb: 'Baas bouwt spanning en suggestie op zoals een bever een dam: gestaag, waterdicht, met verbluffend resultaat.'

Meesterlijk, inderdaad. Hoewel hij ook iets uitleggerigs heeft, zie ik nu. De metafoor over die bever en z'n dam is prima, maar in plaats van de menselijke verbeeldingskracht er lekker mee aan de slag te laten gaan, peper ik voor de zekerheid toch even in wat een beverdam zoal kenmerkt. Onderschatting van de lezer, vriend.

Maar goed, er zat haast achter. Dat is altijd zo, als ze een blurb willen. Ze sturen je een pak drukproeven en na het weekend moeten de superlatieven aangeleverd worden. Uit komt dat nooit, natuurlijk. Over een gemiddeld boek doe ik al snel tien uur. Ergo: zeg maar dag tegen je weekend. Dat weet ik van vroeger, toen ik nog de slavernij bedreef bij Uitgeverij L.J. Veen, toen zei ik wekelijks doei tegen mijn weekend. Ik ontwikkelde een allergie voor stapels papier. Wat anderen hebben met pinda's, heb ik met drukproeven: ik zwel ervan op. Bovendien kende ik die hele Frederik Baas niet.

Afbellen geblazen. (Dat 'af' moet erbij. Anders staat er iets geks. En het is al een melig stukje aan het worden.)

Ja, zeiden ze, maar Frederik Baas is eigenlijk Jan van Mersbergen.

O. Aha. Jan. Ja, die kende ik wel. Ik keek op mijn horloge. De Mers stond nu, in my hometown, carnaval te vieren. Tja. Hm. Zeg dan maar eens nee. Een vriend is hij niet, ik heb maar één vriend, en die heet Tony Chocolonely. Maar Mersbergen is wel een fijne collega. En bovendien een goede schrijver. Lees De hemelrat. En De macht over het stuur. Vele, vele sterren van Peter.

Dus wat deed ik? Nou? Ik kakte die blurb, flats, in enen eruit!

Inmiddels is het boek er. Het heet Dagboek uit de rivier. Gaat het over een vis? Jans vorige boek ging over een denkend paard, namelijk. Nou ja, volgens mezelf is het steengoed. Ik ga het lezen. Volgende week meer!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden